Een teken van leven

Plaatsingsdatum: 24-feb-2010 5:10:10

Ja, daar is ie dan. Een teken van leven. Sorry dat het zolang geduurd heeft, maar we hadden erg weinig tijd om te internetten met ons ambitieuze tijdschema. Ook het door mij zo bejubelde Google liet het afweten op mijn telefoon... Maar goed, what have we been up to? Zoals je wel zal raden, veel te veel om op te noemen. Maar ik zal een poging doen. De auto doet 't prima om mee te beginnen, 1x een diep gat in de weg ingereden in Zagreb (als ik het me goed herinneren) en toen het resevewiel moeten aanspreken. Op wat finetuning heeft zij het door sneeuw, bergen, zandstormen, hitte, blubber, woestijn to Petra gered :-) Petra, daar zijn we nu, na een fantastische tocht langs de dode zee (echt te zout voor woorden). We hebben ondertussen geloof ik zowat alle verschillende weersomstandigheden en landschappen getrotseerd. Tot Turkije zaten we in de sneeuw (Op het hooggebregte van Turkije na dan) daarna is het warmer geworden. Een kleine opsomming van steden waar we overnacht hebben: Nurnberg, Zagreb, Sofia, Istanbul, Ankara, Goreme, Yamicultl (ofzo), Aleppo, Palmyra, Jerash, Amman beach en nu gaan we dat dus doen in Petra. Morgenochtend de spleet in. Ergste grens (tot nu toe) Turkije - Syrie, 4 uur en erg veel onderhandelen. Pakje peuken en 20 loketten.. Mooiste plek is een te lastige vraag, maar Goreme heeft mij persoonlijk erg verrast, we kwamen in de nacht aan en de rotsstad was fantasctisch uitgelicht. Echt een aandrader voor iedereen die naar Turkije gaat. Stomste moment, mijn paspoort achterlaten in de bedoine tent in de oase van Palmyra en vervolgens 2 uur terug moeten rijden. Gekste moment, kamperen op een private zwembad naaste de dode zee en vervolgens steengrillen met hout van de palmbomen. We werden wakker tussen de bustoeristen. Favoriete land tot nu toe: Jordanie, bij de grens was het al ontspannen. Syrie is veel armer dan we gedacht hadden, met name in de buitenwijken van Aleppo is het echt een derde wereldland. De woestijn en het platteland zijn geweldig, mensen wonen hier in lemen eieren en tenten. Moeilijkst rijden, de zandstorm tussen Palmyra en Damascus, alles wat je nu bedenkt is waar en nog erger.. Moeilijkst rijden door eigen schuld, een quadpad bij Goreme. De enige 4x4 (Lada Niva) moest omkeren, er waren ooit 3 auto over de kop het ravijn in gegaan. Gelukkig hebben we een ervaren 4x4 rijder in de vorm van Cris uit Emmen bij ons. Die is altijd kalm. Tja, we hebben ondertussen duizende foto's en filmpjes, dus de meeste verhalen zullen achteraf komen. Bereid je maar voor. Voor de goede orde, wat gaan we vanaf hier doen? ? is het juiste teken. Libie kunnen we waarschijnlijk niet door vanwege Khadaffi's ruzie met Zwitserland. We gaan in ieder geval door naar Egypte via de Wadi Rum woestijn en Al Aqaba. Dan kijken we of Khadaffi ons goed gezind is of we nemen een boot naar Tunesie, Cyprus of misschien zelfs vanuit Israel... Ik heb nog geen idee, iedere nieuwe dag is tot nu toe een mooie verassing gebleken en dat hou ik graag zo vol. We genieten met volle teugen, dit is absoluut iets wat je ooit moet meemaken!

Tot snel, dan zal Maarten waarschijnlijk zijn versie op papier zetten (hij is nu in een garage de speling op het voorwiel aan het checken ;-)

Liefs Marcel