In juni 1998 krijgt Hans De Thaey 4 medebestuursleden van KWB Overmere zover om samen deel te nemen aan de Dodentocht.
Op vrijdag 13 augustus 1999 stond Hans samen met Norbert Janssens, Johan Meganck, Norbert Sichien en Francky Verhofstadt in Bornem aan de start, fier als een gieter in een nieuwe t-shirts met de leuze: “U hoort nog van ons…..misschien”. Ondanks het hondenweer halen allen moe maar tevreden de eindmeet.
Ondertussen hebben ze de smaak van het wandelen goed te pakken en sluiten ze zich aan bij wandelclub “De Zandstuivers” van Zele en gaan ze bijna wekelijks op stap.
Op initiatief van Norbert Sichien verlaten ze eind 2002 de Zandstuivers en starten ze een eigen wandelclub onder de naam “Boerenkrijgstappers Overmere”. Op 25 januari 2003 wordt de club erkend door de Vlaamse Wandel en Jogging Liga onder het stamnummer 450.
Om het wandelen op eigen gemeente te promoten start de club in het voorjaar van 2003 met een wekelijks wandeluurtje op woensdagavond op Nieuwdonk. Het is de bedoeling vooral niet actieve mensen via een uurtje wandelen toch een minimum aan beweging te geven en hen zo ook te laten kennismaken met de wandelsport.
Op heden organiseert de club 4 wandeluurtjes per week en wekelijkse vakantiewandelingen in de zomervakantie.
Via het clubblad "De Wandelende Tak", later omgedoopt tot de "Wandelkrant", worden de leden geïnformeerd over de clubactiviteiten.
Op 28 september 2003 wordt het eerste wandelevent georganiseerd onder de naam "Pa Gijs Tocht" en wanneer de Zandstuivers in 2005 ophouden te bestaan, nemen de Boerenkrijgstappers de "Scheldebroektocht" en de "Donkmeertocht" van hen over.
In 2012 komt daar een weekdagwandeltocht bij onder de naam "Puitenklopperstocht" en in 2013 en 2026 is de club organisator van de Nationale Wandeldag/Vlaanderen Wandelt.
Momenteel organiseert de club nog steeds 4 wandelevents per jaar onder de naam "Donkmeertrofee".
In de loop der jaren zijn daar nog andere activiteiten en een website bijgekomen.
Momenteel behoort de club met 500 à 600 leden tot de middelgrote clubs.
Uit het gevarieerd aanbod van de club maakt elk zijn/haar keuze en wordt daarvoor ook gewaardeerd.
Een kwinkslag is bij de Boerenkrijgstappers ook nooit veraf en af en toe vormen wij ook wel eens een 'prettig gestoorde’ bende.