Manifiesto de la resistencia
Quiénes somos, sino entes cargados de nostalgia y esperanza.
Seres que transitamos a partir de un vértigo de emociones generadas por nuestras realidades; vidas llenas de contextos y marcas de experiencia, vida, que está ahí, que es futuro, esplendor y sueños. Vida vivida en las calles de nuestra infancia, en los recuerdos del primer amor, en respirar en medio de la naturaleza, en el grito en las calles contra el opresor. Libres de ser, estar y vivir.
Somos los movimientos que hacemos al nacer, las rodillas que recorrían las casas de nuestros hogares, los primeros pasos que quizá, tambaleantes, nos llevaron hacia adelante.
Somos los lugares en que vivimos, las calles que recorrimos, los abrazos que damos y las ganas de estar en el lugar que corresponde.
Somos cuerpos que no soportan el silencio, somos cuerpos que se desgastan, que duelen y construyen por sí solos una historia.
Estamos dejando de lado nuestras vidas, para ser más fuertes, para librar batallas en cada rincón del planeta. Estamos infinitamente lejos para estar superficialmente cerca.
Nos movemos internamente para mostrar nuestra quietud externa, para recordar que todo puede parar y aun así seguiremos vibrando, con cada amanecer, con cada grito y respiración que damos.
Por eso invitamos a los cuerpos a resistir:
Resistimos el oxígeno al nacer
Resistimos los cambios políticos
Resistimos los cambios climáticos
Resistimos el hambre en momentos sin comida
Resistimos al pasado
y seguiremos resistiendo en el futuro.
Nuestros cuerpos seguirán firmes, quietos como murallas.
Juntos seremos una sola masa inmóvil que resiste.
Seremos cuerpos unidos en diferentes espacios, ciudades, países y continentes.
Cuerpos de distintas etnias y colores, unificados en un mismo tiempo.
Somos un momento de quietud dentro de un movimiento global, que exige movimiento en la sociedad.
No estamos dormidos, estamos despiertos y es por eso que nuestro cuerpo no cae y se mantiene en pie.
Resistimos las plagas y lo que esto conlleva, no caeremos, resistiremos quietos pero con fuerza.
Original de: AR y Fausto Jijón Quelal
* * * * * * * * * * * *
Resistance Manifesto
Who are we, but entities charged with nostalgia and hope?
Beings that pass through a vertigo of emotions generated by our realities; lives full of contexts and scars of experience, life, that is there, that is future, splendor and dreams. Life lived on the streets of our childhood, in the memories of our first love, breathing in the midst of nature, in the cry on the streets against the oppressor. Free to be, be and live.
We are the movements we make at birth, the knees that ran through the houses of our homes, the first steps that perhaps, wobbling, took us forward.
We are the places we live, the streets we walked, the hugs we give and the desire to be in the right place.
We are bodies that cannot stand the silence, we are bodies that wear out, that hurt and build a story on their own.
We are putting aside our lives, to be stronger, to fight battles in every corner of the planet. We are infinitely far away to be superficially close.
We move internally to show our external stillness, to remember that everything can stop and still we shall continue to vibrate, with each sunrise, with each scream and breath we give.
So we invite all bodies to resist:
We resist oxygen at birth
We resist political changes
We resist climate changes
We resist hunger in moments without food
We resist the past
and we will continue resisting in the future.
Our bodies will remain firm, still as walls.
Together we will be a single immobile mass that resists.
We will be united bodies in different spaces, cities, countries and continents.
Bodies of different ethnicities and colors, unified at the same time.
We are a moment of stillness within a global movement, which demands movement in society.
We are not asleep, we are awake and that is why our body does not fall and remains standing.
We resist pests and what they entail, we will not fall, we will resist in quietud but with great strength.
Translation by Victor Hugo Loaiza
* * * * * * * * * * * *
MANIFESTO DE RESISTÊNCIA
Quem somos, se não entidades carregadas de nostalgia e esperança.
