Fotografia tradycyjna

Często fotografię tradycyjną nazywa się analogową. Jest to błędne określenie, albowiem techniki te w sposób znaczący różnią się od siebie. W fotografii analogowej wykorzystywany jest proces reprodukcji obrazu za pomocą urządzenia elektronicznego analogowego (np. fotopowielaczy). W procesie tworzenia obrazu w fotografii analogowej jest on tworzony za pomocą działania światła na element światłoczuły, który zamienia go w sygnał analogowy. W fotografii tradycyjnej ma się do czynienia z efektem fotochemicznym na, na przykład, błonie filmowej.

Fotografia tradycyjna charakteryzuje się swoją pierwotnością. To znaczy, że jest najstarszym sposobem utrwalania światła na chemicznym materiale światłoczułym. Tym materiałem światłoczułym są filmy fotograficzne, błony, płyty, klisze czy papiery fotograficzne. Obecnie występuje bardzo dużo przeróżnych chemicznych nośników światła. W fotografii tradycyjnej dominuje fotografia srebrowa, która oparta jest o światłoczułe halogenki srebra. W szlachetnej fotografii tradycyjnej wykorzystuje się światłoczułe właściwości chromianów.