ستارهای که فوتبال را زود ترک کرد
مارکو فان باستن یکی از بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال بود که اگر مصدومیتها اجازه میداد، شاید رکوردهای بیشتری از خودش به جا میگذاشت. او با تکنیک بالا، شم گلزنی استثنایی و ضربات والی فراموشنشدنیاش، دوران طلاییای را در آژاکس و میلان سپری کرد. اما فوتبال برای او زودتر از آنچه تصور میشد به پایان رسید؛ در سن 28 سالگی، با زانویی که دیگر یاری نمیکرد، مجبور شد کفشهایش را آویزان کند.
در سال 1987، فان باستن به همراه رود گولیت به میلان پیوست. اولین فصلش با مصدومیت همراه بود، اما در سال 1988 اوج گرفت و در همان سال، درخشش اصلیاش را در یورو 88 با هلند نشان داد.
در میلان، او بخشی از سهگانه هلندی بود که با حضور فرانک رایکارد، میلان را به یکی از قدرتمندترین تیمهای تاریخ تبدیل کرد. در این تیم، او افتخارات بزرگی کسب کرد:
3 بار قهرمان سریآ شد.
2 بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.
3 بار توپ طلای اروپا را برد.
یکی از لحظات فراموشنشدنی او، گل دیدنیاش در فینال یورو 88 برابر شوروی بود؛ ضربهای که از زاویه بسته به زیبایی وارد دروازه شد و یکی از بهترین گلهای تاریخ فوتبال لقب گرفت.
مارکو در 31 اکتبر 1964 در هلند به دنیا آمد و فوتبالش را از آژاکس آغاز کرد. اولین بازی حرفهایاش در سال 1982 بود و تنها چند دقیقه پس از ورودش به زمین، اولین گلش را هم به ثمر رساند؛ یک نشانه از آیندهای درخشان. او طی 6 فصل حضورش در آژاکس:
133 گل در 174 بازی به ثمر رساند.
4 بار آقای گل لیگ هلند شد.
در سال 1987 کفش طلای اروپا را به دست آورد.
در حالی که او در اوج دورانش بود، زانوهایش شروع به خیانت کردند. فان باستن سالها با درد بازی کرد و بارها تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما در نهایت، در سال 1995 مجبور شد فوتبال را برای همیشه ترک کند.
او در سن 30 سالگی رسماً بازنشسته شد؛ خیلی زودتر از آنچه که لیاقت داشت. اما میراثش همچنان باقی ماند؛ یک مهاجم کامل، یک هنرمند در زمین، و یک اسطوره که فوتبال را عاشقتر از همیشه ترک کرد.