Wie zijn wij?

‘Ieder kind een Stoel’ is een burgerinitiatief van Brusselaars die het niet aanvaarden in een stad te leven die de toekomstige generatie al vanaf de leeftijd van 2,5 jaar kansen ontzegt. Onderwijs is cruciaal voor de samenleving. Het gaat om meer dan een onrechtvaardigheidsgevoel: het bestaande plaatsgebrek in Brusselse scholen druist ook in tegen de internationale kinderrechten.

Ieder Kind een Stoel ontstond in 2014 vanuit een verontwaardiging: Hoe kan het dat in de hoofdstad van Europa niet elk kind recht krijgt op onderwijs? Er werd samengezeten met beleidsmensen, met de minister van onderwijs, professoren, middenveldorganisaties,... maar niemand kwam met een oplossing. Wel bevestigde iedereen het probleem.

Ieder Kind een Stoel zag zich gedwongen een juridische procedure op te starten. Dit kost geld dus lanceerden ze een growfundingsactie. Op een mum van tijd haalden ze €18 000 op.

De klacht van Ieder Kind Een Stoel werd, samen met een aantal ouders van kinderen die geen plaats vonden in het Nederlandstalig Brussels basisonderwijs, neergelegd tegen de Vlaamse Gemeenschap, de Vlaamse Gemeenschapscommissie in Brussel, de Belgische federale overheid en tegen het Gemeenschapsonderwijs.

Uit het vonnis blijkt dat alle partijen erkennen dat er een duidelijk tekort is, maar tegelijkertijd schuiven ze de verantwoordelijkheid daarvoor naar elkaar door. De rechtbank geeft hen hierin gelijk en legt daarenboven het burgerplatform een rechtsplegingsvergoeding van €14500 op. Dit bedrag en de onrechtvaardigheid die daaraan gekoppeld is, maakte dat het voor het kleine burgerplatform moeilijk om verdere stappen te ondernemen. De onrechtvaardig hoge en ook foutief berekende rechtsplegingsvergoeding heeft hen echter nog meer overtuigd door te gaan met deze actie en de zaak ook verder juridisch aan te vechten.

Ieder Kind een Stoel besloot in beroep te gaan omdat ze zich niet kunnen neerleggen bij het feit dat overheden gelauwerd worden voor hun inspanningen terwijl het eindresultaat tekort schiet.

Ieder Kind een Stoel besloot in beroep te gaan tegen de Vlaamse overheid en het Gemeenschapsonderwijs omdat, na het ontwarren van de juridische knoop door hun advocaten van Bloomlaw, daar duidelijk de eindverantwoordelijkheid ligt. Tegen de Vlaamse Gemeenschapscommissie gaan ze niet in beroep omdat ze binnen de budgetten die ze toegewezen kregen, wel degelijk plaats creëerden.

Dat de verschillende overheden op de hoogte zijn van het probleem, mag ons niet verbazen. Onderzoeksrapporten van demografen en onderwijsexperten voorspellen dit probleem al jaren. En elk jaar moet het LOP (Lokaal Overleg Platform) in Brussel vaststellen dat er heel wat meer aanmeldingen zijn voor een plaats in het Brussels Nederlandstalig basisonderwijs dan dat er effectief plaatsen zijn. Ook dit schooljaar is dat niet anders en hebben op 1 september meer kinderen dan vorig schooljaar geen plaats gevonden.