Ты ўжо ведаеш беларускую. Цяпер навучыся чытаць і пісаць яе простай, лёккай і хуткай версіяй лацінскімі літарамі. Дастаткова выканацть усяго 17 кароткіх практыкаванняў.
Галоўная ідэя: пераход на беларускую лацінку вельмі прывабны, але класічны правапіс даволі складаны. Часта няма ні часу ні цярпення на ўсе гэтыя заблытаныя правілы і “гачыкі” (šśčćžźńŭł), таму варта паспрабаваць новы, прасцейшы правапіс, ну хаця бы для нікаў, чатаў і каментаў.
беларуская мова → bielaruskaja mova
павольная кірыліца → xutkaja lacinka
niaŭščasnaja łacinka→ shchaslivaja lacinka :-)
Пішы хутка! → Pishy xutka!
Не вучым новую мову, а вывучаем больш эфектыўны правапіс беларускай мовы. Памятай, што любы правапіс па дэфініцыі не мяняе вымаўлення.
Большасць літар пераходзяць з кірыліцы ў лацінку амаль непасрэдна.
А а → A a
Б б → B b
В в → V v
Д д → D d
З з → Z z
І і → I i
Й й → J j
К к → K k
Л л → L l
М м → M m
Н н → N n
О о → O o
П п → P p
Р р → R r
С с → S s
Т т → T t
У у → U u
Ф ф → F f
Х х → X x
Ц ц → C c
Ы ы → Y y
Э э → E e
мама → mama
тата → tata
брат → brat
вада → vada
дом → dom
мова → mova
народ → narod
сонца → sonca
рука → ruka
сыр → syr
эра → era
музыка → muzyka
свабода → svaboda
парк → park
праца → praca
сэрца → serca
цэны → ceny
рэцэпт → recept
ціхі → cixi
футбол → futbol
спорт → sport
клас → klas
інтэрнэт → internet
пост → post
сайт → sajt
лайк → lajk
файл → fajl
код → kod
Беларуская Л заўсёды становіцца простым лацінскім L.
Тут зусім не патрэбна ніякіх Ł ł, Ľ ľ ці Ĺ ĺ.
лінк → link
лайк → lajk
лайв → lajv
лічба → lichba
лінія → linija
лідар → lidar
логін → login
цэгла → cehla
лакальны → lakaljny
Ц ц → C c, не ts.
цукар → cukar
цацка → cacka
сэрца → serca
праца → praca
цуд → cud
ціхі → cixi
цэны → ceny
цёплы → cioply
цэнтр → centr
цалкам → calkam
цукерка → cukierka
канцэрт → kancert
рэцэпт → recept
адукацыя → adukacyja
інфармацыя → infarmacyja
Ц ц → C c
Проста і адназначна.
W — гэта беларускае У-нескладовае (звычайна пасля галосных), па вымаўленню яно і сапраўды блізкае да англійскага W.
быў → byw
рабіў → rabiw
пісаў → pisaw
чытаў → chytaw
слухаў → sluxaw
думаў → dumaw
жыў → zhyw
працаваў → pracavaw
маляваў → maliavaw
гуляў → huljaw
казаў → kazaw
ведаў → vedaw
аўтобус → awtobus
аўтар → awtar
аўдыё → awdyjo
шоў → show
аўдыторыя → awdytoryja
J — гэта наўпрост толькі беларускі й, але ні ў якім разе не ж і не дж. Таму тут усё чытаецца проста і адназначна.
мой → moj
твой → tvoj
край → kraj
йога → joga
йод → jod
дай → daj
май → maj
спакой → spakoj
бой → boj
свой → svoj
крайні → krajni
майстар → majstar
лайк → lajk
онлайн → onlajn
офлайн → oflajn
вайб → vajb
фэйк → fejk
Праўда цудоўнай літарай J j можна таксама пазначаць мяккасць зычных, замяняць апостраф, ці нават складаць галосныя гукі. Далей аб гэтым крыху ніжэй.
Хуткая лацінка ужывае літару X x (ікс) для пазначэння X x (ха). Выглядае і чытаецца аднолькава.
Прасцей і быць не можа!
