เส้นด้ายเศษเหลือที่ไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์เราจึงเกิดความคิดอยากสร้างมูลค่าให้กับ เส้นด้ายเศษเหลือ เหล่านี้จึงนำมาสู่การสร้างผลงานของเรา 

          ลวดลายบนผ้าแพรวาเป็นมากกว่าการถ่ายทอดสวิถีชีวิต แต่เป็นการร้อยเรียงเรื่องราว ผ่านเส้นใยถ่ายทอดจากรุ่นสุ่รุ่น ซึ่งยังถือเป็นเพชรแต่อยู่ในเมืองรอง และเราอยากนำเพชรเม็ดนี้มาเจียระไนให้เป็นเพชรเม็ดงาม 

         เพชรเมืองรองเป็นต้นแบบในการพัฒนาและต่อยอดของดีจากเมืองรองสู่เมืองกรุงถึงเมืองนอก ขับเคลื่อนการท่องเที่ยวและเศรษฐกิจ จากเมืองรองสู่เมืองหลักต่อไป

    แรงบันดาลใจมาจากยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น ที่เป็นยุคฟื้นตัวหลังจากเกิดสงครามและการสร้างเมืองใหม่เศรษฐกิจประชาชนต้องพึ่งพาตัวเอง มีผู้คนมากหน้าหลายตา หลากหลายเชื้อชาติทำให้การใช้ชีวิตยากลำบาก โดยเฉพาะผู้หญิงในแต่ละวันเหมือนกับการออกรบ เราจึงได้ประยุกต์การใส่ตะเบงมาน ที่สะท้อนให้เห็นถึงตวามแข็งแกร่ง เข้มเเข็ง และการจับหน้าหน้าด้วยผ้าผืนเดียวที่แสดงถึงความปราณีต งดงาม สะท้อนความงดงามที่แข็งแกร่งเยี่ยงนักรบ