సుఖాసనంలో... హాయిగా.... కూర్చుని... చేతులు రెండు కలిపి... కళ్ళు రెండూ మూసుకుని ప్రకృతిసహజంగా జరుగుతూన్న ఉచ్ఛ్వాస, నిశ్వాసలనే... ఏకధారగా... గమనిస్తూ వుండాలి! ఏ దేవతా రూపాన్నీ, ఏ గురు రూపాన్నీ ప్రత్యేకంగా ఊహించుకోరాదు! ఏ దైవనామస్మరణ వుండరాదు! మామూలుగా జరుగుతూ ఉన్న ఉచ్వాసనిశ్వాసలనే ఆహ్లాదంగా గమనిస్తూ వుండాలి. మధ్య మధ్యలో అనేకానేక ఆలోచనలు వస్తున్నా వాటిని ఎప్పటికప్పుడు 'కట్' చేస్తూ... మళ్ళీ మళ్ళీ శ్వాస మీదకే... ధ్యాసను మరల్చుతూ వుంటే... క్రమక్రమంగా.. ఆలోచనా రహితస్థితి కలుగుతుంది. మనస్సు నిర్విషయం, పరిశూన్యం అయిపోతుంది.. ఇదే ధ్యానస్థితి. ఈ విధమైన ఆలోచనారహిత-స్థితిలో కలిగే అనేకానేక శారీరక, నాడీమండల, ఆత్మానుభావాలను శ్రద్ధగా గమనిస్తూ వుండాలి. ఆ స్థితిలో శరీరం వెలుపలవున్న విశ్వమయ ప్రాణశక్తి, అపారంగా శరీరంలోకి ప్రవేశించి నాడీమండలాన్ని శుద్ధి చేస్తూ వుంటుంది. మరి ఎవరి వయస్సు ఎంత వుంటుందో.. కనీసం అన్ని నిమిషాలు.. తప్పనిసరిగా.. రోజుకి రెండుసార్లుగా.. ధ్యానం చేయాలి. ఈ విధంగా ప్రతిరోజూ నియమబద్ధంగా ధ్యాన అభ్యాసాన్ని అలవాటు చేసుకోవాలి.