Vandaar is het nog 2 pedaalstoten – of iets meer- tot aan de vertrouwde jeugdherberg waar de al even vertrouwde spaghetti werd voorgeschoteld. Een sportmenuutje om ’s anderendaags weer paraat te zijn voor een landelijke fietstocht naar Sijsele.  Het domein met kasteelpark Rijckevelde –– voormalig Europees Vormingscentrum -  is een aantrekkelijk stilte- en natuurgebied dat uitnodigt tot rustig kuieren en genieten.

We probeerden ook een blik op te vangen van de nabij gelegen, bijna voormalige,  Sint-Trudo-abdij van Male – voorheen nog de burcht van de graven van Vlaanderen – maar het weliswaar fraaie toegangsgebouw belette alle zicht. Een hardnekkig fotograaf vond toch een gaatje in de haag om stiekem een foto te nemen van het optrekje van de zusters. 

Zo zou het landschap er kunnen uitzien als je de natuur zijn gang laat gaan…

Voor ’s avonds stond er na het Vlaamse topmenu ‘friet met stoofvlees’ nog een zwaar dessertje op het programma: Paul schotelde ons zijn visie omtrent God, de schepping en de bedoeling van ons mens-zijn voor. Kwestie van eens een andere klok te horen luiden of een antwoord op ‘wat hebben ze ons allemaal wijsgemaakt'. Er mocht niet over nagedacht worden, maar de zaadjes mogen wel kiemen.

En dan was er weer de 3de dag: de terugtocht langs gekende en ongekende wegen. Blijkbaar leiden alle groene wegen naar Maldegem of Sint-Niklaas. Nog even stoppen in Stoepe  om er in alle stilte toch intens samen te zijn en ook onze kleine grote vriend Freddy er bij te voelen.  Een kaarsje branden mocht zeker niet ontbreken.  Na de picknick in het familiale, voormalige schutterscafé  St-Sebastiaan (staande of liggende wip??) ging het met fikse pedaalslag huiswaarts; en hadden we niet alweer blijven hangen op de tentoonstelling in het voormalige station van Stekene dan waren we droog thuis geraakt. 

Met een vriendenmaal in het Ontmoetingscentrum van de voormalige parochie H.Familie werd alweer ons zonnig, zinvol en deugdoende weekend afgesloten.

tekst en foto's: Paul Van Vaerenbergh

BARBECUE 27 JUNI - SINT-JAN

tekst en foto's Tjen en Gilbert C.

Na gedane arbeid kan er een glaasje af.

Ondertussen proberen de ware helden vuur te maken

Met de meest geavanceerde toepassingen, en zowaar...

En dan maar duimen en vingers aflikken

En nu: een verrassing

De uitreiking van de DOBO CUP 2015

Maar de ware winnaars zijn:

Aan alle mooie dingen is er een einde

behalve aan een worst daar zijn er twee aan.

PRETTIGE VAKANTIE GEWENST.

Luisteren en zingen met Pete Seeger

30 mei the Barak - 14.30 u

PETE SEEGER –THE ALMANAC SINGERS – THE WEAVERS

Pete Seeger is een iconische singer-song writer, geboren op 3 mei 1919. Hij is het meest bekend voor zijn bijdragen aan de Alerikaanse Volksmuziek en voor zijn sociaal en politiek activisme. Hij stierf op de leeftijd van 94 op 27 januari 2014 in New York City. Zijn leven omspant bijna een eeuw waarin hij alle grote veranderingen meemaakte en er liedjes over schreef en vertolkte. Met die andere bekende folksinger: Woody Guthrie richtte hij de Almanac Singers op, een los-vaste groep zangers met een uitgesproken activistisch programma, dat snel werd verboden. Daarna startte hij The Wevers op die bijzonder veel succes kende in de jaren veertig maar verboden werd wegens Seegers communistische sympathiën. Daarna begon hij solo op zoek naar volksliedjes van over de hele wereld, die hij samen met zijn eigen composities de wereld rond vertolkte.

Tjen Pauwels en Willy  Coppens de bezielers van deze succesvolle namiddag.

Een greep uit de liedjes van Pete Seeger

Good Night Irene The Weavers (1947) Een verhaal over een zwerver die zijn geliefde huwt maar haar verlaat om te gaan zwerven en

drinken.

Michael row the Boat ashore: Oorspronkelijk een slavenlied dat werd gezongen bij het oversteken naar het vasteland om een kerkdienst bij te wonen. Daarbij wordt de hulp ingeroepen van de aartsengel Michael die hen over de ”Jordaan” naar de”Overkant” moet brengen

Turn Turn Turn: De tekst is bijna letterlijk overgenomen uit het bijbelboek “Prediker”: Er is een tijd voor alles wat is onder de hemel.

Guantanamera: Tekst uit de dichtbundel “Versos Sencillos” van José Marti, dichter en vrijheidstrijder op Cuba. Het gaat over een meisje waarmee hij een romantische relatie beleefde. Gezien Marti’s betekenis voor het Cubaanse volk, kreeg het gebruik van zijn verzen in het lied vrijwel de status van onofficieel volkslied van Cuba.

Wich side are you on? Geschreven door Florence Reece nadat de politie haar woning ondersteboven had gehaald op zoek naar haar man, de vakbondsleider Sam Reece. Zij schreef het snel op de achterkant van een almanak en trok ermee naar de stakende arbeiders om hen een riem onder het hart te steken.

Wimoweh: Een vermeend Zuid-Afrikaans volkslied met als oorspronkelijke titel “Mbube” Zoeloe voor Leeuw. In feite werd het lied geschreven door Solomom Popoli Linda. Een Journalist schreef in 2000 een artikel over Linda, waardoor hij erkent werd als componist en voortaan kon genieten van de auteursrechten.

We shall overcome: Is een onmiskenbare protestsong die deel uitmaakt van de vele protestliederen, meestal gezongen door zwarte Amerikanen in het kader van hun emancipatie en de strijd voor gelijkheid van zwart en blank

Oh when the saints…Het lied is apocalyptisch omdat veel verzen zijn genomen uit het bijbelboek “Openbaring” dat gaat over het Laatste Oordeel. Het hymne drukt de wens uit om tot de uitverkoren te behoren die de hemel binnen mogen. Louis Armstrong haalde het lied uit de vergetelheid.

This land is your land: Een compositie van Woody Guthry uit 1940. Bij ons kent men het lied beter in de versie van Trini Lopez. Het werd door Bruce Springsteen en Pete Seeger gezongen bij de tweede installatie van Obama als president.

Bezoek aan het Fort Liezele

25 april 2015

Een vijftiental dapperen trotseerden de herinneringen aan hun soldatentijd om het fort van Liezele te bezoeken, het werd een gedenkwaardige belevenis.

waarbij sommigen wel erg veel heimwee hadden naar den troep

Een stukje geschiedenis

Na de onafhankelijkheid van België in 1830, krijgt het land een neutraal statuut opgelegd door het Congres van Wenen. België moet een grote vesting bouwen waar de regering zich kan terugtrekken en wachten op de hulp van de grote mogendheden, indien een vijandelijke staat zou binnenvallen. Antwerpen wordt om politieke, economische en militaire redenen uitgekozen als nationaal reduit. Rond 1850 begint de bouw van de Grote Omwalling en een eerste fortengordel  wordt in Edegem en Merksem) aangelegd. Vanaf 1906 begint de bouw van een tweede fortengordel, waaronder die van Liezele, Breendonk, en Bornem.

In mei 1908 wordt gestart met de graafwerken en de bouw van het Fort van Liezele. Onder druk van de nakende oorlog met Duitsland wordt in versneld tempo gewerkt. Tegen het begin van de  Eerste Wereldoorlog  is Liezele tamelijk goed afgewerkt in vergelijking met andere forten.

Op 4 augustus 1914 vallen de Duitsers België binnen. In allerijl worden rond het fort extra verdedigingswerken uitgevoerd. Het fort staat onder de leiding van commandant Fievez. Om vrij zicht te krijgen vanuit het fort, worden het dorp Liezele en omliggende gebieden volledig platgebrand. Begin september, na de verovering van de forten van Luik, vallen de Duitsers de fortengordel rond Antwerpen aan. Liezele ligt buiten de eigenlijke vuurlinie, maar wordt wel een aantal keren beschoten met veldartillerie. Aanvang oktober 1914 ziet de toenmalige koning  Albert I  zich verplicht zijn veldleger uit Antwerpen terug te trekken tot achter de IJzer. Het fort Liezele blijft geïsoleerd achter en capituleert noodgedwongen op 10 oktober 1914. Het fort wordt dan vier jaar een onderdeel van de Duitse verdedigingslijn rond Antwerpen en wordt versterkt door de bouw van betonnen bunkers.

 zo ging het er aan toe tijdens WOI in Fort Liezele en zo in WOII

Vooraleer af te zwaaien nog pinten pakken in de kantine waarbij meer dan één "commandant", soldaat werd gemaakt.

foto's: Paul VV, Gilbeert C. Tjen Pauwels

samenstelling Tj.p.

