Beoordelingen van whisky beginnen vaak met een beschrijving van de kleur.
Wil je voor jouw whiskynotes de kleur van een beoordeelde whisky noteren, dan kan je daarbij uitgaan van  deze kleurtabel met Engelse termen. Deze tabel is een algemeen gebruikte standaard voor het benoemen van de whiskykleuren.

Globale aanduiding
Overigens is de kleur van een whisky slechts een heel globale aanduiding van wat je aan geur en smaak kan verwachten.  'Hoe intenser de kleur, hoe ouder de whisky' is zo'n gezegde dat over het algemeen wel klopt.  En dat je aan de kleur kunt zien op wat voor vat de whisky rijpte klopt ook wel aardig: gelig/goud-achtig wijst op ex-bourbonvaten; geelbruin tot donkerbruin wijst op ex-sherryvaten, en roodachtige tonen  wijzen bijvoorbeeld op port- of rode-wijnvaten. 
Maar 100% zeker is dat allemaal niet. Zo kunnen sterk gebrande ('charred') vaten de whisky ook een donkere kleur geven, wat je nogal eens bij 'first use' bourbonvaten ziet. En een heel enkele keer verschijnt er een whisky die een onmiskenbare groene gloed heeft. Hoe dat zo komt is niet echt duidelijk.

De sterkte van de kleur is ook afhankelijk van of de whisky op 'first fill' of 'refill' vaten rijpte. Heeft die op een 'first fill' sherryvat gerijpt, dan is de kleuring doorgaans sterker dan als hij op een 'refill' sherryvat rijpte.

Verder is voor de kleur ook van belang of er sprake was van narijping of 'finishing', waarbij de whisky bijvoorbeeld eerst rijpte op bourbonvaten en daarna nog een periode op bijvoorbeeld portvaten of rode-wijnvaten.

En ten slotte is er ook nog het verschil in activiteit per vat: het ene vat heeft meer invloed op de reacties, en daarmee op de smaak en de kleur van  de rijpende whisky dan het andere. 

Kortom, bij een whisky moet je zeker niet alleen op de kleur af gaan!