хата → xata
хлеб → xlieb
хвост → xvost
хлопец → xlopiec
хутка → xutka
хачу → xachu
хмара → xmara
хваля → xvalia
холад → xolad
хараство → xarastvo
пах → pax
страх → strax
смех → smiex
дах → dax
вуха → vuxa
хакей → xakiej
хакер → xakier
хобі → xobi
хіт → xit
хэштэг → xeshteg
А калі патрэбна перадаць гук той самай ікс, то лепей пісаць ks, як і ў кірыліцы:
тэкст → tekst, таксі → taksi, ксеракс → ksieraks.
Гэта адна з самых важных беларускіх асаблівасцяў.
Літара Г г часцей за ўсё азначае беларускае H h, але часам можа азначаць і зусім іншы гук пазначаемы лацінскай літарай G g, да яго вярнемся асобна наступным крокам.
Беларускае Г г → H h — гэта звычайна фрыкатыўны мякка-звонкі гук. Ён утвараецца без поўнага перакрыцця паветра, з шумам, падобным на мяккае звонкае X.
галава → halava
гара → hara
голас → holas
горад → horad
год → hod
кніга → kniha
гісторыя → historyja
герой → hieroj
прыгода → pryhoda
гаварыць → havarycj
глядзець → hliadziecj
прыгожы → pryhozhy
грамадзянін → hramadzianin
Запомні:
Лацінскае H — гэта беларускае фрыкатыўнае Г.
Беларускае Ґ = цвёрды выбухны гук [g].
Гэта той самы асноўны гук, які ты ведаеш з англійскага:
go, game, green, Google.
Язык перакрывае паветра, а потым выпускае яго кароткім выбухам.
У кірыліцы гэты гук павінен бы быў перадавацца спецыяльнай літарай Ґ ґ, але на жаль так усталявалася, што яго пішуць ужо занятай літарай Г г, што часта выклікае памылкі вымаўлення. У лацінскім альфабэце на кожны з гэтых гукаў ёсць па асобнай літары: H h і G g.
ґанак → ganak
ґузік → guzik
блоґ → blog
ґрунт → grunt
ґітара → gitara
ґрыф → gryf
ґатунак → gatunak
ґвалт → gvalt
аґрэст → agrest
маґазін → magazin
дрыґаць → drygacj
👂 Параўнай гук
H — паветра ідзе працягла: Hhhhh
G — кароткі выбух: G!
❗ Не блытай
Г г → H h
Г г (Ґ ґ) → G g
Гэта два розныя гукі, а не два спосабы напісаць адзін гук.
Таксама не ужывай лацінскае H h замест кірылічнага Х х. Пішы: xata, xlieb, xutka.
школа → shkola
шар → shar
машына → mashyna
мыш → mysh
шчасце → shchascie
наш → nash
шыць → shycj
шырокі → shyroki
шапка → shapka
нешта → neshta
іншы → inshy
вышэй → vyshej
шлях → shliax
шашкі → shashki
час → chas
чат → chat
чэк → chek
ночы → nochy
чым → chym
чалавек → chalaviek
чытаць → chytacj
пачаць → pachacj
чароўны → charowny
чатыры → chatyry
чысты → chysty
чырвоны → chyrvony
вучыць → vuchycj
дапамагчы → dapamahchy
хлопчык → xlopchyk
чэмпіён → chempijon
жук → zhuk
жыццё → zhyccio
жоўты → zhowty
дружба → druzhba
прыгожы → pryhozhy
мяжа → miazha
чужы → chuzhy
жанчына → zhanchyna
жартаваць → zhartavacj
жаданне → zhadannie
нож → nozh
дождж → dozhdzh
вежа → viezha
важны → vazhny
Спалученне зг заўсёды пішыцца лацінкай як zg.
Гэта ніколі ne zh, інакш будзе блытаніна з літарай ж, дык і пасля з гук г заўсёды выбухны.
згода → zgoda
зграя → zgraja
згубіць → zgubicj
згадаць → zgadacj
згінуць → zginucj
зграбны → zgrabny
мазгі → mazgi
узгарэцца → uzgarecca
безглузды → biezgluzdy
Памятай:
Ж → ZH
ЗГ → ZG
дзе → dzie
дзіва → dziva
дзякуй → dziakuj
дзверы → dzviery
дзед → dzied
дзеці → dzieci
дзень → dzienj
дзесяць → dziesiacj
дзённік → dzionnik
дзяўчына → dziawchyna
надзея → nadzieja
падзея → padzieja
спадзявацца → spadziavacca
джэм → dzhem
джунглі → dzhungli
джып → dzhyp
джынсы → dzhynsy
джойстык → dzhojstyk
джэкпот → dzhekpot
джэмпер → dzhempier
Э → E — простае э, без змякчэння папярэдняй зычнай.