27 MAART 2015  - ZAAL SINT-JAN

KOOKAVOND - PAASMENU

Glaasje Zalmmousse

Benodigheden: Handvol rucola - 400 g verse zalmfilet -pijnboompitjes - scheutjes van prei - 2 dl room - peper en zout - spuitzak - visbouillonblokje - enkele kerstomaatjes.

Bereiding: Kook de verse zalm gaar in wat visbouillon. Laat uitlekken en afkoelen. Klop de room op. Doe de vis in een keukenrobot en maal fijn, meng met de room en kruid goed met peper en zout. Doe dit in de spuitzak. Leg een bodempje van rucolasla in glaasjes. Spuit hierop de vismousse. Rooster de pijnboompitjes eventjes in een pan zonder vetstof. Verdeel ze over de glaasjes. Snij de kerstomaatjes in vier en verdeel de kwartjes per glaasje. Werk af met eventueel nog wat extra peper van de molen en wat fleur de sel. Voeg als laatste de preischeutjes toe en dien op. Heb je geen spuitzak, dan kan je ook twee lepels gebruiken om de vismousse te verdelen.

Waterkerssoep

Benodigheden: 400 g waterkers - 2 dikke aardappels (geschild en in stukken) - 2 l kippen bouillon - 1 grote ui - 2 tenen knoflook (grof gesneden) - 1 witte seldertak in stukjes gesneden - zout en peper - nootmuskaat - 1doosje Maredsous dubbelroomkaas - olijfolie.

Bereiding: Verhit de olie in een kookpot, smoor in vijf minuten de fijngesneden ui en het knoflook glazig. Zet het vuur wat lager en voeg de fijngesneden witte selder toe samen met de stukken aardappels en laat even meestoven. Voeg de bouillon toe, eventueel met peper en zout. Laat nu 25 minuten zachtjes doorkoken tot de selder gaar is. Voeg de grof gehakte waterkers toe en mix de soep tot ze mooi glad is. Werk af met wat nootmuskaat en indien nodig met wat extra zout en peper. Meng de kaas er onder en laat mooi wegsmelten.

                                       eerst de werkkledij aan doen                          dan aan het werk                               en daarna smullen

Lamskroontjes met pistachenoten en tian provençal

Benodigheden: 2 lamskroontjes - 2 tenen knoflook - 2 sjalotten - olijfolie - 1 bosje basilicum - 1 bosje kervel - 80 g boter - 4 sneetjes oud wit brood - 1 eiwit - 

50 g grofgehakte pistachenoten.

Bereiding: Verwarm de oven voor op 200° C. Snij het knoflook en de sjalotten fijn en laat glazig worden in wat olijfolie. Haal de blaadjes van de kruidentakjes, snij de boter in blokjes. Maal de kruiden meet de boter, het brood, het knoflook en de sjalot tot puree in een keukenmachine of met de mixer in een beker. Voeg het eiwit en zout en peper toe tot je een stevig mengsel bekomt. Meng de noten door de kruidenboter en strijk een dikke laag van dit mengsel op de vleeskant van de lamskroontjes en druk goed aan. Leg het lamsvlees met de kruidenboterkant naar boven in een ingevette ovenschaal, besprenkel met wat olijfolie en braad ze gedurende 15 minuten. (afhankelijk van de grote van het lamsvlees) in de oven. Laat 5 minuten rusten in de oven en serveer samen met de groentjes en de aardappels.

Boulangère aardappels

Benodigheden: 1,5 kg nicola aardappels - 2 uien - takje tijm - 400 ml groentenbouillon - 1 zakje Emmenthaler gemalen kaas - 50 g ongezouten boter in stukjes - een ovenschotel - peper en zout - nootmuskaat.

Bereiding: Schil de aardappels en snij ze in heel dunnen plakjes met behulp van een mandolinerasp. Verwarm de oven op 180° C, boter de ovenschotel even in

en leg op de bodem een laag aardappelschijfjes, dan een laag uienschijfjes, dakpansgewijs. Verdeel een beetje tijm ertussen, zout en versgemalen peper. Herhaal dit telkens en eindig met een laag aardappelschijfjes die mekaar overlappen. Giet de bouillon over de aardappels en bestrooi met nog wat zout, peper en nootmuskaat. Verdeel de gemalen kaas erover en nog wat tijm en beboter de aardappels. Bak alles in de oven gedurende 1 uur op de bovenste richel, tot de bovenkant goudbruin is en de aardappels helemaal gaar zijn.

Perencrumble met vijfkruidenpoeder en advocaatcrème

Benodigheden: 1 kg peren - 2 eetlepels vijfkruidenpoeder - 2 dl advocaat - 300 g mascarpone - 2 eetlepels bloemsuiker - 2 eetlepels ahornsiroop - 50 g zachte boter - 180 g gemalen amandelen - 50 g geschaafde amandelen - 50 g bloem - een ovenschotel.

Bereiding: Schil de peren en snij ze in stukken. Meng de ahornsiroop, de boter, de bloem, en de amandelpoeder met je handen of met een vork in een kom.

Zet dit even in de koelkast tot gebruik. Doe de peren in een ovenschaal en bestrooi met vijfkruidenpoeder. Zet dit een 30-tal minuten in de oven. Haal de schaal eruit en verdeel er de crumble over, ook de geschaafde amandelen en bak verder af in de oven gedurende 25 minuten tot goudbruin. Intussen maak de crème: meng de mascarpone los met bloemsuiker en roer er de advocaat onder. Schep de perencrumble in diepe kommetjes of glazen met de crème er bovenop.

Aan tafel, aan tafel...

foto's: Gilbert Coeckelbergs

opmaak en foto's: Tjen Pauwels     

kookles: Viviane

ERFENIS OF NALATENSCHAP

DONDERDAG 26 FEBRUARI, -ZAAL SINT-JAN

De avond werd geleid door mevr. not. Catherine De Moor, geassocieerd notaris van het notariskantoor Tack & De Moor. 

We onthouden uit de uiteenzetting dat elk notariskantoor gehouden is gratis informatie te verstrekken en te antwoorden op vragen

Een nalatenschap of erfenis is 'het geheel van bezittingen én schulden die een overleden persoon achterlaat'. Het is het pas nadat iemand officieel overleden is verklaard dat er sprake kan zijn van een erfenis. Op deze gespreksavond over erfenisrecht werd dieper ingegaan op iets waar velen onder ons ooit mee te maken zullen krijgen.

Volgende onderwerpen kwamen aan bod komen: successierechten, successieplanning, schenkingen bij leven, testament enz.

De aanwezigen kregen een infobrochure mee uitgegeven door de Federatie van het Belgisch Notariaat. De website van de federatie is voor informatie te raadplegen op: www.notaris.be

DONDAG 8 FEBRUARI - KWB-LEDENFEEST 2015

ZAAL SINT- JAN  -  AANVANG 12 u

Drieëndertig KWB-vrienden en hun gades verzamelden op het gestelde uur in de zaal Sint-Jan voor het jaarlijkse KWB-ledenfeest. Het bestuur rukte een uur voeger uit om alles in orde te brengen en de zaal feestelijk in te richten, dat gebeurde met nooit geziene ijver en routine zodat alles op tijd en stond klaar geraakte.

Waarna alvast iets kon worden genuttigd voor het gepresteerde werk. Eén iemand bleef alert en geconcentreerd uitkijken naar de komst van de traiteur, zonder hem natuurlijk geen feest.

De feestelingen stroomden toe en werden naar traditioneel gebruik vergast op een aperitiefje wat meteen hartelijke begroetingen en gekeuvel met zich meebracht.

Daar zijn de schotels !

Koud Buffet ,Tomaat garnaal ,Gekookte zalm met vinegrette, Hespenrolletjes met asperges, Gandaham met meloen.

Warm buffet, Scampi’s in roze pepersaus, Gemarineerde spareribs, Gebakken kipfilet met witte druiven, Feestsoepje, Buffet met minidesserten, Broodstand

zelfbediening

Alles op zo te zien...

