24 november 2024
Nog even wachten en dan . . .
genieten van de fantastisch lekkere breugeltafel
verzorgd door deze 4 dames. Dank U wel ...!
Attentie van de parochie.
Leuke verrassing, dank u wel !
23 november 2014 - feestzaal Sint Jan
Na ons geslaagd optreden (al zeggen wij het zelf) werden wij genodigd tot een receptie door de parochieraad van Sint-Jan. Daartoe werden wij in een lokaaltje gedropt in afwachting dat ons enige spijs en drank zou worden aangeboden. Dat kwam ook nadat de gelovigen waren gelaafd. Ondertussen was de pastoor al rond gegaan met zijn truffeldoos, een tweede rondje kon er niet af. Edoch toen kwamen de bubbels en de broodjes van aan de achterdeur. Het werd dan toch nog gezellig zeker wanneer de voorzitster het woord nam onder het wakend oog van de secretaresse.
Na te zijn verlost uit onze quarantaine togen de zangers en zangsters opgetogen en ijvervol aan het werk om een aanlokkelijke kaastafel te presenteren. Dit werd behoorlijk gesmaakt zo te zien. Toen de buiken gevuld waren dachten we nog rustig te kunnen genieten van een koffietje en een taartje.
Ons werden echter een aantal attracties gepresenteerd die op geen enkele tv-scherm ooit te zien waren. Vooreerst traden op de Twee Bolhoeden met een sketch over een tweeling, vervolgens presenteerden de Heirweggen een potpourri van Vlaamse Schlagers.
Nadien trad een sectie van het koor op met een dramatisch lied over de zwaar zieke vrouw van een boer die zich daar niet aan gelegen liet en alsmaar de boemlala optrok.
Tot slot, de apotheose: een evocatie van het lied 'O Kruise de Vlaming'
door Lea Collier (93)
Een schitterende performance besloot een gelukt Ceciliafeest 2014 dat werd beëindigd met een daverend applaus
(Een wistjedatje: De laatste strofe van 'O Kruise de Vlaming' begint met het vers: 'o kruise dat rijst aan den kant van het woud' , verwijst naar het Tassijnskruis in de Vossekotstraat.)
tekst: Tjen, Foto's Tjen en Firmin
-----------------------------------------------------------------------------------
Cecilia van Rome, Italië; maagd & martelares met Valerianus & Tiburtius; † na 229.
Feest 22 & 24 (byzantijnse kerk) november.
Cecilia was in de middeleeuwen zo populair dat er almaar meer verhalen om haar persoon geweven zijn. Met als gevolg dat het vandaag de dag eenvoudig niet meer mogelijk is in de verhalen waarheid en legende uit elkaar te houden.
Zij zou opgegroeid zijn in een christenfamilie. Zoals vaak in de begintijd van het christendom nam zij zich voor maagd te blijven; teken dat zij haar geloof te midden van de Romeinse cultuur in alle zuiverheid wilde bewaren; zo kon zij het beste getuigen van de alles omvattende liefde tot Christus. Ze had die belofte gedaan in de stilte van haar gebed.
Haar ouders waren er niet van op de hoogte en arrangeerden naar de gewoonte van die tijd een huwelijk voor haar met een aantrekkelijke partner. In dit geval ging het om een rijk man, Valerianus geheten († 229; feest 14 april). Ze besloot hem haar vrome voornemen kenbaar te maken. Op het moment dat de bruidsmuziek weerklonk, aldus de legende, fluisterde zij Valerianus in het oor dat zij had besloten maagd te blijven omwille van Christus. Door haar heilige ernst speelde zij het klaar hem te winnen voor haar ideaal. Hij maakte kennis met haar godsdienst en liet zich dopen. Ook zijn broer Tiburtius († 229; feest 14 april) wist zij over te halen omwille van Christus verder ongehuwd door het leven te gaan.
Niet lang daarna ondergingen beide broers de marteldood. Al de goederen die nu aan haar toevielen verdeelde zij onder de armen. De corrupte belastingdienst van die dagen had gehoopt er een voordelig slaatje uit te slaan, maar de ambtenaren visten achter het net. Uit teleurstelling lieten ze haar arresteren. Na veel geharrewar werd ze ter dood veroordeeld door de nekslag met de bijl.
Verering & Cultuur
Op de plaats in Rome waar zij de marteldood had ondergaan, vermoedelijk in de buurt van haar huis, verrees in de 5e eeuw een naar haar genoemde kerk, die in de 9e eeuw werd vernieuwd. In 1599 werden er in het kader van een restauratie opgravingen gedaan. Men vond het lijk van een jonge vrouw, nog volkomen intact, liggend op haar rechterzij, gehuld in een lang gewaad met goudbrokaat. De hals vertoonde een diepe wonde, de kleding bloedsporen. De beeldhouwer Maderno heeft haar precies zo in marmer uitgehouwen.