Е → ie — кірылічнае е, якое змякчае папярэднюю зычную.
Напрыклад тэлефон → teliefon, электроніка → eliektronika
эра → era
гэта → heta
цэны → ceny
шэры → shery
экзамен → ekzamien
эксперт → ekspiert
Запомні:
Э э (кірыліца) → E e (лацініца)
Е е (кірыліца) → je ці ie (лацініца)
Гэтыя чатыры літары маюць у беларускай лацінцы два рэжымы.
🟢 У пачатку слова або пасля галоснай яны пачынаюцца з гуку [й]:
Е → Je [йэ]
Ё → Jo [йо]
Ю → Ju [йу]
Я → Ja [йа]
ежа → jezha
ехаць → jexacj
ёгурт → johurt
ёршык → jorshyk
юнак → junak
юрыст → juryst
яма → jama
яблык → jablyk
🔵 Пасля зычнай i паказвае, што папярэдняя зычная мяккая:
Е → ie
Ё → io
Ю → iu
Я → ia
не → nie
снег → snieh
дзень → dzienj
дзеці → dzieci
мёд → miod
нёс → nios
цёплы → cioply
сёмы → siomy
любіць → liubicj
людзі → liudzi
люстэрка → liusterka
дзяўчына → dziawchyna
сябар → siabar
зямля → ziamlia
вясна → viasna
Запомні адну прастую формулу.
У пачатку ці пасля галоснай:
Е → je
Ё → jo
Ю → ju
Я → ja
Пасля зычнай:
Е → ie
Ё → io
Ю → iu
Я → ia
Запомні:
У адрозненні ад міжнароднага трансліта,
беларуская лацінка ніколі не ўжывае ye, yo, yu, ya для пазначэння е, ё, ю, я.
Тут ёсць тры варыянты: мяккі знак (ь), раздзяляльны мяккі знак (ь) і апостраф (').
У беларускай лацінцы ўсе яны замяняюцца літарай j. Прасцей і не прыдумаеш!
1. Мяккі знак ь → j
Калі ь проста змякчае папярэднюю зычную пішам j. А любіцелі тарашкевіцы могуць у хуткай лацінцы ставіць літару j часцей.
конь → konj
дзень → dzienj
чытаць → chytacj
пісаць → pisacj
пісьмо → pisjmo
касьба → kasjba
любіць → liubicj
глядзець → hliadziecj
2. Раздзяляльны мяккі знак ь → j
Калі ь стаіць перад е, ё, і, ю, я і паказвае асобны гук [й] ў складзе галоснай пасля мяккай зычнай (л, н, с) – пішам j.
вальер → valjer
рэльеф → reljef
калье → kalje
мільён → miljon
мэдальён → medaljon
каньён → kanjon
ільінскі → iljinski
лью → lju
більярд → biljard
каньяк → kanjak
пасьянс → pasjans
Тут j = [й], а папярэдняя зычная ўжо схільная да мяккасці (л, н, с), таму не пішам jj.
3. Апостраф ’ → j
Апостраф таксама паказвае асобны [й], але пасля зычнай, якая не змякчаецца (практычна любая зычная, акрамя л, н, с).
сям’я → siamja
б’ецца → bjecca
вераб’і → vierabji
камп’ютар → kampjutar
аб’ява → abjava
аб’ём → abjom
пад’езд → padjezd
раз’юшаны → razjushany
інтэрв’ю → intervju
У хуткай лацінцы сам апостраф знікае, а яго функцыю бярэ на сябе літара j у складзе галоснай.
Гэта наўмысная міжнародная форма, замест слабапазнавальнай формы "Jewropa"
Таму: Еўропа, Эўропа → Europa
еўрапейскі → eurapiejski
еўрапейская адукацыя → eurapiejskaja adukacyja
Еўрапейская Унія → Eurapiejskaja Unija, EU
Эўро → Euro
Абедзве лацінскія формы могуць выкарыстоўвацца:
Belarus — кароткая міжнародная форма
Bielarusj — поўная сістэмная форма
Такім чынам:
Беларусь → Bielarusj / Belarus
але:
беларускі → bielaruski
беларуска → bielaruska
беларус → bielarus
беларуская мова → bielaruskaja mova
Я люблю Беларусь.
