| Krwawy Rytuał | 

Użytkownik poświęca własną krew w celu magicznego wzmocnienia swej osoby. Wiąże się to z ryzykiem zawrotów głowy, omdlenia, czy nawet wykrwawienia się po zakończeniu działania umiejętności. Umiejętność trwa przez trzy odpisy i nie czuć podczas tego czasu objawów towarzyszących utracie krwi, które zaczynają się nagle, po końcu działania mocy.

By rozpocząć Rytuał, Kieran musi się zranić, lub zostać ranny w walce. Krew nie znika magicznie z jego ciała, tylko po prostu wycieka z ran, więc wzmocnienie nie będzie natychmiastowe. Strata pół litra szkarłatnej cieczy, to zaledwie przygotowanie do obrzędu, warunek aktywacji, bez spełnienia którego moc nie zadziała. Kiedy odpowiednia ilość krwi zostanie poświęcona w rytuale, wokół Kierana pojawiają się całkowicie czarne, niezrozumiałe symbole, formując wokół niego krąg. Symbole te zdają się pochłaniać poświęconą juchę. Znaki z kręgu w kilka sekund przechodzą na jego całe ciało, a po zatrzymaniu się w rozsypce na całej powierzchni jego skóry, niemal natychmiast znikają.

Po ich zniknięciu następuje dwukrotne wzmocnienie bazowych zdolności motorycznych, czyli siły, szybkości i wytrzymałości użytkownika na trzy odpisy.

Jednak działanie rytu nie zasklepia wciąż krwawiących ran, więc w zależności od powagi obrażeń, chłopak będzie wciąż tracił krew, co może doprowadzić do omdlenia, lub nawet śmierci.

W ramach tego rytuału użytkownik może użyć krwi martwych zwierząt, ludzi, herosów i potworów, aby się uleczyć.

Do aktywacji zdolności, Kieran powinien wbić broń w ciało ofiary, która musi być już martwa.

Wtedy wokół przebitego orężem ciała formuje się krąg ciemnoszkarłatnych, niezrozumiałych symboli. Na symbolach tych pojawiają się cztery małe, płonące, całkowicie czarne świece. Gdy płoną, oznacza to, iż obrzęd trwa.

Poświęcając krew trupa, zamienia ją w moc magiczną, przechodzącą po broni do ciała, która stopniowo leczy jego rany. Umiejętność trwa przez trzy odpisy, do wyrwania miecza z truchła, albo do momentu puszczenia rękojeści. Jeśli Kieran gwałtownie się ruszy, puszczając swe połączenie z obiektem poświęcenia, świece natychmiast gasną, po czym znaki znikają, czyli umiejętność zostaje przerwana i zaczyna się naliczanie CD.

Po upływie jednego odpisu zaklepują się płytkie, niewielkie rany cięte, wyleczone są lekkie poparzenia, zbicia i drobne zwichnięcia. Po upływie dwóch goją się średnie rany cięte, obrażenia kłute i złamania zamknięte. Po trzech odpisach uleczone są złamania otwarte, poważne poparzenia, głębokie cięcia i rany kłute. 

Umiejętność nie przywraca utraconej krwi. 

Regeneracja zawsze wykorzystuje całą pozostałą krew ofiary, która musi posiadać jej co najmniej litr, inaczej zaklęcie nie zadziała. Dlatego nie da się uleczyć dwa razy za pomocą tego samego trupa, więc martwe ciało nie może być o wiele mniejsze od użytkownika.  Regeneracja wykorzystująca martwego szczura jest niemożliwa, lecz posiadając nieżywe przez kilka godzin ciało dużego psa, jest już wykonalna. Jeśli truchło będzie w zaawansowanym stadium rozkładu, zaklęcie się nie uda.

Na czas trwania rytu, ostrze broni używanej do obrzędu przybiera szkarłatny kolor, taki sam, jak źrenice jego oczu.