ข้อมูลผู้ประเมิน

ข้าพเจ้าขอแสดงเจตจำนงในการจัดทำข้อตกลงในการพัฒนางานตำแหน่งครู วิทยฐานะครูชำนาญการ 

ซึ่งเป็นตำแหน่งและวิทยฐานะที่ดำรงอยู่ในปัจจุบันกับผู้อำนวยการสถานศึกษา ไว้ดังต่อไปนี้

 ประเด็นท้าทาย เรื่อง การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียน เรื่อง  การฝึกปฏิบัติท่านาฎศัพท์และภาษาท่าเพื่อการนำไปสร้างสรรค์การแสดงโดยใช้ การเรียนแบบลงมือปฏิบัติ ผ่านกระบวนการเรียนรู้ แบบ APCK

                 1. สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้และคุณภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน

      จากการเรียนการสอนในรายวิชานาฏศิลป์ ซึ่งเป็นรายวิชาที่ให้ความสำคัญในด้านการแสดงออกแบบสร้างสรรค์ในเชิงอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย เน้นทักษะการปฏิบัติควบคู่ไปกับภาคทฤษฎี ซึ่งการเรียนการสอนของผู้เรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จะให้ความสำคัญเกี่ยวกับการให้นักเรียนได้แสดงออกอย่างสร้างสรรค์ บนพื้นฐานของนาฏศิลป์ไทย และเน้นการสำเสนอผลงานในเชิงปฏิบัติทางด้านการแสดง ซึ่งผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ต้องใช้ความสามารถ ทักษะทางด้านนาฏศิลป์และการแสดง ตลอดจนความร่วมมือในการรสร้างสรรค์งานแสดง การทำงานเป็นทีม เพื่อที่จะนำเสนอการแสดงออกมาในรูปแบบที่น่าสนใจ แต่จากปีที่ผ่านมา การนำเสนองานของนักเรียนยังอยู่ในเกณฑ์ที่ไม่น่าพอใจ ในด้านการนำเสนอท่าพื้นฐานในการแสดงคือ ท่านาฏยศัพท์ที่ไม่ถูกต้องและสวยงาม

จากเหตุผลดังกล่าว ครูผู้สอนจึงทำการวิเคราะห์หาสาเหตุของการเรียนการสอน และการนำเสนอผลงานของนักเรียนที่ค่อนข้างจะมีปัญหา ซึ่งมีสาเหตุมาจากหลายด้าน เช่น  ด้านผู้สอนเตรียมความพร้อมในการเรียนการสอนน้อยเกินไป ด้านผู้เรียน ขาดความร่วมมือ ขาดความพร้อมทางด้านการเรียน ขาดการฝึกปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ซึ่งส่งผลต่อการเรียน ด้านกระบวนการจัดการเรียนรู้   ที่ไม่เหมาะสม ไม่น่าสนใจ และด้านสื่อการสอน ที่มีค่อนข้างน้อย ไม่เร้าความสนใจเท่าที่ควร

       จากความเป็นมาและความสำคัญของปัญหาดังกล่าว ผู้ศึกษาในฐานะครูผู้สอน กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ (นาฏศิลป์) ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านหนองโค้ง อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ จึงได้คิด ริเริ่มพัฒนาศึกษาค้นคว้าและออกแบบวิธีการสอนเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียน เรื่อง การฝึกท่านาฏยศัพท์และภาษาท่าเพื่อการจัดการแสดง โดยใช้เทคนิค การเรียนแบบลงมือปฏิบัติผ่านกระบวนการเรียนรู้ แบบ APCK ขึ้น โดยกระบวนการจัดการเรียนรู้จะเน้นให้ประสบการณ์ตรงกับผู้เรียน โดยให้ผู้เรียนลงมือปฏิบัติจริงเป็นการสอนที่มุ่งให้เกิดการผสมผสานระหว่างทฤษฎีและภาคปฏิบัติ วิธีปฏิบัติให้ผู้เรียนได้ฝึกฝนและลงมือปฏิบัติจริง ทั้งนี้เพื่อช่วยพัฒนาทักษะทางด้านการเรียนในกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ (นาฏศิลป์) เรื่อง  การฝึกท่านาฏยศัพท์และภาษาท่าเพื่อนำไปสู่การสร้างสรรค์การแสดง ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเพื่อให้ผู้เรียนมีคุณภาพตามที่กำหนดไว้ในหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2564) 

  2. วิธีการดำเนินการให้บรรลุผล

      1.1 วิเคราะห์หลักสูตร มาตรฐานการเรียนรู้ ตัวชี้วัดและเนื้อหาในสาระ นาฏศิลป์ ตามหลักสูตรสถานศึกษาและหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 เพื่อออกแบบหน่วยการเรียนรู้และจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้

1.2 ศึกษาการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการสอนแบบสาธิตและฝึกปฏิบัติผ่านกระบวนการเรียนรู้

แบบ APCK

1.3 จัดทำแบบฝึกทักษะการปฏิบัติ ท่าพื้นฐานนาฏยศัพท์และภาษาท่า ในสาระนาฏศิลป์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

1.4 นำแบบฝึกทักษะการปฏิบัติ ไปใช้ในการพัฒนาทักษะการปฏิบัติท่าพื้นฐานนาฏยศัพท์และภาษาท่าของนักเรียน ผ่านรูปแบบกระบวนการเรียนรู้  APCK   มี 4 ขั้นตอน คือ

1. ขั้นเริ่มต้น เตรียมความพร้อมสู่การเรียนรู้

เริ่มต้นเรียนรู้ จาการศึกษา เรียนรู้จากการสาธิต

2. การฝึกปฏิบัติ

ฝึกปฏิบัติให้เกิดความชำนาญ ความอ่อนช้อย ความสวยงาม

3. สรุปองค์ความรู้

ทบทวน จดบันทึก ตามความใจของตนเอง

4. พัฒนาต่อยอดสู่การนำเสนอผลงาน

นำทักษะ ความรู้ สู่การสร้างสรรค์ผลงาน

  3. ผลลัพธ์การพัฒนาที่คาดหวัง

                3.1 เชิงปริมาณ

                     ผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ร้อยละ 85 เมื่อได้รับการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ เรื่องการฝึกท่านาฏยศัพท์และภาษาท่า โดยใช้เทคนิค  การเรียนแบบลงมือปฏิบัติผ่านรูปแบบกระบวนการเรียนรู้  APCK ส่งผลให้นักเรียนมีท่าทางการแสดงออกทางด้านนาฏศิลป์ที่ ถูกต้อง และอ่อนช้อย สวยงามและนำไปสู่การ สร้างสรรค์งานการแสดงที่น่าสนใจ มีความร่วมมือในกลุ่มเป็นอย่างดี กล้าแสดงออกในทางที่ดี และมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชานาฏศิลป์ที่เพิ่มสูงขึ้น 

                3.2 เชิงคุณภาพ

                      ผู้เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีความรู้ ความเข้าใจในเนื้อหา เรื่อง การฝึกท่านาฏยศัพท์และภาษาท่าเพื่อการจัดการแสดงนาฏศิลป์ที่สวยงาม เกิดความภาคภูมิใจในตนเอง และสามารถนำความรู้และประสบการณ์ที่ได้รับไปปรับใช้ในการทำงานกลุ่ม และประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน ในสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแสดงออกเชิงสร้างสรรค์