The Pogues was een Iers-Engelse folk/punkband. De band werd opgericht in 1984. Toen in de loop van de jaren 70 de punk in Groot-Brittannië opkwam, schreven vele kranten over dit verschijnsel, en de toon was dan vooral 'herrie' en 'vandalisme'. In de zomer van 1976 verscheen op elke Britse voorpagina het verhaal van een bezoeker van een optreden van The Clash, wiens oor bijna was afgebeten door het latere The Mo-dettes-lid Jane Crockford. Deze bezoeker was Shane MacGowan, geboren in Kent, als kind naar Londen gekomen.
Enkele jaren na dit incident richtte MacGowan zelf een punkgroep op: de Nipple Erectors, kortweg the Nips. Shanes Ierse achtergrond liet hem echter niet los. Uit de resten van de Nips werd in 1982 een nieuwe band geboren, die aanvankelijk de naam Pogue Mahone gebruikte. Onder deze naam brachten ze hun eerste paar tracks uit, die ten gehore werden gebracht in het programma van John Peel. De naam van de band was echter een verengelsing van de Ierse verwensing póg mo thóin ("lik m'n reet"), en hier werd vooral door Schotse luisteraars aanstoot aan genomen. Daarom wijzigde de band haar naam al snel in een soort afkorting van de oude: The Pogues.
In 1984 verscheen hun eerste volledige studio-album, Red Roses for Me, als LP. Dit was een opmerkelijke en voor die tijd behoorlijk vernieuwende mengeling van punk en Ierse folk, die sterk aan The Dubliners deed denken. Er was een accordeon en een tin whistle te horen naast instrumenten die gangbaarder zijn in de rockscene. Shane MacGowan zong niet altijd even zuiver, maar zijn teksten vielen op. Hij kon over het algemeen goed uit de voeten met de soms pittige teksten, die hij veelal zelf schreef. Elvis Costello was erg onder de indruk toen hij dit debuut hoorde. Hij produceerde in 1985 het tweede album, Rum, Sodomy and the Lash, waarop het ruwe geluid wat werd bijgeschaafd. Ook Nederland leerde via de VPRO The Pogues rond deze tijd kennen.
Reeds in deze tijd verergerde het alcoholisme van MacGowan, die tevens bekendstond om zijn extreem rottende gebit. Ondanks zijn vaak dronken toestand kon MacGowan vooral gedurende de eerste jaren de snelle teksten prima de baas. Het kwam echter steeds vaker voor dat concerten op het laatste moment vervielen, omdat hij niet in staat was rechtop te staan.
Meer info: https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Pogues
( bron: Wikipedia )