Silly Fools ถือเป็นวงที่มีพัฒนาการทางดนตรีสูงมาก ตั้งแต่แนวกรันจ์/อัลเทอร์เนทีฟ ไปจนถึงร็อกที่มีซาวด์ทันสมัยและซับซ้อนครับ 

เส้นทางของ Silly Fools ถือเป็นหนึ่งในตำนานที่น่าสนใจที่สุดของวงการเพลงไทยครับ จากวงดนตรีร็อกนอกกระแส (Underground) ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของประเทศ และผ่านวิกฤตการเปลี่ยนตัวนักร้องนำที่ช็อกแฟนเพลงทั้งประเทศมาแล้ว

ผมสรุปประวัติแบ่งเป็น 4 ช่วงหลักๆ ดังนี้ครับ:

1. ยุคเริ่มต้นและการแจ้งเกิด (พ.ศ. 2539 - 2541)

เริ่มจากการรวมตัวของ ต้น และ เต้ย โดยใช้ชื่อวงว่า Silly Foolish ก่อนจะเปลี่ยนเป็น Silly Fools

• EP. Sampler: เริ่มต้นกับค่ายอินดี้อย่าง Bakery Music มีเพลงเด่นคือ "รอยยิ้ม" ซึ่งตอนนั้นซาวด์จะเป็นแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อกยุค 90s ที่ชัดเจนมาก

• อัลบั้ม I.Q. 180: ย้ายมาอยู่ค่าย More Music (GMM Grammy) ยุคนี้มีเพลงอย่าง "สู้ไม่ได้" และ "เมื่อรักฉันเกิด" เริ่มทำให้ชื่อวงเป็นที่รู้จักกว้างขึ้น

2. ยุคทอง (The Golden Era) (พ.ศ. 2542 - 2548)

นี่คือยุคที่ "โต" และสมาชิกชุดคลาสสิก (ต้น, หรั่ง, ต่อ) พาลงตัวสุดๆ จนกลายเป็นวงเบอร์ 1 ของไทย

• Candy Man & Mint: อัลบั้มที่เปลี่ยนชีวิตพวกเขา เพลงอย่าง "ไหนว่าจะไม่หลอกกัน", "จิ๊จ๊ะ", "วัดใจ" กลายเป็นเพลงชาติเด็กแนวและยังร้องตามกันได้จนถึงทุกวันนี้

• Juicy & King Size: วงยกระดับความเนี้ยบของดนตรีขึ้นไปอีกขั้น มีการใช้ซาวด์สังเคราะห์มาผสม เพลง "บ้าบอ", "ผิดที่ไว้ใจ", "น้ำลาย" คือเครื่องพิสูจน์ฝีมือระดับเทพของวง

3. จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ (พ.ศ. 2549 - 2555)

ในปี 2549 เกิดข่าวใหญ่เมื่อ โต ประกาศลาออกจากวง เนื่องจากอุดมการณ์และแนวทางชีวิตที่เปลี่ยนไป

• วงตัดสินใจเดินหน้าต่อโดยได้ เบนจามิน จุง ทัฟเนล มาเป็นนักร้องนำ

• ออกอัลบั้ม The One ซึ่งทำเป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษด้วย ดนตรีมีความเป็นสากลและหนักแน่นขึ้นมาก แม้แฟนเพลงยุคเก่าจะยังยึดติดกับเสียงของโต แต่เบนก็พิสูจน์ตัวเองได้ดีในเพลง "โง่" และ "เราเป็นคนเลือกเอง"

4. ยุคปัจจุบันและการกลับมา (พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน)

หลังจากพักวงไปช่วงหนึ่ง และมีการเปลี่ยนมือกลองมาเป็น รัตน์ โกบายาชิ

• วงกลับมาอีกครั้งภายใต้สังกัด Me Records และได้นักร้องนำคนใหม่คือ ริม (หรือ คัพ) ซึ่งมีพลังเสียงที่สูงและมีเอกลักษณ์ในการแสดงสดที่ดุดัน

• มีเพลงฮิตใหม่ๆ อย่าง "แป๊ะอย่าร้อง", "20 ตุลาคม" และ "จงเรียกเธอว่านางพญา" ซึ่งแสดงให้เห็นว่า "ลายเซ็น" ทางดนตรีของต้น (มือกีตาร์) ยังคงแข็งแรงไม่เสื่อมคลาย