Moszko (Morris) Huberman

Hubermanowie przybyli w XIX w. do Łukowa spod Radomia. Protoplastą tej rodziny był Chaim Eliezer Huberman, urodzony około 1800 r. i mieszkający we wsi Kowala niedaleko Orońska. Zmarł w 1860 r. Miał synów Motla, Awrahama, Jakowa i Szmula Mordechaja. Ten ostatni osiadł w Łukowie i był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa miał siedmioro dzieci, w tym Pesacha, a z drugiego, z Esterą Chaną Nirenberg, pięcioro, wśród nich Pinchasa (Piniego) i Mojżesza (Mojszego, Moszka). Rozpiętość wieku między dziećmi z obu małżeństw była tak duża, że na przykład wspomnianemu Pesachowi w tym samym czasie urodził się syn Chil Ichiel (1900) i przyrodni brat, wzmiankowany wyżej Pinchas (1901). Obaj uwiecznieni zostali na wspólnej fotografii, wykonanej około 1906 r., zamieszczonej w wydanej w 2017 r. publikacji „Twarze. Fotografie Żydów łukowskich”.

Brat Pinchasa, Moszko, przyszedł na świat w 1904 r., a przynajmniej tak zostało to stwierdzone w dokumencie wystawionym w 1924 r. przez łukowską komisję wojskowo-lekarską powołaną do oszacowania wieku poborowych nieposiadających dokumentu tożsamości. W 1925 r. odbył kilkumiesięczną służbę wojskową, po czym przeniesiony został do rezerwy. Mieszkał przy ulicy Międzyrzeckiej 21 i z zawodu był piekarzem, tak jak jego starszy przyrodni brat Pesach. W 1930 r., gdy na świecie pogłębiał się wielki kryzys gospodarczy, a w Polsce nasilał się antysemityzm, Moszko wyjechał na krótko do Warszawy, a stamtąd do Gdańska, skąd 28 marca owego roku popłynął na statku „Lituania” do Kanady. 8 kwietnia zszedł na ląd w Halifaksie na wschodnim wybrzeżu i udał się do Toronto, gdzie podjął pracę piekarza, później zaś przeprowadził się do Calgary w stanie Alberta. Tam 8 kwietnia 1932 r. ożenił się z Fajgą Szwajcer pochodzącą ze wsi Gostomia koło Nowego Miasta nad Pilicą, urodzoną w 1912 r., córką Jakowa Izaaka i Chai Ejsman, przybyłą do Kanady w 1928 r. W akcie ślubu z nieznanych powodów Moszko odmłodził się o trzy lata. Hubermanowie zanglicyzowali swoje imiona – Moszko zaczął być Morrisem, a Fajga stała się Frances, zmieniając w dodatku rodowe nazwisko na Switzer. Zajęli się prowadzeniem sieci sklepów spożywczych w okolicach Calgary. W 1936 r. w Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej uzyskali obywatelstwo brytyjskie (kanadyjskie nadawane jest dopiero od 1947 r.) i przenieśli się tam po przejściu na emeryturę w 1954 r. Mieli dwóch synów: Davida, urodzonego w 1934 r., prawnika specjalizującego się w prawie gospodarczym, który zmarł w 2024 r., oraz Jacka, urodzonego w 1941 r., obecnie emerytowanego prawnika i wykładowcę prawa, który nadal mieszka w Vancouver. W 2026 r. po raz pierwszy w życiu odwiedził miasto swego ojca, czyli Łuków.