02 december 2007, vervolg.

De prijs uitreiking begint met een praatje van Emmela en wordt gevolgd door een speech van de Viceadmiraal. En dan begint het……. De jongste categorie worden de winnaars opgelezen en vervolgens kom ik met de prijzen binnenlopen en het wordt onrustig in de zaal. Niemand had verwacht dat er zulke prachtige prijzen te verdienen waren. Enkele prijzen waren; fietsen, laptops, PC’s, digitale camera’s, playstations 2 en 3. En nog een aantal reizen welke waren aangeboden door de diverse Ambassades. Op het moment dat de winnaars werden afgelezen waren de ogen gericht op de deuropening waar ik door de zaal in kwam. Wat zou de prijs zijn?????? Geweldig was de reactie van de kinderen. Dit hadden ze nooit verwacht. Ik kan niet ontkennen dat ik het ook heel leuk vond om met de prijzen naar binnen te komen en ze te overhandigen aan de Viceadmiraal die ze dan weer aan de prijswinnaars gaf. Superleuk vond ik het zelfs en dan te bedenken dat dit ook nog op televisie komt in Bosnië is natuurlijk helemaal te gek. Rob op TV wie had dat gedacht? Na een aantal prijzen werd er gepauzeerd en kon de band van zich laten spreken, helaas kreeg ik nu geen koude rillingen want de muziek was heel iets anders dan gisteravond. Het jammen vond ik persoonlijk mooier. De zaal was echter enthousiast en kon tegelijkertijd genieten van het koud en warm buffet. Helaas was ik te laat want er moesten nog een aantal zaken tussendoor geregeld worden. Het leek wel een slagveld bij het buffet toen ik terug kwam. Bijna alles was schoon op. Geeft ook niets want het was tenslotte voor de gasten. Na de lunch de laatste prijzen en vervolgens kon men bij de garderobe nog een door mij gevulde papieren tas met spullen ophalen. Die waren trouwens al heel snel op, maar goed dat ik ook nog extra pakken had meegenomen met mutsen en petten en alle andere zaken die in de tasjes zaten. Uiteindelijk was echt alles op……… Een bijzonder geslaagd geheel dus. Helaas kon niet iedereen zijn prijzen mee naar huis nemen. Men had niet gerekend op zulke grote prijzen. Geeft ook weer niets want dan gaan we die de komende week gewoon brengen, hebben we weer een leuk uitstapje.

Zaterdag toch nog even met Paul en Pamela wezen winkelen ( ondanks de spierpijn van het lopen en staan van gisteren), Paul wil een cadeau voor zijn vrouw kopen. Helaas is Paul niet geslaagd maar ik ben weer een trui rijker . Een mooie Noorse trui voor slechts € 25,00. In de stad komen we ook Piet en zijn vrouw nog tegen, Margriet is een paar dagen op bezoek. We sluiten de gezellige middag af met een drankje in gezelschap van Piet en Margriet. Weer een geslaagde week mag ik wel zeggen.

15 december 2007.

De rust op Kamp Butmir is eindelijk wedergekeerd. Sinterklaas is weer vertrokken evenals de Duitse Vice Admiraal, die is opgevolgd door een Spaanse Generaal. Het vertrek van de Vice Admiraal ging natuurlijk gepaard met de nodige ceremonies. Ik zal jullie de foto’s hiervan maar besparen.

De afgelopen week is eigenlijk erg rustig geweest met maar 2 tripjes naar buiten. Eerst even met Mirna (journaliste) en Edin (fotograaf) naar een behoorlijk groot tehuis (400 personen) voor gehandicapten geweest. Mirna heeft hier de directrice geintervieuwd en daarna hebben we een rondleiding gehad over het complex waarbij Edin de nodige foto's heeft gemaakt. Beide voor een artikel in de TEME.