Seres que transitam a partir de uma vertigem de emoções geradas por nossas realidades; vidas cheias de contextos e marcas da experiência, vida, que está aí, que é futuro, esplendor e sonhos. Vida, vívida pelas ruas da nossa infância, nas lembranças do primeiro amor, em respirar na natureza, no grito nas ruas contra o opressor. Livres de ser, estar e viver.
Somos os movimentos que fizemos ao nascer, os pés que correram pelas casas onde passamos, os primeiros passos que talvez, incertos, nos levaram adiante.
Somos os lugares em que vivemos, as ruas que caminhamos, os abraços que demos e a vontade de estar no lugar em que nos corresponde.
Somos corpos que não suportam o silêncio, somos corpos que se degastam, que doem e constroem por si mesmos uma história.
Estamos deixando de lado nossas vidas, para sermos mais fortes, para livrar batalhas de cada canto do planeta. Estamos infinitamente longe, para estarmos superficialmente perto.
Nos movemos internamente para mostrar nossa quietude externa, para nos lembrarmos que tudo pode parar e ainda assim seguiremos vibrando, com cada amanhecer, com cada grito e respiração que damos.
Por isso, convidamos os corpos a resistir;
Resistimos o oxigênio ao nascer
Resistimos as mudanças políticas
Resistimos as mudanças climáticas
Resistimos a fome em momentos sem comida
Resistimos ao passado e seguiremos resistindo no futuro.
Nossos corpos seguirão firmes, quietos como uma muralha.
Juntos seremos uma só massa imóvel que resiste.
Seremos corpos unidos em diferentes espaços, cidades, países e continentes.
Corpos de diferentes etnias e cores, unificados por um mesmo tempo.
Somos um momento de quietude, dentro de um movimento global, em uma sociedade que exige movimento.
Não estamos dormindo, estamos despertos e é por isso que o nosso corpo não cai e se mantém em pé.
Resistimos as pragas e o que isso implica, não cairemos, resistiremos, quietos, porém fortes.
Traducción: Ádia da Silva Freitas Anselmi
* * * * * * * * * * * *
Widerstandsmanifest
Wer wir sind, sondern Wesenheiten, die mit Nostalgie und Hoffnung gesättigt sind.
Die Wesen, die wir anhand einen Schwindel von Emotionen durchlaufen, die durch unsere Realitäten hervorruft werden; Leben vollen aus Kontexte und Erfahrungszeichen, Leben, das ist da, das ist Zukunft, Pracht und Träume. Das Leben lebte in den Straßen unserer Kindheit, in den Erinnerungen an die erste Liebe, im Atmen inmitten der Natur, im Schrei, auf den Straßen gegen den Unterdrücker. Frei zu sein und zu leben.
Wir sind die Bewegungen, die wir bei der Geburt machen, die Knie, die durch die Häuser unserer Heime liefen, die ersten Schritte, vielleicht wackelig, führten uns vorwärts.
Wir sind die Orte, an denen wir leben, die Straßen, die wir gegangen sind, die Umarmungen, die wir geben, und der Wunsch, am richtigen Ort zu sein.
Wir sind Körper, die die Stille nicht unterstützen, wir sind Körper, die sich abnutzen, die weh tun, die selbst eine Geschichte aufbauen.
Wir legen unser Leben beiseite, um stärker zu sein und Schlachten in jeder Ecke des Planeten zu führen. Wir sind unendlich weit weg, um oberflächlich nah zu sein.
Wir bewegen uns innerlich, um unsere äußere Ruhe zu zeigen, um uns daran zu erinnern, dass alles stoppen kann, und trotzdem werden wir mit jedem Sonnenaufgang, mit jedem Schrei und Atemzug, den wir geben, weiter vibrieren.
Also laden wir die Körper ein, Widerstand zu leisten:
Wir widerstehen Sauerstoff bei der Geburt
Wir widersetzen uns politischen Veränderungen
Wir widerstehen dem Klimawandel
Wir widerstehen dem Hunger in Momenten ohne Essen
Wir widersetzen uns der Vergangenheit
und sichern uns den Widerstand in der Zukunft
Unser Körper wird fest bleiben, immer noch wie eine Mauer.
Zusammen werden wir eine einzige unbewegliche Masse sein, die sich widersetzt.