Daarna volgde een digimontage van de hand van Firmin Van Puyvelde, die met leuke en soms verrassende beelden een overzicht bracht van nagenoeg alle activiteiten van het het voorbije werkjaar 2014. Dit alles aan de hand van de KWB-fotografen en tekstschrijvers: hemzelf in de eerste plaats, Gilbert Coeckelbergs, Paul Van Vaerenberg, Tjen Pauwels. De voorzitter bedankte alle medewerkers voor alle inspanningen gedurende het hele jaar en Firmin in het bijzonder. Hij werd bedacht met een lekkere fles wijn, Tjen Pauwels kreeg twee pakken printpapier in de hoop dat hij nog veel Schakelkranten zou blijven maken.

Alle aandacht voor de strapatsen uit 2014, de afwas ging deze keer aan ons voorbij.

Inpakken en wegwezen.

foto's van Tjen Pauwels en Gilbert Coeckelbergs

KERSTFEEST KWB DON BOSCO - 21 DECEMBER 2014

KERK EN PAROCHIECENTRUM SINT-JAN

KERSTBEZINNING IN DE KERK VAN SINT- JAN

Bij het aansteken van de adventkaarsen verwelkomde Koor & Co olv Norbert H. het Kerstekind met: 'Nu sijt wellekome'

Een 17de eeuws lied dat waarschijnlijk in de 15de eeuw ontstond en gebaseerd lijkt op de 14de eeuwse 'Sijs willekomen heirre kerst'

Gilbert C.en zijn echtgenote Rita J., verzorgden het bezinningsgedeelte

Dirigent Norbert H. dirigeerde met vaste hand de wat kouwelijke koorleden.

Tot slot:

Gij die ons uw licht hebt doen stralen                                          

ondertussen had de kookploeg alles in gereedheid gebracht voor een uitgelezen brunch.

Tjen, Denise en echtgenoot François

En dan maar tafelen en genieten van het samenzijn in vrede.

foto's: Gilbert Coeckelbergs, samenstelling Tjen Pauwels

MAANDAG 1 DECEMBER, BOWLINGAVOND

MIWA-SINT-NIKLAAS

Na het opwarmen in het gaaibollen komt de echte KWB-sportactiviteit aanbod: het bowlen ofte kegelen op zijn Vlaams. Dit zal wel op de kalender blijven staan omdat de gebroeders Verheyen – voorzitter incluis – daar niet te kraken cracks in zijn.

Bemerk de sublieme stijl en elegantie van de gebroeders Verheyen, Paul mocht even in hun schaduw staan.

Willy nam meteen een sublieme start met een reeks spears  en strikes die de tegenstanders deed verbleken. Een ongewoon hoge score van 158 punten was dan ook het resultaat. Wie kan achterhalen of dit de hoogste score ooit is in de annalen van het KWB-bowlen?

In het tweede spel ging het er broederlijker aan toe en waren de spelers even goed of niet-goed naargelang de interpretatie. Meermaals werd er in het gat gevallen dat men zelf had gemaakt, d.w.z. dat de kegels er naast netjes bleven staan! Ja, meermaals werd de speler aangemoedigd om ‘in het gat’ te spelen, en tot algemeen genoegen deed hij het dan ook!

Paul en Etienne hadden van miserie hun hoop gesteld op een tweede ‘Duvelken’ om hun duivel eens onverbiddelijk uit te laten, maar tevergeefs. Ze hadden misschien beter een braaf ‘paterke’ gedronken… Wie brouwt er eens een straf ‘Ons Vaderke’, dat moet nog sterker zijn in gevallen van dorstige nood.

Zoals reeds bekent bleef Jurgen de omstaanders verbazen met zijn wel héél aparte bowlingstijl. Fluweelzacht rolt hij de bal over de baan. Aarzelend zoekt deze zich een weg richting kegels, twijfelt zelfs om terug te keren, maar dat doet hij net niet. Bij de kegels gekomen vraagt hij schuchter om eventjes te mogen passeren en welwillend vallen de kegels om! Bewonderenswaardig.

Ik  nodig iedereen uit om dit volgend jaar, eerste maandag van december, in levende lijve te komen meemaken in Wima. Niet te missen.

Ook dit jaar hebben we geen volledige vrouwenploeg op de baan gekregen. Marie-Louise, Marleen en Maria werden dan maar geflankeerd door Norbert en François. Hoezeer Marie-Louise en Marleen ook hun best deden, ze konden François er niet onder houden, hoe graag ze het ook gedaan hadden. Blijven trainen zou ik zeggen! Tot volgend jaar !

Met dank aan François voor de organisatie, Paul voor de tekst, Gilbert C. voor de foto's.

En dan nu het verdict in cijfers

Willy V.         682

André V.        650

Rudy             569

François        544

Etienne         514

Leen             480

Paul              467

Marleen         427

Jurgen           385

Maria            321

Norbert         300

KWB O.L.VROUW - KWB DON BOSCO

GAAIBOLLEN - VRIJDAG 14 NOVEMBER - CAFE 'TOUD GELAAG

Zo rond zeven uur druppelden de spelers voor het jaarlijkse gaaibollentreffen tussen de de kwb’ers van Don Bosco en O.L.Vrouwparochie in de aloude herberg ‘’t Oud Gelaag" binnen. De deelnemers stelten zich keurig op voor de fotograaf en voor het zingen van de clubliederen, zoals bij alle sportwedstrijden bleef dat bij stommetje spelen.

En dan brak het geweld los, de bollen werden met duizelingwekkende snelheid naar de gaaien getorpedeerd en luide kreten vulde de ruimte wanneer een vogel en af en toe een hoofdvogel werd neergehaald. 

Na vier speelronden leidde Pia Elewout een beetje verrassend, ook voor Fleur De Smet terwijl Mena Maes de derde plaats moest delen met ons Marleentje Cathoir. Opvallend: de dames trokken het klassement. Daar kwam verandering in toen kampioen Miel Verschaffelt zijn duivels ontbond na de zevende ronde en resoluut de kop nam, nipt gevolgd door Fleur De Smet en op drie een kluitje met, Pia Elewout, Mena Maes en Roland Van Cleemput. Beide laatsten zouden weldra aan een verscheurende opmars beginnen.

Dat blijkt zonder meer uit de einduitslag: 

1. Mena Maes 37 punten

2. Roland Van Cleemput 32 punten

3. Pia Elewout, 31 punten

                                                       Het bekend maken van de uitslag                    Hebde gij die hoofdvogel er drij keren af geschoten? 

Bemerking: Marie-Jeanne Heirweg speelde 3 x de hoofdvogel van 5 punten, en samen met Jan De Vuyst had ze 4 ronden nodig om de eerste punten te verzamelen.

WEGENS TE WEINIG DEELNEMERS GING DE KOOKAVOND VAN 24 OKTOBER HELAAS NIET DOOR

JAARVERGADERING - VOORSTELLING JAARPROGRAMMA 2014-2015

26 SEPTEMBER - SINT- JAN

28 trouwe leden dienden zich aan voor een hartelijke en appetijtelijke gourmetfeestje. De sfeer zat er onmiddellijk in en de handen werden fluks uit de mouwen gestoken voor het klaarzetten en opsmukken van de zaal en de tafels. De kwb-dames hadden een uitgebreid assortiment groenten al thuis voorbereid en meteen het groentenbuffet geïnstalleerd. Het plaatsen van de goumetvuurtjes is vanzelfsprekend mannenwerk dat wij aan specialisten als François Thomas uitbesteden. Dra werd er aan tafel aangeschoven, het braden en bakken kon beginnen.

Eens alle lekkers achter de kiezen kwam het jaarprogramma aan de beurt. Hiervoor kunnen wij makkelijk verwijzen naar de activiteiten

elders op deze website. Er kwam enige uitleg aan te pas over hoe de resultaten van onze enquete was omgezet in het jaarprogramma. Hiervoor kwam Tjen Pauwels aan het woord. André Verheyen als voorzitter en Norbert Heirweg als penningmeester deden nog hun zegje maar daarmee was de theoretische inbreng van de avond voorbij. 

Waarna de kwb-ladies het heft in handen namen. Eerst mochten de mannen nog even toekijken maar daarna werden zij resoluut aan de kant geschoven. Alle gekheid op een stokje: zonder onze kwb-dames zouden wij dergelijke activiteiten niet meer tot een goed einde kunnen brengen. Zij verdienen voor hun inzet zonder twijfel een grote pluim.

