ประวัติตำบลคู หรือคูค่าย ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ได้รับการ ขนามนามว่า "บ้านศักดิ์สิทธิ์” ซึ่งเป็นหมู่บ้านทางผ่านของทัพเจ้าเมืองจะนะ(วังโต้)เพื่อเดินทางไปยังมณฑลสงขลา ครั้งหนึ่งเมืองจะนะถูกกองโจรมาลายูบุกโจมตี ทัพเมืองจะนะสู้ไม่ได้จึงถอยทัพมายังบ้านศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งห่างจากเมืองจะนะประมาณ 10 กิโลเมตร โดยเจ้าเมืองจะนะเห็นว่าบ้านศักดิ์สิทธิ์ มีทำเลเหมาะสมในการก่อตั้งค่าย จึงได้ก่อตั้งค่ายพร้อมระดมพล เพื่อขุดคูป้องกันการโจมตีจากข้าศึก และ เรียกว่า”บ้านค่าย” ( บ้านค่ายในปัจจุบันอยู่ในหมู่ที่ 1 ซึ่งเป็นสวนยางพารา อยู่หลังที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลคู )

ครั้งเมื่อทางมณฑลสงขลา ทราบว่าเมืองจะนะถูกโจมตีจากกองโจรมาลายูจึงได้ยกทัพ มาช่วยในการสู้รบกันครั้งนั้นทำให้กองโจรมาลายูพ่ายแพ้และล้มตายเป็นจำนวนมาก บ้านค่ายจึงกลายเป็นสุสานขนาดใหญ่ ซึ่งในปัจจุบันนี้ไม่เหลือร่องรอยของสุสานแล้ว

บ้านค่ายหรือคูค่าย เมื่อสงครามสิ้นสุดลงได้ทิ้งร่องรอยของคู ซึ่งมีขนาดใหญ่คล้ายลำคลองเอาไว้ โดยใกล้ลำคลองมีต้นพิกุล (ปัจจุบันอยู่ใน หมู่ที่1บ้านคูประดู่ บริเวณหลังที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลคู ทางทิศตะวันตก ประมาณ 200 เมตร) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสถิตของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำหมู่บ้าน นั่นคือ “โต๊ะหยัง” ผู้ดูแลรักษา”ไหทองคำ” สมบัติของโจรมาลายูที่ตายในสงขลาและได้ฝากโต๊ะหยังเอาไว้ คนเฒ่าคนแก่เล่าว่า เมื่อถึงฤดูน้ำหลากผู้มีบุญจะได้เห็น ”ไหทองคำ”จำนวน 1 คู่ ลอยอยู่ในคลอง (คูค่าย) แต่ไม่มีใครสามารถหยิบจับ”ไหทองคำ”คู่นั้นมาเป็นเจ้าของได้

“โต๊ะหยัง”สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สถิตอยู่ที่ต้นพิกุลจะสำแดงฤทธิ์แปลงกายเป็นงูใหญ่สีขาว เมื่อมีบุคคลภายนอกเดินทางไปยังบริเวณต้นพิกุลทั้งนี้เชื่อว่าเป็นการตักเตือนของโต๊ะหยังว่าบริเวณดังกล่าวมีเจ้าของห้ามเข้ากล้ำกราย ในสมัยก่อนเป็นที่เล่าต่อๆกันว่าหากคณะหนังตะลุงหรือมโนราห์จะเดินทางผ่านบ้านศักดิ์สิทธิ์ไปทำการแสดงยังที่อื่นๆ หากไม่หยุดทำการแสดงเพื่อขอผ่านทางคนในคณะ จะเจ็บป่วยกะทันหัน ดังนั้น จึงเป็นที่ทราบโดยทั่วกันของคณะหนังตะลุงหรือมโนราห์หากมีความจำเป็นต้องเดินทางผ่านบ้านศักดิ์สิทธิ์จะต้องหยุดทำการแสดงเพื่อขอผ่านทางก่อน จำนวน 1 คืน จึงเป็นที่มาของชื่อ”บ้านคูศักดิ์สิทธิ์”ซึ่งในปัจจุบันเป็นชื่อหมู่บ้านที่ 4 ตำบลคู ส่วนบริเวณหมู่ที่ 1 มีต้นประดู่ใหญ่ ชาวบ้านจึงเรียกว่า บ้านคูประดู่

ปัจจุบันคนรุ่นใหม่ไม่ใคร่ให้ความยอมรับนับถือ”โต๊ะหยัง”จะมีแต่คนเฒ่าคนแก่ที่ยังให้การยอมรับนับถือ ในปัจจุบันยังมีปาฎิหาริย์เกิดขึ้นอยู่ที่ต้นพิกุล ในคืนแรม 15 ค่ำ จะปรากฏลูกไฟขนาดใหญ่ลอยขึ้นไปทางทิศตะวันออกแล้วค่อย ๆ จางหายไป ทุกวันนี้มีนักพนันวัวชน ไก่ชน นิยมไปบนบานกับโต๊ะหยัง เพื่อให้ได้รับชัยชนะและจะกลับมาแก้บนในภายหลัง

ตำบลคู เป็นตำบลที่มีบริเวณกว้างมาก ในสมัยก่อนการเดินทางไปมาหาสู่ เพื่อเยี่ยมเมืองต่าง ๆ และเยี่ยมราษฎร เจ้าพระยา หรือเจ้าเมือง หรือเจ้าขุนมูลนายนั้น ต้องอาศัยเส้นทางเดินด้วยเท้า และจากการเส้นทางดังกล่าว มักจะเกิดการรบกันอยู่เสมอ ๆ ชาวบ้านจึงช่วยกันขุดคูคลองบริเวณหมู่บ้าน เพื่อกีดกันไม่ให้คนต่างถิ่นเข้ามาในบริเวณหมู่บ้านได้โดยง่าย ต่อมาราษฎรอพยพเข้ามาอยู่บริเวณดังกล่าวเรื่อย ๆ จึงพากันขนานนามพื้นที่แห่งนี้ว่า ตำบล " คู "