De waarschuwing van Nieuw Vinex is dan ook eerder existentieel dan praktisch: het gevaar dat wij onszelf verliezen in een omgeving die ons voortdurend draagt, maar tegelijkertijd nooit loslaat. Wanneer de stad nooit slaapt,hoe kan de mens dan nog ontwaken? Misschien ligt de kern van het probleem hierin: de mens is niet alleen een functionerend wezen, maar ook een zoekend wezen. Hij heeft ruimte nodig om niet te weten, om te dwalen en ontdekken en om zich te onttrekken aan systemen. In een stad die alles regelt, alles voedt, en alles nauwgezet in stand houdt, blijft er geen ruimte over voor het fundamentele menselijke gemis. Nieuw Vinex herinnert ons eraan dat de grootste dreiging niet de machine zelf is, maar het risico dat wij op termijn vergeten dat wij méér zijn dan haar schakels.