Levensgenieters als we zijn konden we de Kaleshoekhoeve niet links laten lig

Wegens aangekondigd stormalarm werd de afspraak met Onze Lieve Vrouw van Stoepe voor één keer met een jaartje uitgesteld.  Als een volleerde prijsduif vlogen we huiswaarts. Alleen aan de Stekense statie was er nog een korte tussenstop om de benen even te strekken, mond en maag te vullen en dan weer verder… Ik denk dat de laatste pelgrim thuis de deur achter zich had dichtgeslagen, er opnieuw een ware wolkbreuk naar beneden kwam en de straten blank zette. We zullen maar weer eens ‘Dank U’ zeggen zeker?!

Proper gewassen en nu echt ontspannen zagen we mekaar om 17u 30 terug in restaurant de Houtmuis voor het afscheidsmaal en het ophalen van de bagage. Een mooie afsluiting van toch weer een mooie bedevaart waaruit we konden leren dat als een mens de eigen planning en verwachtingen kan loslaten en in openheid inspeelt op wat het Nu-ment aangeeft, het toch goed komt. Vertrouwen dat wat God geeft, goed is voor dat moment. En het was goed, zeker weten!

Paul V.V.

DE LAATSTE KWB ACTIVITEIT IN DOBOCENTRUM

barbeque

Zaterdag 19 juli - 17 u bereiden van vuur, vlees en groenten

door alle deelnemers

                     Uit een inferno van rook en vuur ontstond door toedoen van meester Mefisto alsnog een heerlijk bbq-assortiment   

    Dat hebben die jonge mannen het toch weer goed voor mekaar gekregen, mja, maar toch niet zonder de laatste hand van de meester-bakker.

Als de voorzitter spreekt moet er aandachtig worden geluisterd

En of het smaakte...

Voor dit gerecht is blijkbaar heel wat man- en vrouwkracht nodig.

Risotto met kastanjechampignons

75 gr. Spekblokjes natuur – 200 gr kastanjechampignons – 8 kopjes kippen bouillon – 4 kopjes arboriarijst (voor risotto) – 6 blaadjes salie – olijfolie – 2 dl room – parmezaanschilfers.

Maak de champignons schoon en snijd in schijfjes, de salie in stukjes. Stoof ze aan met spekblokjes in wat olijfolie. Voeg de rijst toe, meng goed en blijf roeren tot de rijst glazig is, voeg een pollepel bouillon toe en blijf roeren tot het vocht op is. Voeg weer een pollepel toe en doe zo verder tot de rijst gaar is. Werk dan af met de room en de parmezaanschilfers. Dien warm op samen met osso buccovlees.

Een fotoreportage

                      de kookdame                                            De genieter                                         De proever

                                           De kok                                De keukenhulp                               De opschepper

tekst en foto's: Tjen en Gilbert 

DAGUITSTAP NAAR OOSTENDE –  RAVERSIJDE EN DE KINKHOORN

22 maart 2014

De KWB-ers van de diverse afdelingen waren stipt op tijd om de busreis naar Oostende aan te vangen. Even nog een tussenstop in Loppem om onze gids op te pikken en we reisden verder naar de Kinkhoorn in Mariakerke. We werden er vergast op warme croissants terwijl wij alles konden vernemen over de werking en de animatie in het vakantiehuis. Nadien werden we rondgeleid, in het spiksplinternieuwe complex, waar we op de 7 de etage een kijkje konden nemen in een kamer en studio die weliswaar nog in volle opbouw waren. Na de rondleiding wachtte ons een smakelijk en voedzaam buffet dat beslist onze honger kon stillen en uitliep in leuk nagepraat en ander aangenaam gekeuvel.

De gids nam ons na het eetmaal mee naar het graf van de schilder James Ensor dat zich in een pittoresk geklasseerd kerkje bevindt op het grondgebied van Mariakerke. 

We betraden weer de bus voor een rit rond en in Oostende: langs de kustlijn passeerden we het domein Raversyde dat vroeger de residentie was van prins Karel, de broer van Leopold I die na de oorlog een tijd regent van België was. Tijdens WOII deed het domein dienst als verdedigingsgordel tegen de geallieerden. Vanuit de bus konden we nog de bunkers en het afweergeschut waarnemen. We reden verder langs het vliegveld, Cinépolis, het voetbalveld van AV Oostende, de hippodroom waar de paardenrennen worden gehouden. We zagen nog het schoolschip Mercator en Dikke Bertha, een Duits afweergeschut uit WOI. Langs straten en pleinen ging het verder tot aan de Kathedraal, een driebeukig bouwwerk dat aan de buitenkant beslist wel een opknapbeurt kan gebruiken. Binnenin is het een imposante kerk met hele grote glasramen en rozetten in lood. In de glasramen zijn de portretten van onze vorsten verwerkt. Te beginnen bij Leopold I tot koning Boudewijn. De gids bracht ons naar een gesloten kamer waar zich een groot wit en indrukwekkend marmeren beeld uit 1859 bevindt van koningin Marie Louise, de eerste koningin der Belgen en echtgenote van Leopold I. Na dit bezoek was er vrije tijd om even te winkelen in de binnenstad. De tijd zat er dan bijna op en iedereen was voldaan en tevreden over deze dag. Met een goed gevoel keerden we terug richting Sint Niklaas. Het was een geslaagde dag en voor herhaling vat baar.

verslag Annie en Tjen, foto's Denise

BEZOEK AAN HET THEATER AAN DE STROOM

15 maart 2014

Zaterdagnamiddag, rond halftwee, was iedereen stipt op tijd aan de tramhalte te Melsele om daar de tram richting Linkeroever te nemen. Goed de haltes in het oog houdend, want aan halte ‘Sporthal’ moesten we zeker afstappen. Ervaren tramgebruikers als we zijn, verlieten we tram 3 op de juiste plaats. Na een eindje wandelen, stapten we het theater binnen. Mevrouw Ilse waarmee we hadden afgesproken stond ons reeds op te wachten in de foyer en heette ons van harte welkom. Zij stelde ons meteen voor aan de directeur van het TAS (Theater aan de Stroom), Steven De Lelie, een bekend TV-gezicht. Hij hield eraan zelf de rondleiding te verzorgen wat hij op een perfecte en amusante manier voor mekaar bracht. Wij stonden versteld van de omvang van het theatercomplex. Het omvat drie verschillende theaterzalen, twee kleinere en één grote. Samen met allerlei anekdotes kwamen we ook te weten wat ‘Jardin’ en ‘Cour’ betekent en dat theatermensen elkaar geen succes toe wensen voor een optreden, zij doen dat op een andere geheel eigen manier. Er is ook niet altijd een decor bij een opvoering, er wordt dan gewerkt met speciale lichteffecten. De voor het publiek toegankelijke ruimten zijn door vrijwilligers netjes en mooi afgewerkt. Zelfs de moeder van directeur Steven heeft mee aan de muren gemetseld. Nog in volle afwerking zijn de ruimtes achter de schermen. Hier hebben de vele vrijwilligers nog heel wat werk op te knappen. We wandelden door de schminklokalen, zagen de stockageruimtes voor de rekwisieten en voor de meer dan 300 theaterkostuums. We mochten eveneens een kijkje nemen in de technische afdeling en in de werkplaats voor de decoropbouw. Het complex bevat ook een opnamestudio en een repetitieruimte voor een orkest. Met een 400-tal voorstellingen per jaar wil het TAS in Antwerpen en omgeving publiek aantrekken, en dat blijkt te lukken. We vernemen van Steven nog dat het TAS maar sedert 2010 op deze plaats is gevestigd. Een kerkfabriek samen met een bouwpromotor hebben hen uit het centrum van Antwerpen verdreven. Het einde van de rondleiding bracht ons terug naar de foyer waar koffie en gebak op ons wachtten. We kregen nog de kans om een stukje repetitie bij te wonen en ervoeren dat het zwoegen is voor de spelers om een zo’n heel stuk uit het hoofd te leren. In de foyer werd nog nagepraat en vroegen wij ons af waarom, op deze zaterdagnamiddag, niet meer KWB-ers aan deze activiteit deelnamen. We vallen allicht in herhaling maar de afwezigen hadden weeral eens ongelijk.                                                   

 (tekst: André V. – foto Denise)

KWB-LEDENFEEST - 1 FEBRUARI 2014 - ZAAL SINT-JAN

op 1 februari, een wat frisse winderige dag, stroomden een dertigtal leden van KWB Don Bosco samen in zaal Sint-Jan aan het gelijknamige plein. Vooraf had de bestuursploeg in gespreide slagorde reeds de zaal omgeturnd in een gezellige eetgelegenheid met netjes gedekte en versierde tafels. Eens iedereen binnengedruppeld werd er ook in werkelijkheid een glaasje gedronken op het succes van het afgelopen werkjaar. Vanzelfsprekend ging dit ook gepaard met enig gekeuvel, wat zwans, en het uitwisselen van de laatste nieuwtjes. Het was nog wachten op de aankomst van de traiteur die met de hulp van Thomas en Denise een rijkelijk en smakelijk koud- en warm buffet op tafel toverde.

