Cykl prac ,,Persona” ironicznie podchodzi do przekonania Junga, że człowiek wcale nie jest z gruntu indywidualny. Jako tezę przyjmuję uniwersalność masek, które kryją indywidualizm każdej jednostki. Masowa produkcja podobnych przebrań i społeczne oczekiwanie ukrywania się za nimi, uniemożliwia jednostce harmonijne życie wewnętrzne. Dezintegracja osobowości, kreuje ,,niedojrzałą dorosłość”, której istotą jest tęsknota za brach-czainowymi ,,szczelinami”, dzięki którym doznano akceptacji i czułości, np. przez dotyk. Korzystałam z gałęzi pozbieranych w wykarczowanych okolicznych lasach, jako produktu ubocznego masowego działania wobec życia. Gałęzie te traktuję jako materię paralelną do ciał jednostek, nie poddanych masowemu kształtowaniu form osobowości, manifestujących inność, zrzucających maski.

Cykl został zrealizowany dzięki Stypendium Kulturalnemu Miasta Gdańska dla osób fizycznych w 2021 roku.

,,Dłoń” (drut, tkanina, 1,20 x 1,20 x 1,5 – 5 m)