Beroemd is het verhaal over haar vingers. De ene hand laat drie, de andere één uitgestrekte vinger zien. Dat zou het symbool zijn voor haar geloof in de Drieëne God.
Zij is patrones van de (kerk)muziek, omdat zij - volgens de legende - juist toen op de ochtend van haar huwelijksdag de bruidsmuziek begon te spelen, haar bruidegom Valerianus in het oor fluisterde dat zij eigenlijk het liefste maagd wilde blijven omwille van Christus. Met een kleine wijziging is deze tekst opgenomen in Cecilia's liturgie. De eerste antifoon van haar vespers zingt: "Cantantibus organis Caecilia virgo in corde suo soli Domino decantabat dicens: Fiat Domine, cor meum et corpus meum immaculatum, ut non confundar" (= "Terwijl orgeltonen klonken, zong Cecilia in haar hart voor de Heer alleen met de woorden: Mogen, Heer, mijn hart en mijn lichaam vlekkeloos blijven, opdat ik niet beschaamd zal worden").
Ontelbaar zijn de koren, orkesten, blaaskapellen en muziekverenigingen die de naam van Sint-Cecilia dragen.
Zij wordt afgebeeld met een orgeltje of met andere muziekinstrumenten; soms met een boek of met een palm (symbool van de overwinning; martelaren werden in de oude tijd gezien als overwinnaars).
[230;500]
Sint- Ceciliafeest 24 november 2013
Koor & Co
Na de vocale ondersteuning van de eucharistieviering ter ere van Sint-Cecilia, patrones van al wie met muziek te maken heeft, zakten de koorleden druppelsgewijs af naar het kerkzaaltje van de Don Boscoparochie. Bij deze samenkomst van het koor mochten de halve trouwboeken hun zangers of zangeressen vervoegen.
Al zaten zij er in eerste instantie een beetje verweest bij. Dat veranderde alras nadat de glazen waren volgeschonken. Alvorens het woord te nemen diende voorzitster Miet Gyselinck nog even te overleggen om dan toch kordaat iedereen welkom te heten.
Na enige aarzeling werden dan toch enkele liederen aangeheven met de bedoeling de stemming op te vrolijken wat naargelang het aantal glazen cava steeds beter lukte. De dames koorleden gaven alvast een demonstratie van hun vermogen om de hongeren te spijzen, met uitgelezen toastjes. Later op de dag zouden zij dat in nog grotere mate bewijzen. Met uitstekende spijzen en dranken.
In de parochiezaal van de Sint-Jan, werd in no-time een smakelijke en gevarieerde kaastafel klaar gezet en het smullen kon beginnen, afgerond met een allerheerlijkste dessertenbuffet.
Martha Meersman zorgde voor een olijke noot met een olijke tekst waarna het vaste kwisduo RORI onder veel jolijt een muzikaal vragenspel presenteerde dat gewonnen werd door de verenigde familie-nv Heirweg.
Daarna gingen de handen uit de mouwen om alles op te ruimen, de zaal aan kant te zetten en de sleutel om te draaien voor alweer een nieuw koorjaar.
--------------------------------------------------------------------------------
SINT-CECILIAFEEST KOOR & CO, 25 NOVEMBER 2012
Na de eucharistieviering in de Don Boscokerk te hebben opgeluisterd, werden de koorleden verwacht in het aanpalend zaaltje voor een gezellige receptie met gevarieerde hapjes waarvoor het bestuur de handen uit de mouwen had gestoken. Verschillende koorleden vierden in de voorbije of nabije dagen hun verjaardag en samen zorgden zij voor een select drankje. Ondertussen werden de kelen gesmeerd met oude schlagers als daar zijn: 'Veel bittere tranen', 'O heideroosje', 'Ik sta op wacht', 'Oh moeder was ik maar...'. Blijkbaar zit er nog geen sleet op de grijze celletjes van de koorleden want de teksten werden zonder haperen gedebiteerd. Vanzelfsprekend ontbrak ook onze Vlaamse liederenschat evenmin.
Om 13.30 u werd het gezelschap verwacht in de parochiezaal van Sint-Jan voor een uitgebreide kaastafel en een heerlijk dessert.
Tussendoor werd aandacht gevraagd voor de vijf gouden jubilarissen die het afgelopen jaar hun veertigjarig huwelijksfeest vierden.