Het sein voor voorzitter André om de aanwezigen welkom te eten en iedereen uit te nodigen om aan te schuiven aan het buffet. Een suggestie die snel een daadwerkelijk werd opgevolgd. Konden de eters zichzelf bedienen aan het koud buffet dan dienden André, Thomas en Denise de handen uit de mouwen te steken en de pollepels ter hand te nemen om de hongerigen te spijzen. 

We kunnen niet anders dan de loftrompet steken over het gepresenteerde buffet, het was rijkelijk, gevarieerd, smakelijk, oogstrelend en het werd met volle goesting naar binnengewerkt, menigeen deed zelfs meermaals de tafelronde.

Wat natafelen behoorde ook op deze bijeenkomst tot de goede gewoonten waarna de technische ploeg aan de slag ging met kabeltjes en stekkers en verscheen er zowaar licht op het scherm dat Firmin uit zijn wagen wist te toveren. Aanvankelijk alleen licht, dan wat geflits, wat aanwijzingen over en weer met toegeschoten hulpvaardige would-be techniciens en voorwaar daar kwam de digireeks over het werkjaar 2013 op gang. Een realisatie van foto- en filmdeskundige, Firmin die een reeks beelden van de voorbij activiteiten aaneen had gemonteerd tot een dynamisch en flitsend geheel. Het fotografisch materiaal was van de hand van Firmin zelf, van Tjen, Van Gilbert en van Paul.

De kijkers werden er op attent gemaakt de beelden aandachtig te bekijken omdat na afloop een aantal beelden opnieuw zouden worden getoond, waarbij quizgewijs vragen werden gesteld over het vertoonde. Omdat KWB en Femma elk jaar een meerdaagse fietsbedevaart naar Ter Stoepe organiseren (waarvan beelden) wou Tjen, 

Een verrassend dessertenaanbod sloot het eetgedeelte af. De voorzitter bedankte in één adem alle medewerkers maar had een speciaal dankwoord over voor de animators Firmin en Tjen en bedankte vooral ook Thomas en Denise voor hun medewerking aan het buffet. Denise viel nog een speciale attentie te beurt voor haar tafelversiering. De fraaie bloemstukjes werden met een strikt georganiseerde (?) loting verdeeld onder de aanwezigen.

Restte nog een afwasje, de afrekening van de dranken, en het terugplaatsen van tafels en stoelen. Daarmee was de kous en het feest af.

tekst: Tjen, foto's Tjen en Gilbert

KERSTBRUNCH 22 DECEMBER 2013 - DOBOCENTRUM

De brunchploeg in volle voorbereiding

   Op de achtergrond de eerste gegadigden, Michelininspecteurs ?      Pensen pakken is iets, maar ze warm houden is een kunst.

               Daar gingen de kiekenbillen de oven in.                              Samenwerking en multitasking van de brunchploeg

Als de vrede die wij dromen

Toch niet kan tot leven komen

Laten we dan in ’t klein

Als vrienden voor mekaar de vrede zijn.

Met deze woorden werden wij op het kerstfeest van KWB Don Bosco verwelkomt, na de misviering waarin, deken Albert, proost van de afdeling, voorging en door talrijke KWB-leden werd bijgewoond. Na de mis werden iedereen in het Dobocentrum verwelkomt met een apéritief. Wanneer iedereen zijn plaats aan tafel had ingenomen nam voorzitter André het woord en met een krop in de keel vroeg hij een kleine stilte voor het overleden bestuurslid Jozef Van Meerssche die onlangs is overleden. Na een indrukwekkende stilte zette Norbert een gebed voor het eten in koorzang in.

Waarna iedereen kon aanschuiven aan de kerstbrunch die zoals ieder jaar door het brunchteam was klaargemaakt. Er was voor elk wat wils en men kon zich meermaals aan de tafel gaan bedienen. Nadat iedereen voldaan was, stelde Koor & Co, dat ook de misviering had verzorgd, zich op om onder leiding van dirigent Norbert, enkele kerstliederen ten gehore te brengen die de zaal zachtjes meezong. Het is tenslotte kerstmis, het geboortefeest van Jezus in het Katholieke geloof.

Na het dessert bleef iedereen nog wat nakeuvelen met zijn tafelgenoten, waarna vlijtige handen aan de afwas begonnen en aan de opruiming van de zaal en het terug in orde zetten onder leiding van de voorzitter. Hij stond er nog op iedereen te bedanken die zich had ingezet om van dit feest een geslaagd kerstfeest te maken.

Tekst: Annie Pauwels

foto's Gilbert Coeckelbergs

Oef, 't is bijna achter de rug

Verslag bowling 2 december 2013

Het begon met enige verwarring naar de onverwachte speler die op het scorebord verscheen met naam FrankIA. Was het een schuilnaam of was het een nieuw lid?  Het bleek gewoon om een schrijffout te gaan want het moest François te zijn. We werden in twee groepen van vijf personen verdeeld. Drie dames en 7 heren waren opgekomen voor deze gezellige avond. Dat het een zwaar gevecht ging worden bleek al dadelijk, Denise gooide zo maar eventjes twee strikes na elkaar. Norbert en André slaagden erin in hun reeks het eerste spel te winnen met respectievelijk 86 en 129 punten. Hierdoor kwam toch een overwicht van de reeks André aan het licht. In het tweede spel kwamen FrankIA en Etienne naar voor met respectievelijk 116 en 125 punten. Het verschil tussen de reeksen was merkelijk kleiner geworden. Vermelden we evenwel de drie strikes van Maria en Jurgen in dit spel. Het derde spel werd wegens tijdgebrek afgesloten met een voorsprong van Paul in de eerst reeks en met een overwinning van Maria in de tweede reeks.

Wat cijfermateriaal. De hoogste individuele score was,

                    reeks 1                                                         reeks 2

            André Verheyen          129                                 FrankIA Thomaes            116

            Etienne De Loose        125                                 Denise Verdonck             112

            Jurgen Van Mele         121                                 Maria De Wolf                108

            Willy Verheyen             88                                 Marleen Cathoir               97

            Paul Van Vaerenberg     86                                 Norbert Van Mele             86

Wat finaal de top 5 oplevert:

                                                André Verheyen        129

                                                Etienne De Loose      125

                                                Jurgen Van Mele       121

                                                FrankIA Thomaes      116

                                                Denise Verdonck       112

Al bij al was dit weer een gezellige bedoening voor de aanwezigen, misschien ook voor de afwezigen, volgende keer.

Verslag: Etienne De Loose

29 november 2013

BEZOEK AAN DRUKKERIJ EPC TE LOKEREN

Drukkerij waar o.a. Het laatste Nieuws, De Morgen en De Tijd worden gedrukt

  Naast talrijke magazines.

IMPRESSIE VAN EEN DRUKKERIJ ANNO 2013

Je zou het niet kunnen plannen maar op 29 november kwamen 15 KWB-ers van Don Bosco quasi gelijktijdig aan op de parking van het imposante bedrijf EPC te

. EPC - Eco Print Center, in 't Vlaams is dat een moderne, ecologische drukkerij waar o.a. Het Laatste Nieuws, De Morgen, De Tijd, Nina en andere tijdschruften worden gedrukt

Waar is de tijd dat en de drukker de lettertjes op de drukplaat plaatste en dat er met de nodige liters inkt en mechanische druk warempel een bedrukt blad uit de zware machine rolde, tot grote verwondering van de omstaanders (de drukker incluis?)  Nu, anno 2013 kom je in een grote luchthavenhall zeg maar en je ziet van op het bezoekersplatform een (+/-)80 m lange en 3 verdiepingen hoge buizen-en-rollen- krawietel, waar plots ergens een kronkelende slang uitspringt met kranten tussen haar schubben??! 

