Status Quo

tatus Quo, ook wel bekend als The Quo of gewoon Quo, is een Britse rockband waarvan de muziek gekarakteriseerd wordt door een sterke boogie- en boogiewoogiestijl. De klassieke bezetting, ook wel Frantic Four genoemd, bestond enerzijds uit oprichters Alan Lancaster en Francis Rossi en anderzijds uit Rick Parfitt en John Coghlan. Status Quo heeft meer dan 60 hits in het Verenigd Koninkrijk behaald, meer dan welke andere rockband ook. 22 singles bereikten de top tien in het Verenigd Koninkrijk.

De band begon in 1962 als de beatgroep The Spectres (niet te verwarren met de Australische groep The Spectres waar Bon Scott in meespeelde voordat hij bij AC/DC kwam). Rond 1967 ontdekten de bandleden de psychedelische rock en veranderden zij hun naam in 'Traffic' en niet veel later in 'Traffic Jam' (om verwarring te voorkomen met de band Traffic van Steve Winwood). Aan het eind van dat jaar trokken ze Rick Parfitt aan en noemden ze zich 'Status Quo'. De eerste grote hits waren psychedelische nummers zoals "Pictures of Matchstick Men", "Black Veils of Melancholy" en "Ice in the Sun",

Op het album Ma Kelly's Greasy Spoon veranderde Quo zowel uiterlijk als muzikaal van stijl. Geleidelijk werd met de albums Piledriver en Hello! begin jaren zeventig een breed publiek bereikt. De band ontwikkelde een eigen kenmerkende stijl van weinig akkoorden, makkelijke teksten en een stevig ritme. De band had wereldwijd grote hits met onder andere "Mean Girl", "Paper Plane", "Caroline", "Down Down", "Break the Rules", "Whatever You Want", "Rockin' All Over the World", "The Wanderer" en "In the Army Now", maar brak nooit door in de VS. De grootste hit had de band in 1975 met de liveversie van "Roll Over Lay Down", van het album Hello! (1973).

Meer info: https://nl.wikipedia.org/wiki/Status_Quo_(band) 

( bron: Wikipedia )