Van oudsher werd er gewassen daar waar er van nature stromend water was: aan bronnen en oevers van beken en rivieren. In de middeleeuwen was de hygiënische toestand echter belabberd, met vele ziektes en plagen tot gevolg. Hierin kwam verandering na de Franse revolutie (1789). De burgemeester van die tijd kreeg in zijn dorp immers twee belangrijke taken: de orde in stand houden (politie) en toezien op de hygiëne. Het gevolg hiervan was dat in het begin van de 18de eeuw er overal fonteinen en openbare wasplaatsen verschenen, wat het wassen veel gemakkelijker maakte dan aan de oevers. Het is pas sinds 1960 dat hier op het platteland vele huizen uitgerust werden met stromend water, met als gevolg dat de openbare wasplaatsen hun functie begonnen te verliezen. Vandaag de dag worden de wasplaatsen dan ook maar zelden gebruikt; meestal om grote stukken zoals tapijten en zeilen te wassen.
De wasplaats van Druyes is gebouwd in 1830 in een boogstijl typisch voor de renaissance-architect Philibert Delorme. Door het gebruik van deze bogen ontstaat een grote functionele ruimte (geen hinderlijke palen) en is het gebouw stevig om sneeuw en wind te weerstaan. Het gebouw is dan ook nog in goede staat en kan permanent bezocht worden. Je vindt deze wasplaats aan de noordelijke oever van de rivier, enkele tientallen meters stroomafwaarts van de centrale brug over de rivier.