Istilah drama, asalna tina basa Yunani, dramoi, hartina niron-niron (gerak). Tina éta kecap bisa ditapsirkeun yén drma téh karya sastra anu ngumtamakeun niru gerak jeung tingkah laku.

Upama dicindekan, drama téh nyaéta karya sastra carita atawa lalakon anu diwujudkeun dina wangun paguneman tujuanna keur dipintonkeun.

1. Pertélaan palaku, nyaéta anu ngabedélkeun ngaran jeung katerangan palaku.

2. Babak jeung adegan, nyaéta anu ngabagi-bagi karangan drama. Dina hiji babak dilakonkeun kajadian-kajadian di hiji tempat dina saruntuyan waktu.

3. Candraan, nerangkeun kaayaan latar, suasana, palaku, kajadian jeung lianna. Sarta biasana ditulis saperluna pisan.

4. Paguneman (dialog), kalimah langsung para palaku anu dilih témpas.

5. Prolog jeung Épilog, prolog (manggalasastra) nyaéta katerangan atawa pamanggih pangarang ngeunaan lalakon anu baris disuguhkeun. Ari épilog mah kacindekkan lalakon jeung naséhat pangarang.

Dumasar cara mintonkeunna :

1. Drama rakyat;

2. Drama modern;

3. Drama klasik; jeung

4. Gending Karésman.

Dumasar kana sifatna

1. Drama tragedi;

2. Drama komedi;

3. Drama melodrama; jeung

4. Drama Farce.