Wir werden Körper sein, die in verschiedenen Räumen, Städten, Ländern und Kontinenten vereint sind.
Körper verschiedener Ethnien und Farben, die gleichzeitig vereint sind.
Wir sind ein Moment der Ruhe in einer globalen Bewegung, die Bewegung in der Gesellschaft erfordert.
Wir schlafen nicht, wir sind wach, und deshalb fällt unser Körper nicht und bleibt stehen.
Wir widerstehen Schädlingen und was sie mit sich bringen, wir werden nicht fallen, wir werden leise aber stark widerstehen.
Traducción: Cinthia Renee Portes
* * * * * * * * * * * *
Manifesto da resistencia
Quen somos nós, senón entes cargados de nostalxia e esperanza.
Seres que transitamos a partires dun vértigo de emocións xeradas polas nosas realidades; vidas cheas de contextos e pegadas de experiencia, vida, que está aí, que é futuro, esplendor e soños. Vida vivida nas rúas da nosa infancia, nas lembranzas do primeiro amor, en respirar no medio da natureza, no grito nas rúas contra o opresor. Ceibos de sermos, estar e vivirmos.
Somos os movementos que facemos ao nacer, os xeonllos que percorrían as casas dos nosos fogares, as primeiras vegadas que quizais, tambaleantes, leváronnos cara adiante.
Somos os lugares nos que vivimos, as rúas que percorremos, as apertas que dámos e as gañas de estar no lugar que corresponde.
Somos corpos que non soportan o silencio, somos corpos que se desgastan, que doen e constrúen por si sós unha historia.
Estamos a deixar de lado as nosas vidas, para ser máis fortes, para loitar batallas en cada recuncho do planeta. Estamos infinitamente lonxe para estar superficialmente preto.
Movémonos internamente para amosar a nosa quietude externa, para lembrar que todo pode parar e, aínda así, seguiremos a vibrar, con cada amencer, con cada grito e respiración que deamos.
Por iso, invitamos aos corpos a resistir:
Resistimos o osíxeno ao ser nados
Resistimos os cambios políticos
Resistimos os cambios climáticos
Resistimos a fame en momentos sen comida
Resistimos ao pasado
e seguiremos a resistir no futuro.
O noso corpo seguirá firme, quedo coma unha muralla.
Xuntos seremos unha soa masa inmóbil que resiste.
Seremos corpos unidos en diferentes espazos, cidades, países e continentes.
Corpos de distintas razas e cores, unificados nun mesmo tempo.
Somos un momento de quietude dentro dun movemento global, que esixe movemento na sociedade.
Non estamos durmidos, estamos espertos e é por iso que o noso corpo non cae e se mantén en pé.
Resistimos as pragas e o que isto conleva, non hemos caer, hemos resistir quedos, mais con forza.
Traducción: Francisco Escuris
* * * * * * * * * * * *
Sinchikaypak Hatarishun
Pikunatak kanchik, ñukanchikka llaki kuntashkami kanchik, shinapash mushuk shamuykunata shuyanakunchimi.
Runakunaka kunampi kawsaykunata yuyarishpa purinakunchik.
Kawsaypika yachaykunata huntachishkami kanchik, chay kawsayka, kunampa, shamuk punchakunapak , micha shina muskuykunatami charinchik.
Ñukanchik wawakay ñankunapi kawsashkata, kallary kawsaypi kuyashkakunata yuyarishpa, zamayta pachamamapak chawpipi hapishpa, ñankunapi kaparishun, llakikunata ama chaskishunchik. Kacharishkalla, kankapak, kawsankapak.
Wacharishkamanta tantanakushkami kanchik, kunkurikunawan ñukanchik wasikunata purishpa muyurkanchik, kallari purikpika, sinkushpalla, ñawpaman llukshirkanchik.
Allpa mamapak kawsaymi kanchik, kitiñanta purikkuna, ñukanchipak ukllaykunata kunchik, shinallatak mutsurishka pushtupi kanatak munakkuna kanchik.
Ñukanchik aychakunaka mana munachu upalla kankapak, ñukanchik aychakunaka tukurinmi, nananmi, shinapipash shuk mushuk kawsaymi kallarin.