Ja, als je heel goed kijkt zie je er middenin een bijna witte band doorheen zoeven,wat dan de bedrukte papierband moet zijn, welke - na behoorlijk wat gedraai en gekronkel tussen rollen, buizen en stellingen - gevouwen en gekapt wordt en er als een onberispelijke, kleurrijke en leesbare (pittig detail) krant of tijdschrift uit te voorschijn te komt. Het is eigenlijk één grote, aaneengeschakelde machine van 4 drukpersen die 30 000 exemplaren per uur produceren, zodoende kunnen ze 4 verschillende kranten of magazines drukken. Je begrijpt, als dat niet zo rap zou gaan zou uw Laatste Nieuwske nog vééél later in uw brievenbus liggen.

Heel dat puzzelwerk wordt door enkele mensen en x-aantal computers bestuurd. Dat wil zeggen dat als den ellentriek uitvalt, alles plat ligt en gij naar uw gazetteke kunt fluiten.  Ze hebben wel een stevige noodgroep voorzien, dus niet ongerust zijn.  Als drukbezette gepensioneerden kwamen wij maar in de namiddag toe en was er maar weinig activiteit te bespeuren. De krant wordt pas gedrukt vanaf 22u-22u30 tot ongeveer 01u. Ze moet dan nog verpakt en opgehaald worden om over heel het land en een 9-tal Europese landen te worden verspreid. Veel meer of beter zouden we het wel niet kunnen zien denk ik, alleen zou er veel meer lawaai zijn en drukte van de rondrijdende robotten. Ze hebben er ‘mannetjes’ en ‘vrouwtjes’ zeggen ze. De vrouwtjes zijn de kleinere en moeten het hardst werken – of wat had je anders gedacht?! Ze zijn door mannen ontworpen hé! Om er te kunnen werken moet je blijkbaar niet echt meer kunnen werken, maar wel een fris computerkopken hebben of een pientere techneut zijn. Dus dat drukkertje met zijn lettertjes zou hier niet meer aan de bak komen en maar goed zijn om de slagboom open en dicht te doen, of om ’t licht uit te doen, maar dat gaat ook al automatisch!

Conclusie : ge kunt uw krant niet zo rap uit uw brievenbus halen als dat ze gedrukt is!

Wij hadden veel kijkgenot aan uw leesgenot!

Tekst en foto's Paul Van Vaerenbergh

Drukken in 5 stappen

Van het papiermagazijn tot de distributiekaaien verloopt het drukproces langs een strakke, logisch opgebouwde productielijn. Epc is sterk geautomatiseerd, heeft een hoog rendement, is ergonomisch doordacht en alert voor het milieu. De logica van een industriële drukkerij, in vijf fasen.

1. Papier

Secuur rollenspel

In het drukkersvak begint alles met papier, dat wordt geleverd in rollen. Epc verwerkt er dagelijks ettelijke tonnen. Allemaal gerecycleerd. Tussen de torens in het papiermagazijn gebeurt bijna alles automatisch: afladen, registreren, stockeren en (eventueel) terugroepen van rollen, uitpakken (semi-automatisch), wegen, voorbereiden, en ten slotte transporteren naar de rolwisselaars onder de druktorens.

Gerecycleerd

De papierrollen in het magazijn komen hoofdzakelijk uit België, Duitsland, Spanje, Centraal-Europa en de Scandinavische landen. Het gaat om 100 procent gerecycleerd papier of gecertificeerde papiersoorten (FSC of PFSC). In totaal wacht minstens 3.000 ton papier (of 2.500 papierrollen per maand) op een rit naar de rolwisselaars.

Streepjescode

Het lossen van de papierrollen gaat volledig automatisch. Dagelijks komen vier tot zes trucks hun vracht afzetten. De chauffeur koppelt de vrachtwagen aan de koppelings-schotel en bedient via een paneel naast de deur het twintig meter lange Joloda-lossysteem. Een transportband schuift onder de lading van de vrachtwagen, heft de vracht tot 1 centimeter op en trekt alle papierrollen, of zo’n 27 ton, er in één beweging uit. Daarna scant de papierrolscanner de barcode van elke papierrol, net zoals bij

GAAIBOLLEN IN CAFE 'T OUD GELAAG OP DE KLEIBEEK

vrijdag 22 november 2013

Het is een oude volkssport. Er wordt gerold met een bol die lijkt op die van het krulbolspel over een baan van 15 tot 20 meter lengte. Door met grote kracht de bol recht tegen een gaai aan te rollen zal deze omver vallen. Hiermee verdient men punten. Afhankelijk van de plaats op de baan levert een gaai meer of minder punten op. De oppergaai is in het midden van de baan geplaatst.

André Verheyen en  Roland Van Cleemput, de initiatiefnemers van deze avond mochten op een goede opkomst rekenen, zij kondigden de spelregels aan: acht rondes met telkens 5 gaaibollen per speler en een negende ronde met dubbele punten die de definitieve uitslag zouden bepalen.

Er bleek alras een groot verschil te bestaan in de mentale voorbereiding op de wedstrijd.

De dames van Don Bosco startten dan ook eerder aarzelend en voorzichtig

Het ontbrak de Bosconijnen ook duidelijk aan gebrek aan techniek, concentratie en fysieke paraatheid, zoals hieronder treffend wordt onderstreept. De clubkampioen van België gaaibollen, Miel Verschaffelt leefde zich geheel in zijn worp in en berekende nauwkeurig de baan die zijn gaaibol moet volgen om de hoofdvogel af te schieten. De dames van O.L.Vrouw illustreerden hoe techniek kracht en trefzekerheid samen gaan, hieruit blijkt dat deze dame duidelijk al meer dan eens heeft geworpen. Dat kan niet gezegd worden van de vertegenwoordiger van Don Bosco.

Het winnend podium lag dan ook voor de hand. Philomène Maes nam meer dan welverdiend de vorig jaar gewonnen wisselbeker weer mee naar huis. 

UITSLAG GAAIBOLWEDSTRIJD

1  Philomena Maes                            44 punten

2 Pia  Elewout                                  39 punten

3  Roland Van Cleemput                    37 punten

4  Francine Heirweg                          33 punten

5  Jozef Van Meersche                      32 punten

6  André Verheyen                             31 punten

7  Gunther D’Hanis                            30 punten

8  Jan De Vuyst                                 27 punten

9  Kurt Bryssinck                               25 punten

9  Miel Verschaffelt                            25 punten

11 Suzanne Heirweg                         22 punten

12 Ingrid Maes                                   20 punten

13 Herman Vergauwen                      18 punten

13 Jari Brryssinck                              18 punten

16 Marie Jeanne Heirweg                  17 punten

17 Marie Jeanne De Smedt               11 punten

KWB-QUIZ - 22 NOVEMBER - ONS HUIS TEREKEN

Onze dappere ploeg Bosconijnen

Leen Cathoir, Gilbert en Michael Coeckelbergs

Alhoewel de KWB-quiz van de afdeling Tereken een prijzenswaardig initiatief is om een aantal mensen en zeker KWB-ers te samen te brengen,

Tapas, Spaanse aperitiefhapjes

Een tapa (meervoud: tapas) is de aanduiding voor een Spaans aperitiefhapje. Traditioneel is een tapa een eetlustopwekkend hapje dat in Spaanse cafés bij een alcoholhoudend drankje (bier, wijn, sherry) wordt genuttigd. Soms worden in Spaanse cafés (met name in Andalusië en in het binnenland) bij het bestelde drankje automatisch één of meerdere tapas gratis gegeven.

Hieronder een greep uit wat werd klaargemaakt: 

Scampi's op z'n Spaans

25 scampi's - één teentje look - 1 sjalot - 3 eetlepels olijfolie - 3/4 dl cognac - 1/2 dl madeira - 3 eetlepels ketchup - 2,5 dl room, -1/2 koffielepel kerriepoeder - cayennepeper.

Pel de scampi's en verwijder het darmkanaal. Pel en snipper het knoflook en de sjalot fijn. Verhit de olijfolie. Bak er de sjalot en look in, voeg de scampi's toe en bak gedurende 1 minuut aan elke kant gaar. Flambeer met cognac, blus met madeira. Voeg ketchup toe, room, kerrie en cayennepeper.

scampi's bakken

Sardienenrilettes met verse kruiden

3 doosjes sardines in eigen nat - (3 x 90 g) - 1 theelepel tajiinepasta met citroensmaak (spicy lemon tajiinpasta) 1/2 bos bieslook 

1 handvol peterselie - 10 blaadjes munt - 6 takjes koriander - 1 citroen - 1 eetlepel olie - zout en peper.