Ja liubliu Bielarusj.
Мая сям'я жыве тут.
Maja siamja zhyvie tut.
Я чытаю беларускую кнігу.
Ja chytaju bielaruskuju knigu.
Дзякуй, мой сябар!
Dziakuj, moj siabar!
Беларуская мова — наша мова.
Bielaruskaja mova — nasha mova.
Я хачу падарожнічаць свабодна.
Ja xachu padarozhnichacj svabodna.
Беларуская мова можа быць сучаснай.
Bielaruskaja mova mozha bycj suchasnaj.
Я люблю беларускую музыку.
Ja liubliu bielaruskuju muzyku.
Мой сябар гуляе ў футбол.
Moj siabar huliae w futbol.
Яны слухаюць музыку онлайн.
Jany sluxajucj muzyku onlajn.
Гэта цікавы фільм.
Heta cikavy filjm.
Мая сястра любіць чытаць.
Maja siastra liubicj chytacj.
Дзяўчына піша пост у блогу.
Dziawchyna pisha post u blogu.
Хлопец даслаў мне лінк.
Xlopiec daslaw mnie link.
Беларуская моладзь жыве ў сучасным свеце.
Bielaruskaja moladzj zhyvie u suchasnym sviecie.
Г г → H h (гулец → huliec)
Г г (Ґ ґ) → G g (гэймер → gejmier)
Ц ц → C c (не ts)
Х х → X x
Ў ў → W w
Й й, ь, ' → J j
Э э → E e
Ж ж → Zh zh
зг → zg (ніколі не zh)
Ш ш → Sh sh
Ч ч → Ch ch
Пасля зычнай → ie, io, iu, ia
У пачатку слова, пасля галоснай ці замест апострафа → je, jo, ju, ja
Ніколі не → ye, yo, yu, ya
A shto budzie, kali zapisacj znakamitaja tvory hetym xutkim pravapisam bielaruskaj lacinki?
Xto tady zmozha takoje prachytacj?
Pamizh piaskow Egipieckaj ziamli,
Nad xvaliami siniejuchaha Nila,
Wzho koljki tysiach hod staicj mahila:
W harshchku nasienjnia zhmieniu tam znajshli.
Xocj zierniejki zasoxshymi byli,
Usio zh taki zhycjciovaja ix sila
Zbudzilasia i bujna wskalasila
Paroj viasienjniaj zbozhzha na raljli.
Vosj symbalj tvoj, zabyty kraju rodny!
Zvarushany nareshcie dux narodny,
Ja vieruju, biasplodna nie zasjnie,
A wpierad ryniecca, mawliaw krynica,
Katoraja mahutna, huchna mknie,
Zdaliewshy z hlieby na prastor prabicca.
Maksim Bahdanovich
Ciache sniazhok i zorami iskrycca,
Zaviejami, sumiotami viadzie.
O sercajka, nie daj mnie pamylicca
Ni w shchyrasci, ni w lascy, ni w biadzie.
Liubliu ciabie, zimovaja daroha,
Tvoj tonki liod plyvuchy, jak sa shkla,
I mo radniej toj chalaviek, jakoha
I Boh zabyw, i slava abyshla.
Jon tut zhyvie — siarod sniahow i pushchaw.
Jon nie sa sceny liubicj i piaje.
Jon sam, jak hety sviet sliapy j vidushchy,
Na huk, na smak ziamieljku paznaje.
Razumnik, nie spiashajecca z adkazam.
U baradzie sxavawsia mudry smiex
…Chakaju mih, kali zlijucca razam
Fantazija, realija i snieh.
Jawhienija Janishchyc
Prostyja slovy, prostyja rechy:
Xlieb na stalie, polymia w piechy.
Heta tak prosta, heta tak dobra,
Jak z halavoju zaliezci pad kowdru.
Prostyja slovy,
Prostyja rechy.
Pryciemkam sinim zimovaj paroju
W domie bacjkowskim wsio tak znajoma.
Joscj chym sahrecca, joscj dzie sxavacca
W domie bacjkowskim, u matchynaj xacie.
Prostyja slovy,
Prostyja rechy.
Wsio tak nadziejna, wsio tak gruntowna,
Shto tut dadacj – xiba, shto nichoha.
Mozhna zhycj daliej, dzienj pryjdzie novy.
Dabranach, panienki! Dabranach panovie!
Prostyja slovy,
Prostyja rechy.
