Sa kasaysayan, ang buong rehiyon ng Kordilyera ay kilala sa iisang tawag—Mountain Province. Ngunit kalaunan, ito ay nabago, at naging lalawigan na binubuo na ng sampung munisipalidad: Barlig, Bauko, Besao, Bontoc, Natonin, Paracelis, Sabangan, Sadanga, at Sagada. Ipinangalan ang lalawigan dahil ito ay matatagpuan sa bulubunduking Cordillera Central sa hilagang bahagi ng isla ng Luzon. Sa katunayan, dati itong tinatawag na “La Montañosa” ng mga administrasyong Espanyol, na kung isasalin sa Ingles ay nangangahulugang “the mountainous” o, sa pagpapakahulugan sa Tagalog, ay “ang mga bundok.” Tinatawag din itong “bundok” o “mountain” ayon sa ilang banyagang sanggunian. Ito ay tahanan ng iba't ibang katutubong pangkat tulad ng Bontoc, Kankanaey, Applai, Balangao, at Ga’dang, na kinikilala bilang bahagi ng mas malawak na identidad na Igorot. Sila ay may kanya-kanyang wika, kaugalian, at paniniwala na nagpapayaman sa kultura ng lalawigan.
Bontoc
(KABISERA)
Ang pangalan na “Bontoc” ay nagmula sa dalawang morpema mula sa wikang Bontoc: bun na nangangahulugang “heap” o “tipon,” at tuk na ibig sabihin ay “tuktok” o “pinakataas.” Kapag pinagsama, ang bun-tuk ay nangangahulugang “mga bundok” na tumutukoy sa bulubunduking katangian ng lugar. Hindi rin maitatanggi ang pagkakahalintulad ng salitang “Bontoc” sa Tagalog na “bundok,” na maaaring bunga ng impluwensiya ng Tagalog bilang pambansang wika. Ang terminong “Bontoc” ay tumutukoy hindi lamang sa lugar o lalawigan kundi pati na rin sa mga tao, kultura, at wika ng pangkat-etniko na nainirahan dito.
Iba pang Bayan
Sagada
Sinasabing ang mga Espanyol ang nagbigay pangalan sa lalawigang ito. Ngunit meron itong tradisyonal na pangalan, ito ay ang “Ganduyan”. Ngunit ito ay napalitan, noong 1600s, na sinasabi sa kwento na may isang magsasaka ang patungo sa sakahan na may dala-dalang “sag-ad”, kagamitang pagsasaka, ng may nakasalubong itong mga Espanyol. Tinanong ng mga Espanyol ang magsasaka kung ano ang katawagan sa lugar. Sa hindi pagkakaintindihan ay inakala ng magsasaka na ang tinutukoy ay ang kanyang hawak na kagamitan, kaya ang sagot niya: “Sag-ad ah”. Gayunpaman, may iba pang bersyon ng kwentong ito. Ayon sa kwento, may grupo ng armadong mandirigma mula sa ilalim ng pamumuno nina de Goiti at Salcedo ang dumalaw sa kanilang lugar. Sinalubong sila ng matatangkad na mangingisdang nakahubad at may pasan-pasang basket ng pangingisda sa likod na kung tawagin ay Sagada. Humahanga ang mga Espanyol sa natural na kagandahang meron ang lugar kung kaya ay tinanong nila ang ngalan nito. Buong tapang na sumagot ang katutubong mangingisda, sinabi nito ay “Sagada”, buong akalang na ang tinutukoy ang kanyang dala-dalang basket sa likod.
Sabangan
Ang pangalan ng bayan ng Sabangan ay sinasabing nagmula sa salitang "Sab-atan," na nangangahulugang lugar ng pagtatagpo. Ayon sa tala, ito ay tumutukoy sa lugar kung saan nagsasalubong ang dalawang ilog—ang Ilog Chico at Ilog Bayudan. Bukod sa etimolohikal na paliwanag, may isa pang alamat na nagbibigay kahulugan sa pinagmulan ng pangalan. Sa alamat ng "Saba nan Bangan" (Saging ni Bangan), kilala noon ang lugar bilang Pongadan. Noong unang panahon, may mag-asawang nagngangalang Bangatan at Bogan na may anak na babae na nagngangalang Bangan. Mayroon silang isang malawak na hardin na hitik sa punong saging. Isang araw, habang naglalaro si Bangan sa hardin, may isang estrangherong dumaan at nagtanong kung ano ang pangalan ng lugar. Sa maling pagkaunawa na ang tinutukoy ay ang halamang prutas, sinagot ni Bangan: “Saba.” Muli siyang tinanong, at sa pag-aakalang ang tinutukoy naman ay ang kanyang pangalan, ang sagot niya ay “Bangan.” Nahihirapan sa pagbigkas ng dalawang salitang iyon, pinagsama ito ng estranghero at sinabi na lamang: "Sabangan." Mula noon, tinawag na ng mga tao sa Pongadan ang lugar bilang Sabangan.
Besao
Pinaniniwalaang mula ang pangalan nito sa Ilokanong salitang ”Buso”, na nangangahulugang headhunter. Ang mga tao sa mga kalapit na bayan, partikular sa taga-Rehiyon ng Ilocos ,pinaniniwalaan nila na ang mga sinaunang naninirahan sa Besao ay mga mangangayaw o tagapugot ng ulo. Kalunan, nagbago ang tawag at naging “Besao”.