Ñukanchik kawsaytaka kuchumanmi sakinakunchik, sinchipacha kashpami maypipash makanakuyta mishashun. Mana kaypishnalla kanchik, shinapash kaypimi rikurinchik.
Ukupilla muyurinchik, ñukanchik kasilla purikuyta kanchaman rikuchinkapak. Shinallatak yuyarichun mashna purikkunapash kasilla sakirinmi, shinapash kawsayka ñukanchik kapariwan, ñukanchik samaywan katinkami
Chaymanta kayani sinchiyankapak:
Sinchiyashunchik wacharina samayta
Sinchiyashunchik cambios políticos nishkata
Sinchiyashunchik cambios climáticos nishkata
Sinchiyashunchik mikuna illay kankapak, mikuna illay punchapi
Sinchiyashunchik yalishka pachata
Sinchiyashunchik shamuy kawsaykunatak
Ñukanchik aichakunaka sinchimi katinka, hatun kasilla pirkakunashna. Tantanakushpaka mana urmanalla sinchi kaytami rikuchishun.
Shuklla shinami karinka, maikan pachapipah, llaktapipash, mamallaktapipash shinallatak allpapachakunapipash. Tawkapura shukmanta runa mashikunawan, tullpukunawan, shuklla pachapi tantanakushun.
Kasilla pachami kanchik, hatun tantanakushka ukupi, paikunaka mamallaktapimi kawsayta rikuchichun munan.
Mana puñunakunchichuk, rikcharishkami kanchik, chaymantami ñukanchipak aichaka mana urman, shayanakunchillami.
Sinchiyanchik mana chaskinkapak llakichik unkuykunata, mana urmashunchichuk, kasillami sinchiyashun, shinapash hatun ushaywanmi hatarishun!
Traducción: Sthelyta Vásquez
* * * * * * * * * * * *
Manifesto alla resistenza
Chi siamo, fini entità cariche di nostalgia e speranza.
Esseri che transitiamo partendo da una vertigine di emozioni generate dalle nostre realtà; vite piene di contesti e segni di esperienza, vita che è lì, che è futuro, splendore e sogni. Vita vivida nelle strade della nostra infanzia, nei ricordi del primo amore, nel respirare in mezzo alla natura, nel grido nelle strade contro l'oppressore. Liberi di essere, stare e vivere.
Siamo i movimenti che facciamo alla nascita, le ginocchia che registrano le case dei nostri luoghi, i primi passi che possono, traballanti, permetterci di avanzare.
Siamo i luoghi in cui viviamo, le strade che registriamo, gli abbracci che diamo e il desiderio di essere nel posto giusto.
Siamo corpi che non supportano il silenzio, Siamo corpi che si consumano, fanno male e si costruiscono da soli una storia.
Stiamo mettendo da parte le nostre vite, per essere più forti, per combattere battaglie in ogni angolo del pianeta. Siamo infinitamente lontani per star cercando superficialmente.
Ci muoviamo internamente per mostrare un silenzio silenzioso all'esterno, per ricordare che tutto può fermarsi e continueremo comunque a vibrare, ad ogni alba, ad ogni urlo e respiro che diamo.
Per questo invitiamo i corpi a resistere:
Resistiamo all'ossigeno alla nascita
Resistiamo ai cambiamenti politici
Resistiamo ai cambiamenti climatici
Resistiamo alla fame nei momenti senza cibo
Resistiamo al passato
e continueremo a resistere in futuro.
Il nostro corpo seguirà le firme, silenzioso come un murale.
Insieme saremo un'unica massa immobile che resiste.
Saremo corpi uniti in diversi spazi, città, paesi e continenti.
Corpi di razze e colori diversi, unificati allo stesso tempo.
Siamo un momento tranquillo di un movimento globale, quel movimento esigente nella società.
Non dormiamo, siamo svegli ed è per questo che il nostro corpo non cade e rimane in piedi.
Resistiamo le plaghe e a ciò che esse comportano, non cadremo, resisteremo silenziosamente ma con forza.
Traduzione: Diane Di