In oude tijden  was een "aalmoezen"-ier een hooggeplaatste geestelijke, die belast was met het beheer van de armenzorg-gelden, ook aan de hoven van hoge geestelijken en Rooms Katholieke vorsten.  Tegenwoordig zijn aalmoezeniers de  geestelijken, die belast zijn met de zielzorg voor een bepaalde groep van gelovigen, een organisatie of een vereniging (militairen, jeugdbeweging, gevangenis, ziekenhuis,...). 

Een biechtstoel is een meubel dat in kerken staat en waarin de biecht wordt afgenomen. 

Meestal bestaat de biechtstoel uit twee delen, gescheiden door een rooster of gordijn. Het is de bedoeling dat de biechteling anoniem blijft, zijn ruimte is dan ook duister zodat de priester hem niet kan herkennen. De priester zit aan de ene kant, de biechteling knielt aan de andere kant.

Soms zit de priester in het midden en kan aan weerszijden een biechteling plaatsnemen, een tijdens de biecht terwijl de ander op zijn beurt wacht en in dat geval wordt het rooster aan de niet-gebruikte zijde met een schuifje afgesloten.

Het uitleggen en doorgeven van het christelijke geloof in een christelijke God die als een liefdevolle en rechtvaardige Vader is voor alle mensen en in zijn zoon Jezus die zijn leven heeft gegeven voor alle mensen om zo alle pijn en verdriet in de wereld te verminderen en te verzachten. 

De evangelisten Marcus, Lucas, Johannes en Matteüs vertellen het verhaal van Jezus in de vier evangeliën, de kern van het Nieuwe Testament. Ze zijn misschien wel de meest afgebeelde heiligen.  Hoe herken je hen bij je volgende bezoek aan onze kerk?

Johannes en Matteüs, twee van de apostelen van Jezus, maar ook Lucas en Marcus hadden het leven van Jezus van dichtbij meegemaakt en hebben de belangrijkste verhalen op schrift gezet.   Deze vier evangelisten zijn erg belangrijk geweest in de verspreiding van het christelijke geloof en daarom kom je in bijna iedere kerk afbeeldingen van hen tegen. 

Meestal zijn ze te herkennen omdat de vier evengelisten een boek - het evangelie dat ze zelf schreven -  bij zich hebben. Maar ze zijn vooral te herkennen aan hun eigen symbool: Marcus een Leeuw, Lucas een Stier, Matteüs een Engel en Johannes een Adelaar.

Volgens een legende zou Marcus met zijn vader eens een leeuw zijn tegengekomen in de woestijn. Zijn vader was bang en wilde wegrennen, maar Marcus verzekerde hem dat hun geloof in Jezus ze zou redden. Hij begon te bidden en de leeuw viel dood neer. 

Lucas benadrukte in zijn evangelie, dat Jezus werd geofferd als boetedoening voor de mensheid. De stier is een traditioneel offerdier. 

De stier en de leeuw worden soms met vleugels afgebeeld als een verwijzing naar de profeet Ezichiël, die voorspelde dat iedere evangelist zou worden geholpen door een gevleugeld wezen.

De adelaar van Johannes is een symbolische verwijzing naar het verhevene van zijn evangelie. Soms kan je Johannes ook zien met kelk en een slang. Volgens een legende dronk Johannes namelijk eens een kelk met gif om zijn geloof te bewijzen.

Het symbool van Matteüs werd de engel, het vierde gevleugelde wezen uit het boek Openbaring.  Hier staan vier gevleugelde dieren beschreven bij een visioen van de hemel: “Het eerste dier was een leeuw gelijk, en het tweede dier een kalf gelijk, en het derde dier had het aangezicht als een mens, en het vierde dier was een vliegende arend gelijk.” 

Om heilig te worden moet je eerst en vooral overleden zijn.

Vervolgens wordt jouw leven grondig onderzocht om er zeker van te zijn dat je heel wat goede dingen voor anderen hebt gedaan.

Valt dat onderzoek positief uit, dan krijg je het etiket ‘eerbiedwaardig’.

Dan is het zoeken of wachten op twee mirakels of wonderen die je als mogelijke heilige zou hebben verricht. Vaak gaat het om de wonderbaarlijke genezing van ongeneeslijk zieke mensen.

Worden die wonderen ook erkend door een speciale commissie, dan kan je heilig verklaard worden. Na wonder 1 ben je zalig, na wonder 2 word je heilig.

