Komitet Organizacyjny

prof. dr hab. Kazimierz Karolczak

Kierownik Katedry Historii XIX w.

Instytut Historii i Archiwistyki

Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie

Biografia naukowa na stronie Instytutu Historii i Archiwistyki

Badania naukowe koncentruje na strukturach społecznych XIX stulecia, szczególnie mieszczaństwa i ziemiaństwa, a publikowane wyniki ustaleń naukowych w tym względzie obejmują studia nad dziejami Krakowa i Lwowa, parlamentaryzmu i ziemiaństwa galicyjskiego, arystokracji, regionalistyki i biografistyki. Jest autorem, współautorem i redaktorem kilkunastu książek, oraz około 150 artykułów naukowych, popularnonaukowych i recenzji. Ważne miejsce w jego dorobku zajmują też syntezy popularnonaukowe (współautorstwo Wielkiej Historii Polski, t. V-VII, Kraków 1998-1999) oraz reportaże. W 1992 r. zainicjował i do 2016 r. zorganizował we współpracy z Uniwersytetem Lwowskim (w Krakowie i Lwowie) 15 międzynarodowych konferencji naukowych "Lwów. Miasto, społeczeństwo, kultura", wyniki których opublikowano w 10 tomach studiów.

W latach 2005-2012 był dziekanem Wydziału Humanistycznego, w 2012 r. został wybrany na prorektora ds. Nauki i Współpracy Międzynarodowej. Członek Komitetu Nauk Historycznych PAN (2007-2015), PTH, Komisji PAU do Oceny Podręczników Szkolnych, członek Rady Naukowej Rocznika Historii Prasy Polskiej, organu Komisji Prasoznawczej Oddziału PAN w Krakowie. Współpracuje z TV Historia przy realizacji programów historycznych, jako konsultant merytoryczny uczestniczy w przygotowywaniu historycznych filmów dokumentalnych, bierze udział w publicznych debatach popularyzujących badania historyczne.

Przygotował pod względem merytorycznym projekt koncepcji Muzeum Dzieduszyckich w Zarzeczu (otwarte w 2008 r.), tworzonego jako placówka o charakterze edukacyjnym i miejsce międzynarodowych spotkań młodzieży polskiej i ukraińskiej. W 2015 r. powołany do Rady Muzealnej Muzeum Kamienica Orsettich w Jarosławiu. Laureat nagrody im. Adama Heymowskiego, przyznawanej przez Polskie Towarzystwo Heraldyczne za najlepszą polską pracę w dziedzinie heraldyki i genealogii (2002).

W latach 2016-2020 Rektor Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie.

Biografia naukowa na stronie Instytutu Historii i Archiwistyki

Zainteresowania naukowe: badania nad historią i edukacją w zakresie ubezpieczeń społecznych, struktury społeczne XIX – XX wieku (szczególnie elity), mniejszości narodowe i religijne (szczególnie Żydzi), stosunki polsko-izraelskie, badania nad rozwojem miast, źródłoznawstwo i wykorzystanie metod źródłoznawczych w pracy infobrokera.

Autorstwo: autor i współautor ponad stu artykułów naukowych i sześciu książek opublikowanych m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Czechach, Słowacji, Austrii i na Ukrainie. W jego dorobek wpisują się m.in. książki: 70 lat Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (1934–2004), Warszawa 2004, [wspólnie z Olafem Rzegotką], Rada Miejska we Lwowie w okresie autonomii galicyjskiej 1870-1914. Studium o elicie władzy, Kraków 2012, Polskie korzenie Izraela. Wprowadzenie do tematu. Wybór źródeł, Kraków-Budapeszt 2015, [wspólnie z Mateuszem Sroką].

Współpraca międzynarodowa: uczestnik kilku międzynarodowych projektów naukowych, realizowanych przez uczelnie: Oxford University, Beit Berl College w Izraelu, Ariel University i Levinsky College of Education. Koordynator polsko-izraelskiego projektu naukowego: „Polish-Israeli cooperation experience: The 130^th anniversary of the Zionist Congress in Katowice”.

Biografia naukowa na stronie Instytutu Historii i Archiwistyki

Zainteresowania naukowe oscylują wokół historii mówionej, problematyki pamięci (w tym m.in. miejsc pamięci i pamięci zbiorowej), dziejów Polaków na Wschodzie w XIX i XX w., Wielkiego Głodu na Ukrainie oraz przemian tożsamościowych w państwach byłego bloku komunistycznego. Ma na swoim koncie również szereg tłumaczeń. Jej książka Odpamiętane…O historii mówionej na przykładzie narracji kazachstańskich Polaków o represjach na tle narodowościowym i religijnym (Kraków: Universitas 2013) została nominowana w 2014 r. do nagrody Identitas dla najlepszej książki w dziedzinie humanistyki. W 2016 r. zaś została laureatką konkursu NPRH w module UMIĘDZYNARODOWIENIE; wsparcie finansowe tłumaczenia książki pt.: Miejsca (nie)pamięci. O upamiętnianiu Wielkiego Głodu na Ukrainie 1932-1933, Kraków: Księgarnia Akademicka 2014 na język angielski. W 2020 ukazała się drukiem także monografia dotycząca tematu kultury wizualnej Hołodomoru na Ukrainie, pt. Labirynty znaczeń. Pomniki ukraińskiego Wielkiego Głodu 1932-1933.

Odbyła staże naukowe w Rijksuniversiteit Groningen oraz Państwowym Instytucie Języka Rosyjskiego im. A. Puszkina w Moskwie. Laureatka etapu krajowego w konkursie Studencki Nobel 2010 w obszarze „języki obce”. Stypendystka Fundacji Lanckorońskich i Holodomor Research and Educational Consortium w Kanadzie.

Od 2009 r. jest członkinią redakcji „Krakowskiego Pisma Kresowego”. W latach 2012-2018 Koordynator Dyscyplin w dziale nauk humanistycznych, społecznych i o sztuce w Narodowym Centrum Nauki. Od 2018 jest adiunktem w Instytucie Historii i Archiwistyki UP im. KEN w Krakowie.