Blago

Selo Mihajlovac pripada opštini Smederevo i nalazi se južno od nje, na putu prema Smederevskoj Palanci. Udaljeno je devet kilometara od opštinskog središta i prostire se na brežuljkastom terenu. Ovo naselje broji oko 2.500 stanovnika i ima svoju seosku crkvu posvećenu Svetom proroku Iliji.

Selo je prošlo kroz najmanje tri promene imena. Počevši od imena Tarinac (ili Parinac), prešlo je u Konjsku, da bi 1859. godine postalo Mihajlovac.

Iako tačan trenutak nastanka sela nije poznat, u okolini postoje arheološki lokaliteti s tragovima drevnih naselja. Jedan takav lokalitet je Selište, na području Dobronice, gde su pronađeni ostaci temelja kuća, srebrni i bakarni novac, te delovi posuđa, ukazujući na moguće naselje između 15. i 17. veka.

Nedaleko od Selišta nalazi se Varoševo, koje takođe sugeriše na postojanje starog sela. U ovim područjima, meštani su otkrivali tragove ljudskih naselja dok su obrađivali zemlju. Slični arheološki nalazi postoje i u Jablanovcu, koji se nalazi na jugoistoku od današnjeg Mihajlovca, i Kućištu, istočno od sela.

Pored već pomenutih tragova, na Kućištu su pronađeni ostaci novca iz doba Rimskog carstva, kao i opeka sa pečatom Četvrte Flavijeve legije. Ova legija regrutovana je oko 70. godine posle Hrista i postojala je sve do četvrtog veka nove ere. Njeni tragovi u okolini sela ukazuju na njeno prisustvo u ovom području.

Tokom vekova, selo je bilo domaćin različitim vojnim dejstvima, uključujući Markomanske ratove od 166. do 180. godine, tokom kojih se Četvrta legija borila protiv germanskih plemena koja su napredovala prema jugu, verovatno preko ovih teritorija.

Lokalitet Gradište je pružio tragove krstaških mačeva, svedočeći o prolasku krstaških armija u 13. i 14. veku, dok su se upućivale na "svete ratove" u Jerusalimu.

Prvi pisani tragovi o selu potiču iz početka 19. veka, gde se pominje u turskom haračkom dokumentu iz 1818. godine, koji navodi postojanje 60 kuća u selu. Tokom narednih godina, broj kuća se povećavao, a 1846. godine selo je brojalo 72 kuće.

Poreklo stanovništva je manje poznato, iako se meštani povezuju s različitim krajevima. Prve porodice smatraju se Nedeljkovićima, koji su se doselili iz Jablanice. Nakon njih su došli Cvetkovići, koji su se kasnije raširili u Đorđeviće i Crnjake. Porodica Rakić potiče od Kanića, koji su se doselili iz Raške oblasti, i tokom vremena su nastali Jovanovići i Jorgići.

Pretpostavlja se da je tridesetih godina 20. veka u selu postojala manja crkva, verovatno posvećena Svetom Iliji. Trenutna Crkva svetog proroka Ilije, završena 1873. godine, verovatno je nasledila to ime.

Pisani tragovi iz 1874. godine pokazuju da je Mihajlovac parohija, koja obuhvatala i Ralju, sa Mihajlovcem imajući 300 kuća, dok je Ralja brojala 64 domaćinstava.

Krajem 19. veka, tačnije 1895. godine, Mihajlovac je imao 365 kuća s 2.268 stanovnika, bez Ralje, koja je tada već postala samostalna parohija. Ovo ukazuje na to da je u proseku u kućama živelo između šest i osam članova porodice.

Škola u selu je počela sa radom u školskoj 1854/1855. godini, a prvu školsku zgradu sagradio je i poklonio meštanin Petar Radovanović Brdar, koji je kasnije dao značajan doprinos izgradnji nove seoske crkve. Njegovi potomci su danas poznati kao Miletići.

Kroz godine, broj stanovnika je varirao, sa vrhuncem od 4.035 stanovnika 1953. godine. Međutim, taj broj je opadao tokom vremena, smanjujući se na oko 2.000 prema poslednjem popisu iz 2011. godine.