El texto de las referencias y la comedia.
Bueno, allá vamos mi primer texto literario, repleto de humor y referencias, como en Los Simpsons.
Bien,para empezar voy a intentar crear un vínculo entre el lector y el autor.Para eso,empezaré rompiendo el marcador.Si te estás preguntando que es “Romper el marcador”,es una nueva expresión que me acabo de inventar.
Básicamente se trata en eso de “Romper la 4° pared” (referirse directamente al espectador) que aparece tanto en Deadpool.
Vale,para empezar tengo que decir a quién esté leyendo este texto,si te gusta la pizza con piña eres alguien que se mete con neopreno a una piscina pública.
Y diréis”¿Cómo que intentas crear un vínculo entre el lector y el autor si de primeras llamas rarito al que le gusta la piña?”
Buena pregunta a la cual te respondo que en esta sociedad solo importa la mayoría,y un ejemplo es-"Pero mamá,la mayoría de personas de la clase ha sacado igual o peor nota"-.
Conclusión,a la mayoría de personas no le gusta la pizza con piña.Ya he coincidido con la mayoría.Como diría Rajoy-” No es cosa menor,dicho de otra manera,es cosa mayor”-.
Bueno,ya lo he conectado con la mayoría,ahora toca la minoría.Venga,para conectar vete a tu habitación y medita para conectar.
¿Cómo que no ha funcionado?Pues claro que NO iba a funcionar.La mayoría de que haya hecho esto recordad que ya he coincidido con vosotros.
Y a la minoría que no lo ha hecho,enhorabuena,ya hemos coincidido con la pregunta¿quién demonios haría eso?Esto es un texto literario,no un Iphone con el que puedes llamar hasta a tu amigo y vecino Spiderman.
Ahora,para hacer humor,haré una crítica a algo que nos molesta a todos Da igual si eres de España,de América o del espacio exterior,esto es para todos en general.
Y es sobre el maldito dedo meñique del pie.Da igual como seas,sabes que darte contra cualquier cosa con solo ese maldecido dedo te hará sentir un dolor más malo que un chanclazo de tu madre.De verdad, parece que tienes que ir cuando vas descalzo solo en ese dedo un recubrimiento de acero o envuelto en papel de burbujas como si se tratara de un paquete de Amazon.
Y no me vengas diciendo-"Pues ese golpe en el dedo del pie te enseñará a nunca ir descalzo,porque a parte de ese posible golpe,te puedes resfriar"-.
Primero,no te hagas de madre porque te ha pasado si o si y si no, lo siento pero tú humano no eres, eres reptiliano(Ser reptil que se hace pasar por humano).
Segundo,también te puedes resfriar si te mojas con la lluvia pero entonces¿por qué no te resfrias al salir empapado de la ducha, eh?JAQUE MATE amigo mío.
Conclusión,las enfermedades no tienen sentido,te vendrán cuando menos te lo esperas, y de ahí de que en vacaciones siempre estarás con algo pero nunca o casi nunca te vendrán en días laborales o de escuela.
Y continuamos con las críticas sobre leyes universales,en este caso,hablo del EFECTO MADRE.
Si nunca has oído sobre esta ley,te lo explico en un momento.
Básicamente,se trata en que por mucho que busques algo y en un acto desesperado como si se tratara del fin del mundo, le dices a tu madre si sabe dónde está lo que estás buscando y te responde algo como-¿A que voy yo y lo encuentro?-o también-Verás tú como lo encuentre-y este último con un tono amenazante y empiezas a buscar como loco para encontrarlo.
Parece que tu madre tenga un radar a lo Terminator que lo encuentra todo, y de ahí la explicación del por qué preguntamos siempre a ella para poder hallar lo que sea.
Retornando al tema de dolores inevitables como Thanos(Los Vengadores Infinity War-Endgame),son las astillas,pequeños trozos de madera que en persona serían enanos que son el jefe de una pandilla que se reúne tres veces a la semana en un callejón oscuro y sin salida y solo pasando cerca de ahí ya te dices " ¡YO POR AHÍ NO PASO!"sabiendo que nada bueno te puede suceder adentrándote en ese lugar.
En serio, ese trozo de madera que no llega al tamaño de una hormiga te causa un dolor más intenso que el sabor de un café sin leche ni azúcar.