Laat de sardines uitlekken. Doe ze open en haal de graat eruit. Snijd de bieslook fijn, hak de blaadjes munt, koriander en peterselie. Voeg vervolgens de kruiden, de tajinepasta, het citroensap en de olie toe aan de sardines. Peper en zout toevoegen en alles goed pletten met een vork. Opdienen met crackers.

Churros (gefrituurd dessert)

200 g bloem - 2,5 dl water - mespunt zout - 5 eetlepels olie - 2 eieren - kristalsuiker - (spuitzak met gekartelde mond, bakpapier, frituurpan, schaar) - kaneelpoeder.

Beng het water aan de kook met een mespunt zout. Roer er de olie door. Spatel er de bloem er stevig onder met een houten lepel tot je een homogene massa bekomt. Haal de pan van het vuur. Breek de eieren in een kom. Laat het beslag iets afkoelen en meng de eieren er dan zo snel mogelijk door. Zo krijgen ze geen kans om te garen in het deeg.

Verwarm de frituurolie op 180°. Vul de spuitzak en spuit een rondje op het vetvrije papier. Knip het deeg af met een schaar en ga verder. Bak dan de churros in de hete olie gaar en laat ze uitlekken op keukenpapier. Bestrooi met kristal- of kaneelsuiker en dien onmiddellijk op.

Gaspacho (koude Spaanse soep)

1 kg trostomaten of vleestomaten - 1 komkommer - 1 grote ui - 1 rode paprika - 1 teentje knoflook - 4 eetlepels olijfolie - 1 eetlepel sherryazijn - zwarte peper uit de molen - zout.

Spoel de tomaten, verwijder de pitjes en snijd ze in stukken - Schil de komkommer, haal de pitjes eruit en snijd in stukken. Pel en snipper de ui en het knoflook fijn. Spoel en halveer de paprika en verwijder de zaadjes. Snijd de helften in stukjes. Pureer de groenten in een blender of keukenrobot. Zeef door een fijne puntzeef. Roer de olijfolie en de sherryazijn door de gaspacho. Breng op smaak met peper en zout. Serveer gekoeld in glaasjes.

Mejilones con tomatas (mosselen in tomaat)

1 kg mosselen - 2 teentjes look - 2 sjalotten - 2 eetlepels olijfolie - 1/2 blik gepelde tomaten - peper en zout - 2 eetlepels gehakte korianderblaadjes.

Maak de mosselen schoon en spoel ze grondig - Pel het knoflook en de sjalotten en hak ze fijn. Verhit de olijfolie en stoof er de sjalotten met look in tot ze glazig zijn. Laat de tomaten uitlekken, snijd ze in stukken en voeg toe aan de sjalotten. Laat zachtjes stoven. Kook intussen de mosselen gaar. Schik de mosselen op een schotel. Zeef het mosselvocht en voeg het toe aan de tomaten. Flink kruiden met peper en zout. Overgiet hiermee de mosselen. Bestrooi met koriander. Lekker met toastjes of brood.

De mosseltjes hebben blijkbaar gesmaakt

Huevos con anchoa (eieren met ansjovis)

5 eieren - 5 ansjovisfilets - 1/2 verse rode peper - 1 eetlepel verse korianderblaadjes - 1 eetlepel citroensap - 4 eetlepels room - 5 ontpitte zwarte olijven - zout.

Kook de eieren hard. Hak intussen de ansjovisfilets en de halve rode peper fijn. Pel de eieren en halveer ze. Schep de eierdooiers eruit en voeg bij de ansjovis. Voeg de overige ingrediënten eveneens toe, behalve de olijven. Meng alles goed onder elkaar. Schep de vulling in de holtes van de eieren en leg er telkens een stukje olijf op.

Patas Bravas

1 zakje voorgekookte krielaardappeltjes - olijfolie - patasbravas-kruiden (oil and vinegar)

Als de aardappeltjes niet gaar genoeg zijn, kook je ze even in de microgolf. Laat de olie warm worden en laat de aardappeltjes dan een tiental minuten zachtjes garen. Steeds voordurend omscheppen. Als ze bijna gaar zijn, rijkelijk bestrooien met de kruiden en opdienen. Zie ook het einde van dit verslag.

Albondigas en salsa de Almendra (gehaktballetjes met amandelsaus)

voor Albondigas: 500 g gemengd gehakt - 60 g broodkruim - 1 ui - 2 teentjes look - 3 eetlepels bladpeterselie - 1 los geklopt ei - 1/2 koffielepel paprikapoeder - gemalen nootmuskaat - olijfolie - bloem.

Voor salsa: 2 eetlepels olijfolie - 1 fijngesnipperde ui - 1,25 dl droge witte wijn - 1,5 dl kippen bouillon - 2 fijngesnipperde teentjes look - 3 eetlepels amandelpoeder - 2 eetlepels gehakte bladpeterselie - een mespunt paprikapoeder - 1 doosje saffraanpoeder - een vijzel.

Albondigas: Week het broodkruim en knijp het vocht eruit. Pel ui en look en snipper fijn. Meng het broodkruim door het gehakt samen met de ui, look, peterselie, paprikapoeder, nootmuskaat en het los geklopt ei. Breng op smaak met versgemalen met versgemalen peper en zeezout. Kneed goed door elkaar en laat even in de koelkast rusten zodat de smaken zich kunnen vermengen met elkaar. Vorm dan met natte handen balletjes van het vlees en bestuif ze met wat bloem. Bak ze aan alle kanten mooi bruin in olijfolie. Laat de balletjes uitlekken op keukenpapier.

Salsa: Verhit de olijfolie in een pan op matig vuur. Fruit de uisnippers hierin. Overgiet met de wijn en bouillon. Laat vijf minuten sudderen op een laag vuur. Doe de rest van de ingrediënten in een vijzel en stamp tot pasta. Voeg de balletjes bij de salsa. Schep de amandelpasta door de saus en laat nog even sudderen. Breng op smaak met versgemalen peper en zeezout. Serveer in een schaal met prikkertjes.

Het gaat hier wel degelijk over een KWB-bijeenkomst, daar wil de voorzitter geen twijfel over laten bestaan.

Er is geen gebrek aan werkers van het eerste uur, tafels versleuren, stoelen aanslepen, tafels dekken, alu-folie voor 'ge kunt nooit niet weten bij een gourmetmaaltijd'. Vele handen maken dat alles vooruitgaat, maar dan is er overleg nodig...

Terwijl de oudere en wijze leden 's lands toestand bespreken, gaat de voorzitter onverdroten verder aan de slag met zijn vlaggen.

Het moge duidelijk zijn dat hij op deze manier poogt het vuur in de afdeling aan te wakkeren. Deze oproep viel duidelijk niet op een koude steen, want dra gloeiden de vlammetjes onder de pannetjes op en kon het feestmaal beginnen.

Tot hier het fotoverslag en tekst van uw webmaster. Volgt het fotoverslag van deelnemer: Gilbert Coeckelbergs

Hierna volgde traditioneel het kasverslag en de bespreking van het jaarprogramma 2013-2014. Voor dit laatste ga naar

activiteiten

MET RIVERTOURS DE SCHELDE OP EN AF TOT DENDERMONDE

1 september 2013

Met een licht trilling in de onderbuik van het schip maakte de ‘Mozart’ zich van de kade los om onmiddellijk een sierlijke zwaai in te zetten die ons stroomopwaarts richting Dendermonde moest voeren.

We verlieten Temse langs de ‘skyline’ van Nieuw-Temse dat met appartementen en nieuwe zakencentra zich ontwikkelt op de site van de voormalige Boelwerf. We lieten de eenzame kraan die nog symbool blijft staan voor het oude Temse achter ons en voeren tussen wanden van riet, waterplanten, bosschage en wuivende populieren, voorbij Tielrodebroek richting Driegoten, met zijn befaamd palingrestaurant ‘Scheldeoord’. 

Met op een kleine afstand het monument van Philip De Pillecijn, bekend van boeken als 'Monsieur Hawarden', en 'Mensen achter de Dijk'. Zijn monument prijkt op de samenvloeiing van Schelde en Durme. Onze boot kabbelde rustig verder en weldra kregen we de kerktorens van Mariekerke en Sint-Amands in het vizier. Mariekerke is een lieflijk dorp dat eertijds leefde van de Schelde. Vissers maar ook van vrachtvervoer met schuiten die door mensen of paarden langs de gangpad werden voortgetrokken. Dat zorgde ervoor dat de dorpelingen konden voorzien in het schamele dat ze nodig hadden. Aan het veer van Mariekerke zagen we op de rechteroever nog altijd de veerboot liggen die Antje De Boeck bemande in de TV-serie Stille Waters.