Het 2e tripje was naar Travnik. Door een verplaatsing van een afdeling kreeg de SNR een andere auto, heel vervelend….. een AUDI QUATRO. Gelukkig mocht ik achter het stuur, mooi om eens te voelen hoe dat rijdt. Op de pagina Sinterklaas in Travnik leest u hier meer over.

V.w.b. de post ben ik deze week behoorlijk verwend. Eerst een pakketje van thuis, toen een pakketje van Wim-Debby-Jan en ook kreeg ik nog een pakje van het personeel uit het Verlaatgebouw. Allemaal hartelijk dank hiervoor. Ik heb de artikelen allemaal gebruikt om mijn kamer en kantoor een beetje om te toveren naar de kerstsfeer. Buddy heeft ook weer van zich laten horen, super bedankt voor de leuke brief. Kijk ook eens op www.buddy.nu.

Het is op het moment dat ik dit schrijf weer flink aan het sneeuwen, eigenlijk al sinds gisteravond. En hier blijft het allemaal liggen , inmiddels een centimeter of 20 al weer. Hebben wij misschien echt een witte kerst.

Nog een week te gaan en dan stappen we over op een feestrooster, de afdelingen moeten dan voor 30% gevuld zijn. Dit om zoveel mogelijk mensen in de gelegenheid te stellen naar huis te reizen met de feestdagen. (? Is toch uitzending?)

23 december 2007.

24 december 2007 is de dag voor het grote bezoek. Piet is enorm druk met regelen, van vervoer tot diner. Een hele uitdaging is het ophalen op het vliegveld en het wordt er niet eenvoudiger op als het speciale kantoor op HQ er zich mee gaat bemoeien. Ook Piet ervaart de knelpunten die zich voordoen met het maken van afspraken met mensen die de Engelse taal niet machtig zijn. Een vraag wordt beantwoord maar levert Piet weer twee nieuwe vragen op. Meer hierover volgende week als ik het bezoek beschrijf.

Deze week weer een aantal leuke zaken en minder leuke zaken meegemaakt. Te beginnen met de minder leuke zaken die men ervaart als men voor een paar dagen naar huis kan of als men bezoek ontvangt. De mist gaat dan een hele leuke rol spelen. Kom je wel aan op Sarajevo of ga ik met de bus een tocht van ongeveer 10 uur maken? Dat overkwam Jan die op bezoek is bij Pamela. Uiteindelijk was Jan rond middernacht op het busstation in Sarajevo en kon hij worden opgehaald. Of kom ik wel weg van Sarajevo? Dat overkwam Jos en Victor, vanochtend al vroeg vertrokken naar Sarajevo airport en er dan achterkomen dat het vliegtuig waarmee je weggaat nog niet is gearriveerd. Bij het schrijven van dit stuk waren ze nog niet weg. Dat is toch wel supervervelend als je maar 6 dagen naar huis gaat. Hopelijk trekt de mist op en kunnen ze alsnog naar huis vliegen.

Ook de postbode ondervindt last van de mist, hij krijgt de weg naar Butmir niet meer gevonden, de pakjes, die gemaakt zijn op de thuisfrontdag, zijn nog niet aangekomen. Hopelijk kan Serge de beste man leiden in de mist en komen ze alsnog op de bestemming aan.

Een van de leuke dingen was het diner dat door de mensen van de marine was bereid. Een geweldige rijsttafel. Een hele prestatie als je ziet in wat voor keuken ze al het lekkers gekookt hebben. Tijdens de maaltijd gaf Leen, de vertrekkende SNR aan dat de drankjes voor zijn rekening waren. Lovende woorden werden over en weer gesproken en Leen mocht een tevredenheidbetuiging van de tijdelijke SNR (Piet) ontvangen. Na de overheerlijke maaltijd zijn we in de Nederlandse huiskamer nog even gezellig samen geweest.

Klik hier voor de foto’s.

