นายกรัฐมนตรีคนที่ ๔

       ปรีดี พนมยงค์ เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) ณ บ้านหน้าวัดพนมยงค์ ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอกรุงเก่า จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรชายของนายเสียง กับนางลูกจันทน์ พนมยงค์ สำหรับชีวิตครอบครัว ปรีดี พนมยงค์ สมรสกับท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคหัวใจวาย ที่บ้านพักชานกรุงปารีส เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2526 รวมอายุได้ 83 ปี

       ด้านการศึกษา ในปี 2463 ปรีดี พนมยงค์ ได้รับการคัดเลือกจากกระทรวงยุติธรรมให้ทุนไปศึกษาวิชากฎหมาย ณ ประเทศฝรั่งเศส โดยเข้าศึกษากฎหมายที่วิทยาลัยกอง (Caen) และศึกษาต่อที่วิทยาลัยปารีส สอบไล่ได้ปริญญารัฐเป็น "ดุษฎีบัณฑิตกฎหมาย" (Docteur en Droit) ฝ่ายนิติศาสตร์ และสอบไล่ได้ประกาศนียบัตรการศึกษาชั้นสูงในทางเศรษฐกิจ ในระหว่างศึกษาอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศส ได้รับเลือกเป็น สภานายกแห่งสมาคมนักเรียนไทยในประเทศฝรั่งเศส

       ขณะที่ศึกษาในฝรั่งเศส ระหว่างปี 2466-2467 ปรีดี พนมยงค์ ได้ร่วมมือกับนักเรียนไทยในฝรั่งเศสกับสวิตเซอร์แลนด์ และนักเรียนไทยในประเทศอื่นส่วนที่ขึ้นต่อสถานทูตสยามกรุงปารีส ตั้งเป็นสมาคมอันหนึ่งอันเดียวกันเรียกชื่อว่า "สามัคยานุเคราะห์สมาคม" อักษรย่อ "ส.ย.า.ม." เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "Association Siamoise d'intellectualité et d'Assistance Mutuelle" อักษรย่อ "S.I.A.M." ซึ่งเขาได้รับเลือกตั้งเป็นเลขาธิการสมาคมฯ คนแรก จากนั้นในปี 2468 และปี 2469 เขาได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมฯ ต่อเนื่องกัน 2 ปี ซึ่งเขาได้เริ่มแปลงสมาคมฯ ให้เป็นสหภาพแรงงานและการต่อสู้ท่านอัครราชทูตสยามสมัยนั้น ซึ่งเป็นตัวแทนระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

       สำหรับประวัติการทำงาน ปรีดี พนมยงค์ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์อำมาตย์ตรีหลวงประดิษฐ์มนูธรรม ในปี 2472 เป็นบุคคลสำคัญในการก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ต่อมาในปี 2475 ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ร่างรัฐธรรมนูญชั่วคราว และได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง และดำรงตำแหน่งผู้ประศาสน์การของมหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นคนแรก