Moeder natuur...

Plaatsingsdatum: 10-mrt-2010 15:58:26

We hebben al heel wat meegemaakt deze trip.. Een ding is ondertussen heel duidelijk, je kan plannen wat je wilt maar uitendelijk ben je over geleverd aan de grillen van moedertje natuur. Laat ik voor de duidelijkheid even beginnen waar we bij het vorige bericht geindigd zijn. Vanaf Aqabaa zijn we terug gereden naar Petra om onze zieke reisgenoot op te pikken. In Petra regende en hagelde het nog en we zijn daar nog een dag langer gebleven om hem volledig te laten uitzieken. Vanaf daar zijn we redelijk vlot via damascus naar de Turkse riviera gereden. Daar hebben we een aantal heel zonnige dagen gehad, een prachtige kustroute gereden. Vanaf Turkije zijn we Albanie doorgereden, waar ik eerlijk gezegd nog niet dood gevonden wil worden, wat een %&$#&&zooi daar. In Montenegro en Kroatie kunnen ze dat een stuk beter. Dubrovnik en Split zijn prachtig, heerlijk in het zonnetje genoten van de azure blauwe kust en de oude stadscentra. Vanachtend hebben Maarten en ik in Split besloten ons van de rest van de groep te scheiden. De rest wilde graag nog langs de kust blijven rijden en donderdagavond in Munchen overnachten. Ik wilde graag vrijdag middag thuis zijn en vreesde dat dat hard doorrijden werd. Daarom gingen wij vanaf vanochtend alleen nog snelwegen nemen naar huis. Goed plan! Tot Zadar ging het prima. Het werd wel iets kouder en het regende, maar we hebben voor hetere vuren gestaan. Echter vanaf Zadar was de snelweg door de bergen (om toen nog onduidelijke reden) afgesloten. Toch maar langs de kust naar Rijeka. Een mooie weg weer, maar het ging steeds harder waaien en af en toe zagen we zelfs wat sneeuw. Wij nog grappen maken dat we onze sneeuwkettingen niet in Jordanie vanwege gewichtsbesparing achter hadden moeten laten... Helaas, het werd steeds erger, stevige rukwinden en steeds meer sneeuw. Op een gegeven moment moest Maarten even zijn behoefte doen en zowel de R4 als hij werden bijna van de weg af geblazen. In Karlobag hebben we toen maar besloten onze dappere poging het thuisfront snel te bereiken te staken. Hier zitten we nu in een puik etablissement met andere gestrande reizigers. Het blijkt dat er een lagedruik gebied vanuit italie deze kant op is gewaaid en wij zitten in het hart. 1 meter sneeuw en windsnelheden tot 300 km/h, oeps.. De snelweg staat er overigens om bekend dat het daar kan spoken en was afgeloten omdat er een meter sneeuw op lag. We kunnen geen kant op en zullen dus moeten afwachten, morgen weer een kans. Ach ja, zo zie je maar. Denk je in een maand alles meegemaakt te hebben heeft Maart nog een staart (ofzo..) In ieder geval een passend (voorlopig) einde van de Reis. Hoe is het weer in Nederland?