Op zaterdagavond hebben we Victors verjaardag gevierd. Victor is eigenlijk vandaag, 23 dec, jarig maar dat is de dag dat hij voor R&R naar huis vertrekt dus vierde hij dit iets eerder.

Voor wat betreft het weer gaan we ook niet de goede kant op. Het sneeuwt niet maar het is wel ijzig koud. Voor de mensen die zijn gaan skiën ook niet echt geweldig want de aanwezige sneeuw is hard bevroren en dat is volgens mij niet echt fijn skiën.

Verder wil ik iedereen, die ik gemist heb met mailen, vanaf deze plek een bijzondere fijne kerst en een gelukkig Nieuwjaar toewensen. Voorzichtig met vuurwerk en niet te veel oliebollen eten.

O ja, ze hebben vandaag ook weer wat aan de overkapping van de fietsenstalling gedaan. Misschien komt het dan toch nog voor het einde van de winter klaar. De laatste keer namelijk dat het sneeuwde konden we bijna de fietsen niet terug vinden. Vandaar dat Baen zich hard heeft gemaakt voor de overkapping van de fietsen, die natuurlijk van de zomer gebruikt kan worden om te BBQ’n.

De foto’s van de bouw.

29 december 2007.

Het is gelukkig toch allemaal nog goed gekomen met het bezoek van Generaal Berlijn. De bemoeienissen van externen deden er achteraf niet toe want het vliegtuig landde niet op Sarajevo Airport maar op Mostar Airport. Hier was voor gekozen omdat de weersvooruitzichten niet al te rooskleurig waren. Sarajevo ligt namelijk in een dal en is al snel in een dikte mist verstopt, met name vliegverkeer heeft hier nogal last van. Het verplaatsen van de aankomstplaats had natuurlijk verstrekkende gevolgen voor het vervoer van de Generaal. Auto’s gingen nu even iets eerder weg want Mostar is toch snel anderhalf uur rijden onder normale omstandigheden en we hebben sneeuwbuien in het vooruitzicht dus het zou best eens iets langer kunnen gaan duren. Op tijd vertrekken is dus belangrijk. Voor Serge geldt dan via Sarajevo Airport naar Mostar Airport, afspraken annuleren en nieuwe maken in Mostar. Uiteindelijk verliep alles zeer gladjes en had iedereen zijn werk dus goed gedaan. De generaal heeft Piet laten weten dat hij het bezoek als prettig heeft ervaren en zeer openhartige gesprekken heeft gevoerd, hij waardeerde dit zeer. Na de koffie op 25 december is de Generaal weer teruggebracht naar Mostar Airport, de rit duurde 3 uur door de gevallen sneeuw, alwaar het vliegtuig al weer op hem stond te wachten.

Op eerste kerstdag had het personeel van de eetzaal zich uitgesloofd om een gezellige lunch te presenteren, hetgeen ook zeker gelukt is. De tafels waren gezellig gedekt met kleedjes en kerstversiering. De maaltijd zelf was ven een zelfde kwaliteit als anders. Goed dus en er was zelfs meer aandacht besteed aan de gerechten, het vlees was voor de verandering heel goed.

Op het kamp is goed te merken dat een hoop mensen van hun verlof aan het genieten zijn. De wachtrijen in de eetzaal zijn korter dan anders en in de diverse kantines zijn minder mensen dan gewoonlijk. Vandaag zijn we ook begonnen met de voorbereiding voor oudejaarsavond. De eerste boodschappen zijn gedaan en er wordt nagedacht over hoe de avond verder in te vullen met hapjes en drankjes. Zelfs de champagne en de oliebollen zullen niet ontbreken. (laat dat maar aan Piet over)

De kerstwens die ik verstuurd heb is al door diverse mensen beantwoord, de een met een kaartje en de ander middels een e-mail. Van een aantal leden van FC Uden heb ik zelfs een kerstwens teruggekregen, bedankt hiervoor.