André Smet en zijn echtgenote Christiane, Miet Van Landeghem en haar Marcel, Francine Heirweg en haar onafscheidelijke Jozef Van Meerssche, Fons Verbraeken en zijn vrouw Lea en Suzanne Heirweg en Herman Vergauwen, beiden koorleden.
Dit en veel meer werd weergeven in een muzikale ode aan koor & Co, ingeleid door enkele koorleden en enthousiast begeleid door de voorzitster.
ODE AAN KOOR @ CO
Bij Koor @ Co
Daar waar men samen zingt, samen zingt
In hoog en laag
En waar de leeftijd stijgt, leeftijd stijgt
Waar gouden paren groeien aan een boom
Met klank en woorden tot een levensdroom
(bis)
Cecilia’s feest
Brengt blijheid in ons hart, in ons hart
De zang die roept
Terwijl het klinkt alom, klinkt alom
Daar staat een tafel klaar met kaas en wijn
’t Is voor ons allen weer een waar festijn
(bis)
Straks gaan wij heen
Het feest is al voorbij, al voorbij
Het was heel leuk
met allen weer erbij, weer erbij
Wij blijven saam want zingen schenkt ons vreugd
Het doet ons dromen weer van onze jeugd
(bis)
Gezongen op de wijze van: 'In 't groene woud...'
Een muzikale quiz zorgde voor heel wat animo alsook enkele acts door twee rasechte artiesten in pure zsa zsa stijl, een trio bracht ook nog een onvervalst caféliedje over 'Peerke' die zijn wekelijkse zondag-rustdag aan zijn neus ziet voorbij gaan wegens de bemoeienissen van zijn bazig wijf.
De hoedenwedstrijd was hèt hoogtepunt van het feest. Koorleden, mannen en vrouwen, traden aan in een defilé voor de mooiste hoed. Een onpartijge jury beoordeelde de hoofdeksels: Suzanne en Norbert Heirweg werden uitgeroepen als bezitters van de 'mooiste en origineelste' hoed.
Deelnemers en laureaten van de hoedenwedstrijd
foto's: Firmin Van Puyvelde
-------------------------------------------------------------------------
SINT-CECILIAFEEST KOOR & CO, November 2011
De voorzitster opent de feestelijkheden
Een gelegenheidskoor bracht een muzikale hulde aan dirigent Norbert Heirweg,
die het zich liet welgevallen, maar wat verborg het blauwe doek?
De jeugdfoto's van de koorleden, wie herkent wie voor een reis naar Wenen?
De gevierde De ene jarige en de andere jarige
en de winnaar is...
Er was nog zang en vermaak...
En de voorzitster sloeg de maat.
----------------------------------------------------------------------
CECILIAFEEST 21 NOVEMBER 2010
Na een keurig gezongen en verzorgde eucharistieviering trok Koor & Co naar het nabijgelegen Dobocentrum voor een welverdiende en luimige Sint-Ceciliaviering. Bij deze gelegenheid trok Koor & Co alle registers open en gaven sommige koorleden ook blijk van onvermoed talent en kunnen. Alles begon vanzelfsprekend met een intiem concert voor eigen familie, waarbij vooraf en vanzelfsprekend de stemmen moesten gesmeerd worden. Hierbij geeft de dirigent doorgaans het voorbeeld. Waarna hij hartelijk werd bedankt voor zijn inzet en kunde.
Daarna placeeerde de voorzitster een woordeke, gevolgd door de opening van een verzorgd kaasbuffet.
vervolgens werd er gezongen
Niet alleen Sint-Cecilia werd gevierd maar ook koorleden Alfons en Lea voor hun 50-jarig huwelijksjubileum.
Enkele koorleden verzorgden te hunner eer een gepaste serenade, waarna Lea in trance werd gebracht zodat zij aan een ander koorlid in staat was uit te leggen wat het geheim is van een gelukkig en langdurig huwelijk.
Vervolgens was het tijd voor ontspanning, niet vooraleer al weer een ander koorlid haar visie had gegeven hoe een gelukkig huwelijk het beste werkt. Daarna was er een muzikaal pakket, allemaal goed gehoord hé!
Traditioneel werd de feestzitting ter ere van onze patrones besloten met begeerlijke sjoekes aangeboden door Rita en Miet
-------------------------------------------------------------------------------------SINT-CECILIAFEEST 2009
De wraakengel heeft hen uit het Paradijs verdreven, voortaan zullen WIJ werken in het zweet ons aanschijns
GESMAAKTE OPTREDENS
The old lady sings the blues The Smartlab Sisters in action