Os exemplos que poremos de supostas alternativas a democracia, aínda que

sexan conceptos moito máis próximos a democracia que o sistema actual,

baseáranse nos seguintes conceptos:

Horizontalidade: Non hai ninguén por enriba dos demais, todas as decisións

tómanse de xeito horizontal e igual.

Nacen do Pobo: Nacen de persoas que non están no poder nin nunha posición

clara de privilexio, nacen da xente para a xente.

Buscan Responsabilizar a xente: Buscan que as persoas sexan responsables do

destino social, que todos sexan importantes e saiban, para que se busque un ben

común.

Alternativa a o Capitalismo: Todos estes exemplos non buscan un sistema

económico liberal de mercado, buscan a xestión popular de todos os aspectos da

sociedade, sen depender dos capitalistas e sen caer na explotación e represión

antidemocrática do sistema económico.

a localidade de Cherán, Mexico, o pobo estaba canso do narcotráfico e da

submisión das institucións.

Isto levou a un levantamento o 15 de abril de 2011, por parte das mulleres do

pobo,

Os carteles de México dedícanse principalmente ao tráfico de drogas, pero tamén

expandiron o seu modelo de negocio e tratan de ocupar calquera industria

lucrativa, como a madeira

Esa foi tradicionalmente a base da economía de Cherán.

Para o ano 2011, os madeiros estaban talando árbores preto dunha das fontes de

auga de Cherán.

Un grupo de mulleres foi ao bosque para tratar de razoar cos homes armados,

pero só recibiron insultos e foron votadas.

Así que o seu plan empezou a cambiar.

Sabían que era demasiado perigoso facer fronte aos madereiros no bosque, polo

que pensaron deter aos camións cando pasaban polo pobo, onde terían o apoio

dos seus veciños.

A madrugada do 15 de abril de 2011, comezou o levantamento de Cherán.

Na estrada que baixa desde o bosque fóra da casa de Margarita, as mulleres

bloquearon os camións dos madereiros e tomaron como rehenes a algúns de eles.

Houbo un gran enfrontamento entre os madereiros e os policías que resgardaban

a clase política do pobo.

Nese momento, Cherán converteuse nun pobo aoutoxestionado polo seu pobo en

tódolos ámbitos, logrando expulsar ao narco, a policía e os políticos

A sua organización e un sistema representativo pero directo e participativo, xa que

os partidos están prohibidos, onde cada distrito de Cherán escolle un representante para o seu Consello Do Pobo, a parte da distribución de fogatas nas

contornas do pobo coma espazo de referenza para o debate político populr .

Contan co seu propio sistema de xustiza xestionado polo propio pobo e logrando

que, malia estar nun dos estados mexicanos más azoutados pola violencia do

narco, un 0% de violencia no pobo

Para a descrición de esta experiencia debemos remontarnos a revolución

mexicana. Emiliano Zapata, de quen surxen os ideales marxistas do movemento,

comezou un levantamento do pobo para o pobo contra o goberno mexicano do

momento con una tese clara: A emancipación dos campesiños e indíxenas contra

os caciques, patrones e o goberno.

Estes ideales non se perderon trala revolución, manteranse durante décadas ata

que a situación social estallou en xaneiro de 1994, coa entrada en vigor do Tratado

De Libre Comercio e a imposición de políticas neoliberais nas que o estado

axudaba as grandes corporacións mentres que abandonaba ao pobo chan.

Dita situación canalizouse na figura do Subcomandante Marcos, que liderou un

novo levantamento, sobordetodo na zoa de Chiapas, mostrando un ferreo rechazo

ao capitalismo, o tratado de libre comercio, á globalzación e a corrupción, aos que

culpaba (moi acertadamente) das deplorables condicións de vida do exhausto

pobo mexicano e suramericano.

Este levantamento levou a unha serie de autogobernos coordinados polo territorio

mexicano coa súa propia estrutura de xestión popular da política, a economía e o

ámbito social, que leva perdurados xa 30 anos dende o levantamento.

O seu sistema de organización baséase nunha pirámide de órganos, o primeiro os

GAL (Goberno Autónomo Local), escollido por cada localidade autónoma do

ELZN, é o núcleo político de cada comunidade, coordinado por comisarios

autónomos, que non teñen máis autoridade que a que o propio pobo da

localidade supervisa, e que son os que organizan os aspectos antes mencionados

da respectiva localidade.

Coma segundo nivel da pirámide atópanse os CGAZ (Colectivos de Gobernos

Autónomos Zapatistas), os cales xúntanse de forma extraordinaria para a

resolución de problemas colectivos de distintas localidades do ELZN e nos que

coordínanse accións conxuntas entre localidades.No último nivel atopase a ACGAZ (Asamblea de Colectivos de Gobernos

Zapatistas), subordinados aos CGAZ e aos GAL, convocan un presidente das

localidades, que fai de coordinador nas asembleas dos CGAZ e de portavoz do

ELZN, non ten unha autoridade, simplemente e unha figura administrativa que fai

de coordinador para evitar o caos.

Este é un dos experimentos Marxistas Autonomistas máis importantantes e

exitosos da historia, con 30 años fora de calquera intervención gobernamental ou

dalgún cartel