Jan Hammenecker werd in Mariekerke geboren 2 oktober 1878. Hij was in het spoor van Gezelle één der vele priester-dichters die Vlaanderen rijk was. Zijn werk was godsdienstig getint maar ook zijn Vlaamsgezindheid en zijn liefde voor de mooie Scheldestreek kwamen in zijn gedichten tot uiting. Hij overleed te Westrode op 13 juni 1932.

               denkteken De Pillecyn                 gedenkteken Jan Hammenecker      De Veerman, beeld van Marc Macken

Jan Hammenecker zijn standbeeld prijkt als een lichtende zuil voor de kerk van Mariekerke, zijn gelaat gericht op het  eeuwige water

Een citaatje 

 ééne ziel, ja, met de Schelde,      

met de nooit genoeg vermelde

schoonheid die door Vlaanderen gaat

      met 'nen hemel op 't gelaat.          

Sint-Amands is altijd een belangrijker en wat grootser haven aan de Schelde geweest. Thans een toeristische pleisterplaats in Klein-Brabant met als grootste aantrekkingspunt het monumentale grafmonument van de in het Frans schrijvende Vlaamse dichter: Emile Verhaeren. (Sint-Amands, 21 mei 1855 - Rouen (Frankrijk), 27 november 1916) is een Vlaamse auteur die in het Frans schreef. Verhaeren studeerde aan het Sint-Barbaracollege te Gent, waar ook al zijn vriend Georges Rodenbach schoolliep. Het werk van Emile Verhaeren bestaat vooral uit poëzie. Hij overleed in Rouen door op een rijdende trein te willen springen. Het metalen beeldhouwwerk ‘De Veerman’ ter hoogte van het veer van Sint-Amands gemaakt door Marc Macken (1955) is geïnspireerd door het gedicht ‘Le Passeur d’Eau’ van Emile Verhaeren.

De Veerman

De veerman, met de riemen in zijn handen

Geklemd, worstelt al lange tijd

Tegen de stroom op, een riet tussen

De tanden.

Maar zij, helaas, die hem van de over-oever riepTot zover

Over de golven, aan de voet der dijken -

Zag hij steeds verder, vager in de mist

Geworden, langzaam, langzaam van hem

Wijken.

Tot zover de aanhef van het gedicht in een Nederlandstalige vertaling. Wie meer wil weten over Emile Verhaeren kan terecht in het Verhaerenmuseum in de dorpskern.

We zetten langzaam koers nu in de richting van Baasrode waar een leuk museum herinnert aan de eertijds belangrijke scheepswerven Door de geografische ligging (in één tij kon het traject Antwerpen-Baasrode gezeild worden) groeide Baasrode in de vroege Middeleeuwen uit tot een handelscentrum. Een groot deel van de bevolking leefde van 'het reilen en zeilen' op de Schelde, zodat er in 1777 niet minder dan vijf scheepstimmerwerven actief waren. De scheepswerven Van Praet en Van Damme hebben een grote bloei gekend in de 19e eeuw ( houten scheepsbouw ). In 1895 begon de productie van ijzeren schepen en vooral tijdens het interbellum kenden de werven van Baasrode veel succes. Na de Tweede Wereldoorlog vroeg de scheepvaart een steeds grotere tonnenmaat, maar de dokken waren daarvoor niet geschikt. De diepgang en breedte van de Schelde beperkte eveneens de bouw van grotere schepen. De scheepsbouwtraditie in Baasrode doofde langzaam uit. In 1986 kwam het definitieve einde van een eeuwenlange traditie in Baasrode. Bezoekers van het museum kunnen thans nagaan hoe zo’n houten schip in werkelijkheid werd gemaakt. Er staat er een op stapel.

Op de andere oever zagen we af en toe het kerktorentje van Moerzeke-Kastel boven het groen uitpiepen. Maar vanaf Baasrode situeert zich steeds meer nijverheid aan de Schelde-oevers terwijl ons schip de steven wende richting Vassenbroek, een dorpje aan de Schelde met een wat verwaterde omschrijving van ‘kunstenaarsdorp’.

We voeren onder de Vlassebroekbrug door tot we de torens van Dendermonde zagen opdoemen: Het gerechtshof met het Ros Beiaard in de top, het stadhuis, de O.L.Vrouwekerk…

Maar dat is voor een andere trip want met een brede zwaai liet de ‘Mozart’ de stad achter zich en voeren we huiswaarts langs stille waters weer Temsewaarts.

tekst Tjen P , foto's Firmin VP

BARBECUE - 24 AUGUSTUS 2013

DOBOCENTRUM

32 enthousiastelingen hoopten op goed weer om de benen onder tafel te steken voor de beloofde barbecue. Zoveel volk kon niet comfortabel ondergebracht worden in het kerkzaaltje en dus moest het Dobocentrum weer dienst doen.

Dat spreekt een aantal enkelingen onmiddellijk aan om zich vrijwillig te melden voor het belangrijkste werk. 

Voorafgaandelijk hadden ijverige bestuursleden al alle ingredïenten bijeengehaald en gebruiksklaar gemaakt. De deelnemers gooiden zich dan ook met volle overgave op het klaar maken van de zaal en het dekken van de tafels.

De hoofdverantwoordelijkheid lag duidelijk in handen van Etienne DL die van toezichthouder Norbert H. een vuurvergunning had bekomen niet zonder voorafgaand een aantal veiligheidsmaatregelen in acht te hebben genomen.

Daarna kon het aanschuiven beginnen

Het onvermijdelijke kon niet worden uitgesteld maar werd met de glimlach uitgevoerd.

Wat de afwassende dames allemaal wisten te vertellen daar denkt Clara het hare van.

Eind goed, al goed, toast een tevreden voorzitter.

Fietsbedevaart Maldegem-Kleit-Stoepe  26-28 juli 2013

‘Een maand of langer zonder regen, het zal dan toch niet waar zijn zeker dat het vandaag gaat regenen?!’ De voorspellingen en de zwaar bewolkte lucht laat ons het ergste verwachten als 14 getrouwe Femma-KWB-bedevaarders zich verzamelen in de dekenij. Ze laten zich niet afschrikken. Ze hebben het de laatste jaren al meermaals meegemaakt en het komt toch altijd goed.

Na een kort herdenkingsmoment voor onze vriend Fredy Dhondt – hij zal er niet meer bij zijn, althans niet in het fysieke – en de zegen van deken Albert vertrokken we gretig richting Driekoningen om er het oude spoorweg fietspad naar Sint-Gillis te nemen. Daar spoorden we verder op het fietspad naar Stekene, kozen dan de Moervaart die ons naar Wachtebeke leidde. Daar was het echt tijd voor een serieuze koffiestop, want de dreigende regendruppels werden daar een heuse plensbui. Maar geen probleem, we zaten op het terrasje in het droog, of toch bijna. Onze voorman Willy probeerde een deal te sluiten met de weergoden. (Zie foto).

Het ontbijt, het terug inpakken en het van start gaan is al een routine geworden. Ieder op tijd gepakt en gezakt, maar Goddank waren Willy D. en Mia terug van de partij om zich te ontfermen over onze pakken en zakken én om ons onderweg in alle cafeetjes dienstbaar te verwennen.  Een heel dikke knuffel en dank aan deze twee fijne mensen.

Dan volgde nog het bezoek aan de kapel van Stoepe, de geliefkoosde plaats van Fredy. Spontaan deed ieder wat zijn hart hem ingaf: een kaars branden, een stil gebed in de kapel. Intens was het moment waarop we ons, hand in hand in een cirkel staande, als echte vrienden mochten verbinden  en in een spontaan gebed Fredy en Godelieve het middelpunt waren.

Wat stil, maar met een vol hart konden we de terugweg aanvatten onder een stralende zon  en de wind van achter. Waar we gewoonte getrouw nog een pint gaan pakken in café ’t Centerke’ in Moerbeke, stonden we nu voor een gesloten deur. Een vriendelijke voorbijganger wees ons echter om het hoekje! En ja, daar was een volkse rommelmarkt aan de gang. Dus daar maar onze dorst gelest en het lokale dorpsleven gesteund.