Życiorys

Franciszek Guzek urodził się 11 sierpnia 1910 r. w Buszewie pod Gołańczą. Był synem Władysława i Cecylii z domu Gapińskiej.

Prawdopodobnie w rodzinie matki znane były narodowo-wyzwoleńcze nastroje, gdyż najpewniej brat Bronisław Gapiński z Jaktorowa brał udział w Powstaniu Wielkopolskim [1].

Franciszek szkołę powszechną ukończył w Czesławicach, a następnie uczęszczał do Państwowego Seminarium Nauczycielskiego im. Karola Libelta w Kcyni, które ukończył 27 III 1930.

W następnym 1932/33 roku szkolnym Franciszek Guzek pracował w szkole w Sowinkach w pow. śremskim, a od września 1933 objął samodzielną czteroklasową szkołę w Dachowej pod Kórnikiem. Jako instruktor Związku Strzeleckiego organizował wiejskie kola ZS, Kola Przyjaciół ZS, a w Dachowej założył Żeńskie Koło ZS.

Podczas dwudziestolecia międzywojennego Związek Strzelecki pełnił funkcję młodzieżowej organizacji społeczno-wychowawczej. Należała do niego przede wszystkim przedpoborowa młodzież, głównie rzemieślnicza i z obszarów wiejskich. Prowadził działalność z zakresu wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego, a także pełnił funkcję oświatową, organizując różnego typu kursy, pogadanki i odczyty oraz umożliwiając korzystanie z bibliotek i czytelni. Związek, związany blisko z obozem piłsudczyków, podlegał Ministerstwu Spraw Wojskowych, należał także do Polskich Związków Sportowych [2].

Miał żonę Elżbietę z domu Kabat oraz dwie córki Marię i Urszulę.

Został skazany na karę śmierci 22 września 1944 roku i stracony 12 lutego 1945 roku w więzieniu Halle an der Saale (czyli Halle nad Soławą).