Mixal Aniempadystaw
Nie zginaj mianie, ja nie sahnusia,
Nie bajusia ni straxaw, ni zla.
Niezdarma ja z ziamli bielaruskaj
Niepaxisnaj sasnoju wzrasla.
Naprastki jdu niaxodzhanaj sciezhkaju,
Mudrascj prodkaw u harachaj kryvi,
Ni prad kim nie sxiliaju paspieshna
Kryxu hordaj svajoj halavy.
Abminaju wsiu nabrydzj, shto vokal,
Chalaviechy moj blytaje lios.
Hliadzhu wdalj, nie marhnuwshy nat vokam.
Rozum ciemru pranizha naskrozj!
Larysa Hienijush
Ja xaciew by spatkacca z Vami na vulicy
U cixuju siniuju noch
I skazacj:
«Bachycie hetyja bujnyja zorki,
Jasnyja zorki Hierkuliesa?
Da ix liacicj nashaje sonca,
I niasiecca za soncam ziamlia.
Xto my takija?
Toljki padarozhnyja, – paputniki siarod niabios.
Nashto zh na ziamli
Svarki i zvadki, bolj i gorych,
Kali wsie my razam liacim
Da zor?»
Maksim Bahdanovich
Ty paklich mianie. Pazavi.
Tam zabludzimsia w xmieljnyx travax.
Pachynajecca wsio z liubvi,
Navat samaja prostaja java.
I tady dushoj nie kryvi
Na darozie zhycjcia shyrokaj.
Pachynajecca wsio z liubvi –
Piershy posjpiex i piershyja kroki.
Pryruchajucca salawi,
I zjmianiajucca krajavidy
Pachynajecca wsio z liubvi –
Navat nienavisjcj i ahida…
Ty paklich mianie. Pazavi.
Sto daroh za maimi pliachyma.
Pachynajecca wsio z liubvi.
A inaksh i zhycj niemahchyma.
Jawhienija Janishchyc
Ad svaix xat, ad svaix niw,
Ad usix bratow, xto toljki zhyw,
Niasu sliazu, niasu ja stohn,
Niasu maskowskaj zbroji zvon.
U nas tam noch, u nas tam stuk,
My aciamnieli z strashnyx muk,
Z nas pot lijecca, soxnucj hrudzi.
Nas katujucj! Chujcie, liudzi!
Chujcie, chujcie, ruku dajcie!
My vam rodny. Prawdu znajcie:
Ci u doli, ci w niadoli —
Z vami staniem w adnym poli,
Ruka w ruku z vashym bratam,
Za svabodu pierad kAtam.
Alaiza Ciotka Pashkievich
U vyrai vietrazj znikaje
Za xvaliaj, niby na spachyn,
I zmora jaho nie zliakaje,
Nie spynicj tuhoj daliachynj.
U zmroku zixotkaja zdrada
Zavabicj xlusnioj u viry,
Na zolku skanaje prynada
I kvoly pramienj na zhviry.
Raptowna zgadanyja mroi
U karunkax piashchotnaj tuhi
Pavoljna znikajucj, jak stroi,
U biazvazhkasci kvolaj smuhi.
Znikaje wsxvaliovany vietrazj:
Z kuniehaju piljna sachu,
Jak vodar azdobiw pavietra,
I w biezdani znichki lichu.
Siarhiej Graxowski
...
Vieru, bratcy, w nashu silu,
Vieru w voli nashaj hart:
chuju ahonj w nas — nie brynu,
Bachu, bratcy, my nie z kart,
My nie z gipsu, my — z kamiennia,
My — z zhalieza, my — sa stali,
Nas kavali w plamienni,
Kab macniejshymi my stali.
Ciapier, bratcy, my z granitu,
Dusha nasha z dynamitu,
Ruka cviorda, hrudzj akuta,
Para, bratcy, parvacj puta!
Alaiza Ciotka Pashkievich
Rabi niechakanaje, rabi, jak nie byvaje, rabi, jak nie robicj nixto,
– i tady pieramozhash. Navat kali ty slaby, jak kamar pasiarod varozhaha mora. Tamu shto toljki durni razvazhajucj zawsiody pa pravilax zdarovaha sensu. Tamu shto chalaviek toljki tady chalaviek, kali jon dziorzka rvie panylaje nakanavannie i pliuje na “spradviechny” zakon.
Uladzimir Karatkievich