Een heilige is een voorbeeld voor gelovigen. Zij kunnen inspiratie opdoen uit de manier waarop de heilige geleefd heeft om zelf een christelijk leven te leiden. Ook voor niet-gelovigen of anders-gelovigen zijn heiligen vaak een voorbeeld, omdat ze over het algemeen laten zien wat het betekent om een goed mens te zijn. 

Het woord hostie komt van het Latijnse hostia, dat offer betekent. De hostie staat symbool voor het lichaam van Christus. Want Hij heeft zich geofferd voor de mensheid.  Hosties bestaan uit ongedesemd tarwebrood en water. Ze worden volgens pauselijke voorschriften gemaakt. Vroeger deden nonnen dat met de hand, maar gelukkig zijn er tegenwoordig speciale hostiemachines.  De priester breekt tijdens de mis de hostie in stukken en deelt andere kleinere hosties aan de gelovigen uit tijdens de communie als een symbolische herhaling van het Laatste Avondmaal 

Een ander woord voor hostie is "ouwel"

De Kerstkring bestaat uit twee grote delen: 

De Advent (4 zondagen) en de kersttijd, de feestelijke tijd die op Kerstmis begint en eindigt met het Doopsel van Jezus, na Driekoningen.  Vroeger stopte de kersttijd op Maria Lichtmis, de "presentatie" van Jezus in de tempel.  Sinds het tweede Vaticaans Consilie is de Kersttijd ingekort tot het feest van de doop van Jezus.

Lepra of melaatsheid is een infectieziekte die vooral de huid, de zenuwen, de ogen en de bovenste luchtwegen aantast. De ziekte wordt veroorzaakt door een leprabacil (een bacterie).

Ze is besmettelijk en wordt doorgegeven via de ademhaling/luchtwegen (hoesten of niezen).

Er is intussen een goed medicijn (een cocktail van antibiotica) tegen de ziekte. Afhankelijk van de vorm van de lepra duurt de behandeling gemiddeld 6 tot 12 maanden.

Zie ook: damiaanactie.be.

Heel wat zieken lopen echter blijvende verminkingen op, waardoor ze voor het leven zichtbaar getekend zijn. Omdat lepra vooral voorkomt in arme gebieden betekent dit dat de zieken nog steeds vaak verstoten worden uit hun gemeenschap.

Het nieuwe testament is het tweede deel van de Bijbel. De verhalen over Jezus werden eerst mondeling doorverteld.  Ze zijn na de dood en de verijzenis van Jezus opgeschreven, vanaf de eerste helft van de eerste eeuw en het begin van de tweede eeuw in het Oud Grieks. De brieven van de Apostel Paulus aan de eerste christelijke gemeenschappen horen bij de vroegste teksten. In totaal zijn er 27 boeken en brieven die deel uitmaken van het Nieuwe Testament.

Ze hebben een verschillend karakter, zijn taalkundig ook verschillend en zijn vanuit diverse plaatsen en in diverse omstandigheden geschreven. Toch zijn er in deze 27 boeken ook veel overeenkomstige ideeën te vinden.

Er zijn eeuwenlang veel discussies gevoerd over welke boeken er in het Nieuwe Testament thuishoorden, de zogeheten canon van de Bijbel. Er waren boeken in het Nieuwe Testament, waarvoor dit duidelijker was dan voor andere. Zo stond tegen het einde van de tweede eeuw een vrij groot deel praktisch vast. Dat waren de evangeliën, Handelingen en de meeste brieven van Paulus. De canon, waar men het tegenwoordig wereldwijd over eens is, kreeg in 367 na Chr. een officieel karakter in de zogenaamde Paasbrief van Athanasius. Na die Paasbrief was er vooral nog discussie over het Bijbelboek Openbaring.

De verhalen zijn heel lang geleden geschreven, voor volwassenen.  En zelfs voor hen zijn de verhalen heel moeilijk te begrijpen, te bevatten, te vertalen naar het leven van elke dag.  Je leest dikwijls bij een bijbelverhaal : Verhaal naar...  Dit zijn niet de originele teksten, maar de tekst vertaalt naar kinderen en jongeren van vandaag.  Door mensen die daar mee bezig zijn zodat dit op een verantwoorde en zinvolle wijze kan doorgegeven worden door ons.  Wij gebruiken heel dikwijls de verhalen uit "De bijbel in 1000 seconden".

Een priester is  een tussenpersoon tussen God en de mensen. Ook andere godsdiensten hebben priesters. Een priester staat dus heel dicht bij God. Hij is door God geroepen om zijn boodschap van liefde en respect te verspreiden en waar te maken, om brood en wijn te breken en te delen tijdens de eucharistie en om er te zijn als een vader voor alle mensen.