1. ผู้เขียนและแรงบันดาลใจ

เพลงนี้เขียนขึ้นโดย พี่เอ – พลพงษ์ สุวิธานโธ (มือกีตาร์และหัวหน้าวง) โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากบทกวีในหนังสือ "ปรัชญาชีวิต" (The Prophet) ของ คาลิล ยิบราน (Kahlil Gibran)

• ในบทกวีที่ว่าด้วยเรื่อง "การแต่งงาน" มีเนื้อหาใจความว่า "จงยืนอยู่ด้วยกัน แต่ว่าอย่าใกล้กันนัก เพราะว่าเสาของวิหารนั้นยอดแยกกัน และต้นโพธิ์ต้นไทรก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันและกันได้"

2. ความหมายของเพลง: "ระยะห่างที่พอดี"

เนื้อหาของเพลงนำเสนอแง่คิดความรักที่โตเป็นผู้ใหญ่มากในสมัยนั้น (พ.ศ. 2539) โดยสื่อว่า:

• ความรักไม่ใช่การครอบครอง: การรักกันไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา หรือกลายเป็นคนคนเดียวกันจนเสียความเป็นตัวเอง

• ความสำคัญของระยะห่าง: หากเราใกล้กันเกินไปจนไม่มี "ที่ว่าง" เราอาจจะอึดอัดจนทำร้ายกันเอง แต่ถ้ามีช่องว่างให้แต่ละคนได้หายใจ ความรักนั้นจะยั่งยืนและสวยงามกว่า

3. ดนตรีและเสียงร้อง

• เสียงร้องของพี่โจ้: เพลงนี้โชว์พลังเสียงและการใช้ "ลม" ในการร้องที่เป็นเอกลักษณ์ของพี่โจ้มาก โดยเฉพาะท่อนฮุคที่ฟังดูนุ่มนวลแต่ทรงพลัง

• ดนตรีสไตล์ Acoustic Rock: เน้นเสียงกีตาร์โปร่งที่ฟังสบายแต่มีชั้นเชิง เป็นต้นแบบของเพลงอะคูสติกในยุคเบเกอรี่มิวสิค

4. ความสำเร็จและตำนาน

• เพลงนี้อยู่ในอัลบั้มแรก Push (2539) และส่งให้วง Pause โด่งดังเป็นพลุแตกทันที

• แม้กาลเวลาจะผ่านไปเกือบ 30 ปี แต่ "ที่ว่าง" ยังถูกนำมาร้องใหม่โดยศิลปินมากมาย และเป็นเพลงที่คนทุกรุ่นยังร้องตามได้เสมอ

ประโยคทองของเพลง: > "หากเธอรักใครมากเกินไป เธอจะเสียเขาไปในที่สุด... การเว้นที่ว่างคือการรักษาความรักให้คงอยู่"