Droga do prawdy

Prawda nam Powie...

Bo cóż nam powie Prawda

O mądrości Bożej nam opowie

Bo cóż nam powie mądrość

Poznanie święte nam zapisze

Na stronicach naszej duszy

Rozjaśni nasz umysł

Narysuje plan zbawienia

Na stronicach naszej duszy

Wypisanej prawdziwej pieczęci

By nas nikt nie ruszył

Poniekąd święta niewidzialna ręka to napisze.

Gdy poruszą się zawory ziemi

Lecz człowiek Boga nie zatrwoży się

Gdyż jego ducha nikt nie zmieni

Nikt go nie postraszy

Gdyż zabraną będzie miał bojaźń życia

Gdy narody się zatrwożą

Od zagłady Pana

Człowiek z pieczęcią Boga będzie spoglądał na tych

Co drwili i nie kochali najwyższego Pana Niebios.

Szukajcie a znajdziecie

kołaczcie a wam otworzą

Proście a dostaniecie

Ducha Świętego by nam dał pieczęć BogaNajwyższego.

A ten na stronicach naszej duszy

Wypisze

Co nam potrzeba

Tak już nie człowiek nas będzie uczył

A sam Bóg.

Co nie czytaliście co pisali prorocy.

Tak nie przypomina wam się słowa proroków.

Nikt nikogo nie będzie uczył słowa Bożego.

Gdyż wszyscy znać mnie będą.

Tą właśnie naukę tą zabrał nam

Antychryst.

Poezja Natury

By w niej poukładać życie bez cienia Tak, by rozpalić ogień miłości,

który wytrwa czas nicości.

Patrząc na kataklizmy i upadki losu.

One uczą nas, by nie spaść z wozu.

Na którym jedziemy,

przez los nam dany.

Jedziemy, zakuci w kajdany.

Nawet o tym nie wiedząc.

Będąc niewolnikiem śmierci,

jaką jest czas.

Bo któż zabije korozję czasu?

Któż nas uwolni od tego impasu?

Kto wybuduje drogi wieczności?

A jest taki, który wyznaczył czas miłości.

Wyryje i namaści duszę naszą.

Pieczęcią wieczności Boga,

by człowiek mógł cieszyć się rajem.

O wiecznej szczęśliwości.