Lo peor de todo es que te la clavas cuando menos te lo esperas,estás tan tranquilo por ejemplo ayudando a un amigo en su mudanza llevando algunos muebles y justamente hay uno un poco en mal estado y al moverlo te clavas una.Ese dolor puede hacer que hasta Chuck Norris llore.
Conclusión de esto,da igual el tamaño,todo en esta vida te hará daño.Toma rima que me acabo de sacar del sombrero.
Y para acabar…
¡ESO ES,ESO ES,ESO ES TODO AMIGO!
La tecnología
Vivimos en un mundo donde la tecnología no para de desarrollarse a pasos agigantados, y esto nos ayuda en muchos aspectos. Como por ejemplo la comunicación, hoy en día podemos hablar con alguien que viva en la otra punta del planeta en 10 segundos, con un dispositivo que cabe en nuestros bolsillos, o podemos retransmitir un video en directo sin necesidad de una cámara profesional.
¿Pero la tecnología realmente nos ayuda más que nos perjudica? Hay muchas personas que piensan lo contrario y tienen argumentos suficientes. Que las máquinas son muy útiles es una realidad, pero ¿Cómo nos afecta esto a los ciudadanos? La verdad es que no nos viene muy bien.
Se estima que en 2030 el 40% de los trabajos que realizamos los españoles habrán desaparecido a causa de los robots, entre estos se encuentran los empleados que trabajan de cara al público, secretarios, banca, recepcionista y por no hablar de artesanos. Donde antes había 50 personas montando, haciendo paso a paso las piezas de un coche y haciéndolo, ahora hay maquinas que trabajan más rápido y más barato y 1 solo empleado encargado de programarlas y repararlas.
Saliendo del ámbito profesional ,también encontramos ciertos inconvenientes como por ejemplo el aislamiento social está aumentando ,debido al tiempo que las personas, en especial los jóvenes ,dedican a estar delante de una pantalla jugando a videojuegos o utilizando las redes sociales.
Dentro de la tecnología se encuentra la Inteligencia Artificial, que nos ayuda en nuestra vida diaria en algunos aspectos, y todos nos hemos entretenido alguna vez hablando con Cleverbot o con Simsimi. Pero es un verdadero peligro para nosotros el desarrollo de esta, Stephen Hawking, uno de los científicos más prestigiosos del siglo XXI, estaba convencido de que la Inteligencia Artificial es una de las cosas que puede acabar con la humanidad, a día de hoy los robots inteligentes son capaces de resolver problemas a una velocidad inimaginable para los humanos además de tener acceso a una infinidad de datos en una décima de segundo.
En conclusión, vemos que las personas tienen una gran dependencia de la tecnología, lo cual los aísla del resto del mundo por el hecho de pasar tiempo frente a una pantalla. Además, en el ámbito laboral devalúa muchísimo el trabajo humano.
David Vázquez.
Deixa de pensar
Futur, sempre et diuen que pensis en el futur, et sacrifiquis fent coses que no t'agraden, però com t'han ficat al cap que ja ho gaudiràs en el futur, que quan siguis gran ja tindràs temps… això provoca que no visquis el present. Viu, fes el que t'agrada ara, sé feliç... perquè vida, només n'hi ha una.
Alejandro Sánchez
Un día a mi madre le dije el sueño que tenía, que era hacer un maratón , yo le dije
que no me veía capacitado para poder realizarlo. Después de una semana empecé a
entrenar para poder acabar el maratón y al ir transcurriendo el 1er entrenamiento
pensaba que era imposible que pudiera acabar el maratón en un buen lugar.
Mi madre me dijo que si era mi sueño hacer un maratón y acabarlo que trabajara, que lo persiguiera, que si entrenaba fuerte y no me rendía lo conseguiría.
Empecé a entrenar cada día más fuerte, así viendo mi evolución, hasta llegar el
momento de ir hacia el maratón.
Estaba en la línea de salida, sonó la sirena que indicaba la salida, empecé a correr y me acordé de todos esos momentos, donde pensé abandonar, al acabar la carrera, mi madre me dijo en esta vida cuando tienes un sueño tienes que trabajar y llorar para después poder disfrutarlo.
TONI VICH
La societat ara mateix es basa en la hipocresia. Vivim en una societat que dóna més importància a les robes que en dus a comptes de els seus valors o personalitat. Deim d'ajudar als més necessitats però després som els primers en comprar objectes innecessaris
per viure només perquè hi és de moda o un capritxo que després no serveix per res. La natura s'està destruint per la nostra cupa.Hem de canviar per anar a millor.
Lucía López