Tijdens de Vredesregelingen van Versailles kreeg Italië bepaalde garanties over gebeiden die ze zouden moeten krijgen (o.a. ten nadele van Oostenrijk). De beloftes werden niet nagekomen en dit was voor veel mensen een punt van grote frustratie.

Kort na de Tweede Wereldoorlog kwam in Italië een golf van arbeidersstakingen en fabrieksbezettingen. Deze werden gevoed door de communistische partij. Er heerstte in Italië een gevaar voor het communisme. Deze periode heet de Biennio Rosso en zorgde ook voor de nodige frustratie.

Door de mislukte oogsten en de dalende productie kwam al snel een economische crisis kort na de Eerste Wereldoorlog. Deze zorgde voor inflatie (prijsstijgingen). Hierdoor waren arbeiders en boeren extra gefrustreerd. De economische situatie lag aan de basis van de politieke frustratie.

Het Verdrag van Versailles was voor vele Duitsers een grote vernedering. Naast de hoge herstelbetalingen en demilitarisering, moest Duitsland veel gebieden afstaan aan verschillende buurlanden (zie kaart). Veel Duisters dachten ook dat Duitsland zich niet had moeten overgeven en dat de oorlog nog kon gewonnen worden. Het Diktat van Versailles werd gebruikt door Hitler om aanhang en populariteit te winnen bij de mensen.

Een reeks linkse en rechtse opstanden zorgden voor heel wat instabiliteit. Zowel de communisten als de fascisten waren niet gediend met de democratie zoals die bestond. Beide groepen wilden een revolutie om zo aan de macht te komen. De conservatieven en de elite hoopten het Keizerrijk ooit te herstellen. De bekendste linkse opstand was de Spartacusopstand van 1919. Aan de fascistische kant probeerde Hitler al in 1923 door middel van een staatsgreep aan de macht te komen. Deze mislukte staatsgreepstaat bekend onder de naam Bierkellerputsch.

Je ziet het goed! Op de bovenstaande foto spelen de kinderen met bankbiljetten. Tussen 1921 en 1923 kende de Weimarrepubliek een hyperinflatie. Dit is wanneer de prijzen enorm stijgen en de munt steeds minder waard is. Deze economische crisis was het gevolg van de Eerste Wereldoorlog, het Verdrag van Versailles en het slecht economisch en financiëel beleid van de toenmalige regeringen. Hoge werkloosheid was hier een direct gevolg van. De gewone man geraakte nu ook gefrustreerd om de situatie waarin Duitsland zich bevond.

Führer met dictatoriale macht

NSDAP

Ook bekend onder de naam zwarthemden. Aanvankelijk was dit de persoonlijke lijfwacht van Hitler. Later groeide dit uit tot een elite-eenheid. Heinrich Himmler was hiervan de leider.

Ook wel bekend onder de naam bruinhemden. Dit was eerst de paramilitaire vleugel van de Nazipartij. Deze beschermden de partijsamenkomsten en elimineerden tegenstanders, maar heel snel werden ze voorbijgestoken door de SS. De bekendste leider was Ernst Röhm.

Afkorting voor Geheime Staatspolizei. Duitsland werd een politiestaat. Mensen worden vervolgd en op verdenking opgepakt. Deze organisatie werd in 1933 opgericht door Herman Göring.

Brochure om jongeren op te roepen om zich bij de Hitlerjügend aan te sluiten.

De Hitlerjügend

Elk politiek optreden was een kans om een show uit te voeren, om een indruk achter te laten bij de aanwezigen. De aanwezigheid van symboliek (hakenkruis en adelaar) is ook opvallend. Elke politieke verschijning van Hitler moest indrukwekkend zijn. De nazipartij had hiervoor een aparte minister: Joseph Goebbels.

Joseph Goebbels was minister van Volksvoorlichting en Propaganda. Hij kon als minister de pers controleren, censureren (nieuwsberichten die niet mogen verschijnen weghalen) en via de media een positief beeld weergeven van de nazi-partij en Adolf Hitler.

'Bloed en bodem' zie uitleg hierboven.