Afasie
Afasie is een taalstoornis die plots ontstaat door een hersenletsel. Dit letsel kan veroorzaakt zijn door een hersenbloeding (CVA), een hersentumor, een hersentrauma (bv. door een ongeval), een infectie of een neurodegeneratieve ziekte (ziekte van Parkinson, ALS, MS, ...). Afasie is bij elke persoon anders. Problemen kunnen zich voordoen bij het begrijpen of uiten van taal en kunnen zeer uitgesproken of verdoken aanwezig zijn.
Afasie zorgt voor een verminderde communicatie in het dagelijkse leven. Binnen de logopedische therapie richten we ons op het zo goed mogelijk herstellen van de communicatie naar gelang de noden en mogelijkheden van de cliënt. Soms kan het aanbieden en leren gebruiken van een communicatiehulpmiddel hier een onderdeel van zijn. Ook de communicatiepartners van de cliënt betrekken we in dit proces. Een zo hoog mogelijke kwaliteit van leven staat steeds centraal binnen de therapie.
Dysartrie
Dysartrie is een spraakstoornis die wordt veroorzaakt door een beschadiging van het zenuwstelsel. Hierdoor werken de spieren onvoldoende die nodig zijn voor het ademen, de stemgeving en de uitspraak. Personen met een dysartrie hebben een verminderde verstaanbaarheid waardoor de communicatie verstoord wordt.
Binnen de logopedische therapie helpen we bij het verbeteren van de verstaanbaarheid, waarbij het resultaat afhangt van de aard en ernst van de aandoening. Er kan gewerkt worden aan de ademhaling, klemtoon en intonatie, articulatie en spreektempo.
Spraakapraxie
Mensen met spraakapraxie hebben moeite met het doelbewust uitspreken van klanken, woorden en zinnen. Bij spraakapraxie is het programmeren van de spieren betrokken bij spraak verstoord. Dit betekent dat de spieren zelf nog goed werken, maar dat de aansturing van de spieren vanuit uw hersenen problemen geeft. Dit wordt veroorzaakt door een hersenletsel zoals een CVA, tumor of trauma. De symptomen en ernst kunnen sterk variëren. Vaak zijn er problemen met intonatie en timing, verminderde vloeiendheid, verminderde verstaanbaarheid, zoekende mondbewegingen,... Regelmatig is de spraakapraxie zo ernstig dat het helemaal niet meer lukt om te doelbewust te spreken. Wat dan overblijft zijn uitingen voortkomend uit emotie, automatismen en zingen op een bekende melodie. Spraakapraxie komt zelden geïsoleerd voor, maar gaat vaak samen met een afasie of dysartrie. (Feiken & Jonkers, 2012).