Nog een tip; mocht je ooit in Macedonië komen drink dan niet het lokale drankje, of in ieder geval niet meer dan 1 glaasje. Toen ik van de week terug kwam in het slaapgebouw stonden mijn buurmannen, Macedoniërs, gezellig buiten een sigaretje te roken en een borrel te drinken en vroegen of ik er ook een wilde proberen. Dit had tot gevolg dat ik de volgende ochtend ben opgestaan met een gierende koppijn.

06 januari 2008.

Natuurlijk begin ik met een ieder die dit leest een goed en gezond 2008 toe te wensen.

Gelukkig zijn diegenen die van hun R&R gingen genieten allemaal weggekomen, het weer hier is momenteel niet veel goeds, er wordt nog wel eens een vlucht geannuleerd, Sneeuw—veel mist — dan weer regen en vorst hetgeen de wegen ook niet beter begaanbaar maakt.

Eigenlijk heb ik niet zo heel veel te melden, we zijn een aantal dagen voor halve dagen ingezet. Om 08.00 uur beginnen en voordat je het wist was het al weer 13.00 uur en tijd om te gaan lunchen en de middag op een leuke manier in te vullen. 04 januari 2008 was de eerste volledige werkdag en daar is eigenlijk niets gebeurd.

Er is dus eigenlijk alleen maar over de oudejaarsavond iets te vertellen. Op 31 december is een team (bijna het hele detachement) bezig geweest met het bakken van oliebollen, want die mochten natuurlijk niet ontbreken. ‘s Ochtends beslag gemaakt en tegen een uur of 6 is men begonnen met het bakken. Nou prima bollen hoor en dat met een frituurpan, die nog even op de valreep gekocht is. Verder waren er inkopen gedaan door Piet, Pamela en Nienke. (en misschien nog wel een paar) Aan alles is gedacht van Zalm tot Champagne is meegenomen. Natuurlijk ontbreken de toastjes ook niet.

Het was een heerlijk rustig, ontspannen avond. Geen zenuwachtig gedoe maar gewoon een borrel en een hapje. Het was zelfs zo gezellig dat er twee Engelsen lekker bleven plakken. Met name Paul (Engelsman) vond het heel gezellig en bleef tot en met de jaarwisseling bij ons.

Om even voor 00.00 uur de glazen gevuld en de toost op het nieuwe jaar uitgebracht met alle aanwezigen. De handen werden geschud en hier en daar een zoen om een goed Nieuwjaar te wensen. Vervolgens natuurlijk naar buiten om het vuurwerk van Eddy en zoon te bewonderen. Er waren leuke knallers bij……… Bij het gemaakte vuur, in een gehalveerde oliedrum, werd de rest van de avond/nacht gezellig doorgebracht onder het genot van ……….. de vallende sneeuw en een drankje. Om een uur of 3 zijn we moe maar voldaan naar bed gegaan nadat we de grootste rommel hadden opgeruimd.

Nieuwjaarsdag is in dit geval toch even anders gevierd moet ik melden. Het bleef de gehele dag extreem rustig. Geen recepties en geen nieuwjaarsconcert gekeken en ook voor het schansspringen was ook geen aandacht. Wel hebben we met een gezelschap gezellig

‘s middags van de maaltijd genoten.

13 januari 2008.

Deze week geen update van de website maar blijft het bij de droevige mededelingen die wij gisteren ontvingen.

Op zaterdagmiddag is een Macedonische helikopter verongelukt nabij Skopje. De 11 Macedonische militaire passagiers zijn hierbij om het leven gekomen.

Op zondag, om 00.20 uur, liet de Generaal Berlijn middels een persconferentie weten dat er 2 militairen zijn omgekomen en 1 militair zwaargewond is geraakt bij gevechten in Uruzgan.

Hierbij wil ik mijn oprechte deelneming uitspreken en wens ik de familie, vrienden, kennissen en collegae heel veel sterkte met het verwerken van dit enorme verlies.