Dag 13
Donderdag 15 mei 2025
Donderdag 15 mei 2025
Vandaag is een belangrijke dag voor de leerlingen, want mevrouw Hannah en Axelle komen langs om hun stages te evalueren.
’s Ochtends houdt mevrouw Axelle Julie gezelschap tijdens het ontbijt en wandelt ze mee naar haar stage. Terwijl Ripoll langzaam ontwaakt, hangt er een mooie ochtenddauw over de stad. Wat een mooi begin van de dag!
Iedereen begint aan zijn werkdag, en we ontvangen van Melike en Préscilia een schattige update vanuit de crèche. Ze organiseren een leuke activiteit met de peutertjes: handafdrukjes maken met verf!
Om 10u is het dan tijd voor het eerste evaluatiemoment. Julie bijt de spits af! We worden weer hartelijk onthaald door mevrouw Esther, de stagebegeleider van het woonzorgcentrum. In het begin is het even zoeken welke strategie we best aannemen om met de taal een goede evaluatie te kunnen houden. We houden met z'n allen Google Translate bij de hand en met de vertaalde competentielijst verloopt de evaluatie al bij al vlot. Zoals verwacht, was het een positieve evaluatie. Julie stelde zich heel begaan op naar de bewoners toe, ze toonde zich verantwoordelijk tijdens de stage en nam haar taken serieus op. Wat heeft ze dat super gedaan! Proficiat Julie! 🤩Mevrouw Esther wilt Julie graag nog een extra tijdje bij haar houden en biedt alvast haar huis aan om Julie op te vangen. Julie twijfelt even, maar besluit dan toch haar aanbod vriendelijk af te slaan. Ze zou haar familie en vrienden niet langer kunnen missen! Mevrouw Hannah en Axelle krijgen na de evaluatie nog een hartelijke knuffel van mevrouw Esther, maar *spoiler alert* het is niet de laatste keer dat we haar zien vandaag!
Tussen de evaluatiemomenten door hebben mevrouw Hannah en Axelle even tijd om langs het onthaal te gaan. We willen graag onze groepsfoto uit Barcelona drie keer afdrukken, als bedankje voor de mooie tijd die we hier hebben gehad. Eén foto hangt nu op het prikbord met onze namen erop. De andere twee zijn voor de stagebegeleiders, zodat ze onze leuke snoetjes nooit vergeten!😉
Later is het de beurt aan Melike en Préscilia voor hun evaluatiemoment. De begeleiders hebben niet veel tijd, omdat ze maar een uur middagpauze hebben. Gelukkig hadden ze al vooraf de competentielijst ingevuld, waardoor de evaluatie vlot verloopt. De feedback is opnieuw erg positief! Melike brengt rust bij de peutertjes, kende meteen alle namen van de kinderen en zelfs de Catalaanse liedjes. Préscilia leerden ze kennen zoals wij haar kennen: actief, initiatiefnemer en zeer begaan met de kinderen. Beiden hebben het fantastisch gedaan. Proficiat! 🤩We zijn trots op hen.
Na lunchtijd is het nog eens tijd om op pad te gaan. We willen de meisjes laten kennismaken met het stuwmeer van Sau, die gelegen is in de Ter rivier. De laatste kilometers naar onze bestemming zijn vrij spannend, het is een heuse kronkelweg met een afgrond ernaast. De meisjes zijn blij eenmaal ze terug met de voetjes op de grond staan, want de vele bochten maakten hen misselijk. Het stuwmeer bedekt een voormalige stad, Sant Romà de Sau. Bij een laag waterpeil is het mogelijk om de ruïne van de Sant Romà kerk te zien. Door de vele regenval van de laatste dagen, staat het waterpeil hoog, maar we kunnen wel nog het topje van de kerktoren zien! We installeren ons op een boomstam aan het meer en genieten van het uitzicht!
Hierna rijden we door naar Vic, dat vlakbij het Pantà Sau reservoir ligt. De leerlingen hadden de stad vorige week al eens bezocht, maar vinden het niet erg om er nog eens te vertoeven. We installeren ons snel op een zonnig terras aan het Plaça Major, en halen onze boek kaarten weer naar boven. Daarna struinen we verder de stad in, en worden we aangetrokken door Mango en de Pull & Bear. Je raadt nooit wie ons op de schouder tikt in de Pull & Bear! Het is mevrouw Esther, de stagebegeleider van Julie! De wereld in Catalonië voelt meteen heel klein, wat is de kans dat we haar net op dezelfde plaats en tijd tegenkomen! Van een leuke verrassing gesproken.
Van al dat shoppen, krijgen we weer een hongertje. We installeren ons op het volgende terras, deze keer op het Plaça dels Sants Màrtirs. Er beginnen donkere wolken op te duiken en we horen enkele donderslagen. Mevrouw Hannah en Axelle blijven optimistisch en geloven dat de bui wel zal overwaaien. Maar al snel begint het te druppelen, en vervolgens te gieten. We verhuizen onze drankjes dan maar naar binnen. We moeten nog een beetje wachten om eten te bestellen, want de keuken gaat pas binnen een half uurtje open. Geen probleem voor ons, dan maar weer een kaartspelletje spelen! Mevrouw Axelle legt de regels van het spel 'Presidenten' uit, en de leerlingen zijn er meteen mee weg. Préscilia houdt haar titel van President de hele avond aan. 😎