Karzełek kochin

KARZEŁEK KOCHIN Pochodzenie Rasa ta nie jest miniaturą formy dużej i powstała od niej zupełnie nie zależnie. Niektóre źródła podają nawet, że to karzełek kochin dał początek dużemu kochinowi. Hodowane były przez wiele stuleci w zupełnej izolacji na terenie cesarskich ogrodów w Pekinie. Do Europy zostały przywiezione w 1860 roku przez angielskich żołnierzy jako zdobycz wojenna i podarowane królowej Wiktorii. Po raz pierwszy pojawiły się oficjalnie na wystawie w Londynie pod nazwą pekin bantam, i taką nazwę noszą do dnia dzisiejszego w Wielkiej Brytanii. Wrażenie ogólne Wiele ich cech, takich jak bardzo obfite upierzenie czy upierzone stopy, przypomina duże kochiny. Różnią się od nich jednak dosyć istotnie pod względem sylwetki. Karzełki widziane ze wszystkich stron powinny wpisywać się w okrąg, dzięki czemu często nazywane są "kulą pierza" lub "pierzastą piłą". Mają niezwykle zrównoważony i spokojny charakter. Cechy rasowości koguta Głowa: proporcjonalna i stosunkowo mała. Dziób: krótki, mocny, barwa zależy od barwy skoków. Grzebień: pojedynczy, mały, podniesiony,o równo wykrojonych ząbkach. Oczy: czerwone, dozwolone pomarańczowe, u czarnych i brzozowych dozwolone także czerwonobrązowe.

Policzki: gładkie, ponad oczami porośnięte delikatnymi piórkami.

Zausznice: czerwone.

Dzwonki: dobrze zaokrąglone, delikatne i cienkie.

Szyja: krótka, z pełną, szeroką i miękką grzywą opadającą na ramiona i grzbiet.

Tułów: bardzo szeroki, mocno wysunięty do przodu, głęboko osadzony.

Ramiona: szerokie, nie wystają.

Grzbiet: szeroki, krótki, wznoszący się ku tyłowi.

Siodło: z mocno rozwiniętymi piórami.

Pierś: szeroka, pełna, noszona nisko.

Brzuch: pełny, miękki, bogato upierzony.

Skrzydła: małe, lecz szerokie, mocno przylegające, wyścielone piórami puchowymi.

Ogon: składa się z miękkich piór, dobrze okrywający koniec tułowia; miękkie, krótkie i szerokie pióra tworzą ogon z każdej strony zaokrąglony.

Uda: mocne, krótkie, bogato upierzone, o wyglądzie poduszek, dobrze rozwinięte i składające się z miękkich piór, tzw. sępie pióra.

Skoki: krótkie, mocno upierzone; żółta barwa spodu stopy.

Palce: cztery, średniej długości środkowe i boczne mocno upierzone.

Upierzenie

Gładkie: Miękkie i bogate w pióra puchowe.

Szurpate: Pióra pokrywowe dobrze zwinięte w loki (przynajmniej pół obrotu). Na głowie pióra skierowane do przodu, tworzą na grzywie jak by falbanki. Wszystkie pióra powinny mieć szerokie chorągiewki. Lotki i ogon mniej zwarte jak u odmiany gładkiej.

Cechy rasowości kury

Mniej masywna aniżeli kogut. Mniej głęboka, z mniej wysuniętym do przodu tułowiem i uboższym upierzeniem. Pióra siodła pełne, wypełnione. Ogon również wypełniony, z najwyższym punktem w środkowej części. Głowa, grzebień i dzwonki delikatniejsze niż u koguta.

Duże błędy cech rasowości

Wąski i długi tułów, wysoka i podniesiona postawa, płaski, szpiczasty lub otwarty ogon. Słabe pióra siodła i mało rozwinięte sępie pióra, brak upierzenia na palcach, białe zausznice.

Odmiany barwne:

- biała

- biało-czarna gronostajowa

- biało-niebiesko gronostajowa

- biało-niebiesko-czarna srokata

- brązowa falista

- brunatna falista

- czarna

- czarno-biała srokata

- czerwona

- jastrzębiata

- kuropatwiana

- kuropatwiana jastrzębiata (bursztynowa)

- lawendowa

- lawendowa jastrzębiata

- lawendowo-biała srokata

- łososiowa

- niebieska

- niebiesko-biała srokata

- pszeniczna srebrzysta

- pszeniczna złocista (pszeniczna)

- srebrzysta czarna łuskowana

- srebrzysta falista

- srebrzystopierśna czarna (brązowa)

- srebrzystoszyja

- złocista porcelanowa (porcelanowa)

- złocistopierśna czarna (brzozowa złocista)

- złocistoszyja

- złocisto szyja niebieska

- złocista czarna łuskowana

- żółta

- żółto-czarna gronostajowa

- żółta jastrzębiata

- żółto-niebieska gronostajowa

U szurpatych tylko biała, żółta, czarna, niebieska, jastrzębiata, czarna biało nakrapiana.

Masa ciała: kogut-850g,kura-750g.

Nieśność roczna: 80 jaj.

Masa jaja: 30g.

Barwa skorupy jaja: brązowa.

Rozmiar obrączki: kogut-16,kura-15.

"Wzorce. Drób rasowy" (2012)