“มังกรการเมือง” ผู้เนรมิตเมืองสุพรรณ หากจะกล่าวถึงบุคคลที่เปลี่ยน

โฉมหน้าจังหวัดสุพรรณบุรีจากเมืองเกษตรกรรมที่เงียบเหงา ให้กลายเป็นเมืองที่ทันสมัยและมีการพัฒนาเป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศไทย ชื่อของ “นายบรรหาร ศิลปอาชา” นายกรัฐมนตรีคนที่ 21 ของไทย จะต้องถูกจารึกไว้ในฐานะจอมทัพผู้อยู่ในหัวใจชาวสุพรรณตลอดกาล

เส้นทางชีวิตของท่านไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2475 

ในครอบครัวพ่อค้าชาวจีนนามว่า “เต็กเซียง แซ่เบ๊” แม้การศึกษาในวัยเด็กจะต้องหยุดชะงักลงเพราะ

ไฟสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ท่านไม่เคยหยุดพัฒนาตนเอง ท่านเริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวจากการทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้างจนประสบความสำเร็จอย่างสูง และที่น่าประทับใจคือ ท่านกลับมาเรียนต่อจนจบปริญญาโท

ด้านนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง 

สัจจะและความมุ่งมั่น เส้นทางบนเวทีโลก

ท่านบรรหารเข้าสู่การเมืองในปี พ.ศ. 2517 และได้รับความไว้วางใจจากชาวสุพรรณบุรีเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภามาอย่างต่อเนื่องทุกสมัย ด้วยสโลแกน “สัจนิยม” ท่านดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีหลายกระทรวง ดังนี้

- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ 

- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ 

- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาล พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ 

- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาล พล.อ.ชาติชายชุณหะวัณ 

- รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาล พลเอกสุจินดา คราประยูร

จนก้าวเข้าสู่ตำแหน่งสูงสุดคือ นายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2358 แม้จะมีฉายาจากสื่อว่า “เติ้งเสี่ยวหาร” ตามบุคลิกที่คล้ายผู้นำจีน แต่ในสายตาคนพื้นที่ ท่านคือ “มังกรสุพรรณ” ผู้ที่มีบารมีและได้รับความเคารพสูงสุด

ผลงานที่ประจักษ์ชัดที่สุดคือการเนรมิตโครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดสุพรรณบุรี ไม่ว่าจะเป็นถนนหนทาง ที่กว้างขวางและเข้าถึงทุกพื้นที่ จนเป็นที่กล่าวขานไปทั่วประเทศ แลนด์มาร์คสำคัญ เช่น หอคอยบรรหาร-แจ่มใส พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร บึงฉวากเฉลิมพระเกียรติ การตั้งโรงเรียนและโรงพยาบาลที่มีคุณภาพ เพื่อยกระดับชีวิตชาวสุพรรณ

ลมหายใจสุดท้ายเพื่อส่วนรวม

  ท่านจากไปอย่างสงบเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2559 ในวัย 83 ปี ทิ้งไว้เพียงตำนานแห่งการพัฒนาและความกตัญญูต่อแผ่นดินเกิด แม้กายจะจากไปแต่ “จิตวิญญาณแห่งมังกร” ยังคงสถิตอยู่ในทุกตารางนิ้วของเมืองสุพรรณบุรีที่ท่านรัก

แม้จะโด่งดังเป็นดาวค้างฟ้าในวงการลูกทุ่ง แต่แม่ขวัญจิตไม่เคยลืม “เพลงอีแซว” ที่สร้างท่านมา ในช่วงที่ศิลปะพื้นบ้านเริ่มถูกลบเลือนด้วยวัฒนธรรมสมัยใหม่ แม่ขวัญจิตคือหัวหอกสำคัญที่กลับมาฟื้นฟูและอนุรักษ์เพลงอีแซว เพลงฉ่อย เพลงเรือ และลำตัด ท่านใช้ชื่อเสียงที่มีเป็นกระบอกเสียงให้โลกได้รับรู้ว่า “ของดีของไทยไม่ต้องอายใคร” จนในปี พ.ศ. 2539 ท่านได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-อีแซว) ซึ่งเป็นรางวัลเกียรติยศที่ยืนยันว่าท่านคือ “ตัวจริง” ของแผ่นดิน

พ.ศ. 2532 ได้รับการประกาศเกียรติคุณให้เป็น ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขาศิลปะ       (เพลงพื้นบ้าน) จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติพ.ศ. 2533 ได้รับคัดเลือกเป็นสื่อพื้นบ้านดีเด่นของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนภาคกลางและสำนักงานป้องกันและปราบปรามยาเสพติด

พ.ศ. 2534 ได้รับการประกาศเกียรติคุณเป็น นักร้องดีเด่นกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 

จากเพลงกับข้าวเพชฌฆาต รับพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีซึ่งจัดงานโดยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ

พ.ศ. 2536 ได้รับโล่เกียรติคุณ ฐานะนักร้องลูกทุ่งดีเด่นของ จ.สุพรรณบุรี พ.ศ. 2539 ได้รับการประกาศเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน- อีแซว)

ผลงานการขับร้องเพลงด้านต่างๆ ของแม่ขวัญจิต ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันนอกจาก ที่กล่าวมาแล้ว ยังมีอีกมากมาย แบ่งออกเป็นเพลงหลายประเภทดังนี้

1. ประเภทเพลงลูกทุ่ง ได้แก่ เพลงเศรษฐีสุพรรณ ก็นั่นนะซิ วุ้ยว้าย นางครวญ อ้อมอกเจ้าพระยา อายบาปอายบุญ ปิดทองพระ แห่ผ้าป่า แฟนหนังเร่ เสียงครวญจากชาวประชา ชวนน้องกลับอีสาน กับข้าวเพชฌฆาต ฯลฯ

2. ประเภทเพลงพื้นบ้าน ได้แก่ เพลงชุดปัญหาหัวใจ อานิสงส์ทอดกฐิน ประเพณีไทย น้ำตาหมอนวด ประวัติเมืองสุพรรณ อีแซวประยุกต์ พระมาลัยโปรดนรก พระคุณพ่อแม่ อานิสงส์บรรพชา ประเพณีแต่งงาน เต้นกำรำเคียวเกี่ยวมดตะนอย ฯลฯ

  3. ประเภทเพลงแหล่ ได้แก่ แหล่มัทรีเดินดง แหล่ประวัตินาค แหล่กัญหาชาลี แหล่ทำขวัญนาค แหล่ถาม-ตอบพิธีแต่งขันหมาก แหล่ถาม-ตอบเรื่องการแต่งงาน ฯลฯ