Η Ισπανία με την πλούσια ιστορία και τις βαθιές πολιτιστικές της ρίζες αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα του πώς ο πολιτισμός και η γαστρονομία συνδέονται με ισχυρούς δεσμούς. Η κουζίνα μιας χώρας δεν είναι απλώς τροφή, είναι ένα ταξίδι μέσα από τους αιώνες, τα έθιμα, τις γεωγραφικές επιρροές και τις θρησκευτικές παραδόσεις. Αυτός είναι και ο λόγος που σε κάθε πιάτο της ισπανικής κουζίνας αντανακλάται η ιστορία της, οι τοπικές παραδόσεις και ο πλούτος της φύσης.
Η Ισπανία έχει πολύ μακριά παράδοση στην ζωγραφική. Από τους Βελάθκεθ, Ελ Γκρέκο δια μέσου του πρωτοποριακού Γκόγια για να φτάσουμε στον 20ο αιώνα και τους Πικάσο, Μιρό και Νταλί. Να υπενθυμίσουμε πως ο Ελ Γκρέκο ήταν Έλληνας και το πραγματικό του όνομα ήταν Δομήνικος Θεοτοκόπουλος με καταγωγή από την Κρήτη.
Η ισπανική μουσική έχει μεγάλη ποικιλία κατά περιοχές, που σχετίζεται βεβαία με τις διαφορές επιρροές από Βορρά και Νότο. Η παραδοσιακή μουσική της Ισπανίας στηρίζεται στην καθολική εκκλησιαστική παράδοση που είναι κοινή σε όλη την δυτική Ευρώπη, με πολυφωνικές χορωδίες, ευρεία χρήση του εκκλησιαστικού οργάνου και κλασικούς θρησκευτικούς ψαλμούς (Περγκολέζι, Μπαχ κ.α.). Μέσα από αυτό όμως έχει βγει μια ιδιαίτερη ισπανική παράδοση, με το γνωστό πάσο ντόμπλε (διπλό βήμα) και τις ραντσέρας.
Στην Νότια Ισπανία και ειδικά την Ανδαλουσία υπάρχει η πολύ δυνατή παράδοση του φλαμένκο, μιας έντονης μουσικής με σαφείς τσιγγάνικες και βορειοαφρικάνικες επιρροές.
Η ισπανική μουσική έχει επηρεάσει αποφασιστικά και ολόκληρη την λατινική Αμερική η οποία με την σειρά της σήμερα επηρεάζει σημαντικά την ισπανική μουσική, από τις αβανέρας (habaneras) της Καταλονίας στις αρχές του αιώνα, μέχρι την κατοπινή ρούμπα και το σημερινό ρεγκετόν.
Γνωστοί Ισπανοί καλλιτέχνες είναι οι τενόροι Πλάθιδο Ντομίνγκο και Χοσέ Καρρέρας από τη Μαδρίτη και την Καταλονία αντίστοιχα, η επίσης Καταλανή σοπράνο Βικτόρια ντελς Άνχελς, ο κιθαρίστας Πάκο ντε Λουθίααλλά και οι πιο μοντέρνοι Χοσέ Παδίγια και Μανού Τσάο.
Το κλασσικότερο έργο της ισπανικής λογοτεχνίας είναι ο Δον Κιχώτης του Μιγκέλ Θερβάντες. Η ισπανική λογοτεχνία έχει πλούσια παράδοση και δυνατή αλληλεπίδραση με τη Λατινική Αμερική. Από τους σύγχρονους συγγραφείς σημαντικοί θεωρούνται οι Χουάν Ραμόν Χιμένεθ (Νόμπελ λογοτεχνίας 1956), Καμίλο Χοσέ Θέλα (Νόμπελ λογοτεχνίας 1989), Πίο Μπαρόχα κ.α.
Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία για το 2026, ο πληθυσμός της Ισπανίας ανέρχεται σε περίπου 49.570.725 κατοίκους (εκτίμηση Ιανουαρίου 2026) Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2014 τα 81,47 χρόνια (78,47 χρόνια οι άνδρες και 84,67 οι γυναίκες).