3.5 การท่องเข้าไปในลิสต์ (Traverse List)
อัลกอริทึมการท่องเข้าไปในลิสต์ จะเริ่มต้นที่โหนดแรกและสแกนไปทีละโหนดจนกระทั่งสิ้นสุดที่โหนดสุดท้าย ตรรกะของการท่องเข้าไปในลิสต์นั้น สามารถใช้อัลกอริทึมเพื่อใช้งานได้อย่างหลากหลาย เช่น
1. การเปลี่ยนแปลงค่าในแต่ละโหนด
2 การพิมพ์ข้อมูลภายในลิสต์
3. การคำนวณหาผลรวมของฟิลด์ภายในลิสต์
4. การคำนวณหาค่าเฉลี่ย
ซึ่งกรณีข้างต้น ล้วนแต่จำเป็นต้องนำมาใช้เพื่อการประมวลผลงานทางธุรกิจที่จำเป็นทั้งสิ้น สำหรับการท่องเข้าไปในลิสต์ จะต้องมีการกำหนดตัว Walking Pointer เพื่อให้พอยน์เตอร์นี้เคลื่อนที่จากโหนดไปยังโหนดในแต่ละอิลิเมนต์ที่ได้โปรเซส โดยซูโดโค้ดที่กำหนดตัว Walking Pointer เพื่อใช้ท่องไปยังลิสต์จะมีการกำหนดลูปเพื่อให้พอยน์เตอร์เคลื่อนที่ไปยังโหนดถัดไปในลักษณะเรียงลำดับภายในลิสต์
เราจะเริ่มต้นจากการติดตั้ง Walking Pointer นี้ที่โหนดแรกภายในลิสต์แล้วใช้ลูปเพื่อการประมวลผลด้วยการให้ท่องไปทีละโหนดเป็นลำดับไปเรื่อย ๆจนกระทั่งท่องไปยังโหนดสุดท้ายการทำงานในแต่ละลูปจะมีการเรียกใช้โมดูลเพื่อประมวลผลทุกครั้ง และส่งค่าข้อมูลกลับไปในขณะที่ Walking Pointerท่องไปยังแต่ละโหนดและเมื่อประมวลผลจนกระทั่งถึงโหนดสุดท้ายก็จะสิ้นสุดการทำงานของลูป
ในความเป็นจริง เราสามารถออกแบบวิธีการท่องเข้าไปในลิสต์ได้ 2 วิธีด้วยกัน วิธีแรก
ก็คือผู้ใช้ทำการควบคุมลูปด้วยการเรียกใช้ฟังก์ชันเพื่อท่องไปยังอิลิเมนต์ถัดไปภายใน
ลิสต์ ส่วนวิธีที่สองคือใช้โมดูลการท่องเข้าไปในลิสต์ด้วยการเรียกใช้อัลกอริทึมที่ได้เตรียมมาให้อยู่แล้วมาทำการประมาวลผลข้อมูล แต่สำหรับในที่นี้จะเลือกการพัฒนาตามแนวทางของวิธีแรก เพราะว่าเป็นวิธีที่ค่อนข้างยืดหยุ่น เนื่องจากหากแอปพลิเคชันมีความต้องการประมวลผลข้อมูลเพียงกึ่งหนึ่งภายในลิสต์ทั้งหมดโปรแกรมเมอร์ก็สามารถสร้างลูปเพื่อควบคุมตามเงื่อนไขได้
รูปที่ 3.9 แสดงการท่องเข้าไปในลิสต์ (List Traversal)
การยกเลิกการใช้งานลิสต์ (Destroy List)
เมื่อลิสต์ไม่มีความต้องการที่จะใช้งานอีกต่อไป สมควรที่จะถูกยกเลิกการใช้งานเสีย โดยฟังก์ชัน Destroy List จะดำเนินการลบโหนดทุกโหนดที่ยังคงอยู่ภายในลิสต์ออกไปทั้งหมด และส่งคืนแก่หน่วยความจำในระบบเพื่อนำไปใช้งานอื่นต่อไป
ลิงก์ลิสต์ชนิดอื่นๆ (Others Linked Lists) ความรู้เกี่ยวกับลิงก์ลิสต์ที่กล่าวมาในข้างต้นเป็นซิงเกิลลิงก์ลิสต์ (Single-Linked List) เนื่องจากบรรจุเพียงลิงก์เดียวที่ชี้ไปยังโหนดถัดไปเพียงโหนดเดียว ดังนั้นจึงทำให้ลิงก์ลิสต์ประเภทนี้มีข้อจำ กัดคือไม่สามารถท่องเข้าไปยังลิงก์ลิสต์ในลักษณะจากหลังไปหน้าได้ การเข้าไปดำเนินการใดๆภายในลิสต์จึงต้องเริ่มต้นจากโหนดแรกไปยังโหนดสุดท้าย และไม่สามารถเดินแบบย้อนกลับรายละเอียดพื้นฐานเกี่ยวกับลิงก์ลิสต์ชนิดอื่นๆ ซึ่งมีความซับซ้อนมากกว่าซิงเกิลลิงก์ลิสต์ โดยในที่นี้ คือลิงก์ลิสต์ประเภทต่อไปนี้
1. เซอร์คูลาร์ลิงก์ลิสต์ (Circular-Linked List)
2. ดับเบิลลิงก์ลิสต์ (Double-Linked List)
เซอร์คูลาร์ลิงก์ลิสต์ (Circular-Linked List)
ลิงก์ลิสต์แบบนี้จะให้โหนดสุดท้ายชี้กลับมาทีโหนดแรก และในส่วนของเฮดโหนดก็จะเพิ่ม rear เข้ามาเพื่อเก็บตำแหน่งของโหนดสุดท้าย เมื่อมีการลบ เพิ่ม โหนดก็จะต้องเข้ามาแก้ไขข้อมูลใน rear ทุกครั้ง
รูปที่ 3.10 Circular – linked List
ดับเบิลลิงก์ลิสต์ (Double-Linked List)
ดับเบิลลิงก์ลิสต์จัดเป็นลิงก์ลิสต์ประเภทหนึ่งที่มีความสามารถสูงทีเดียว กล่าวคือ ดับเบิลลิงก์ลิสต์ในแต่ละโหนดจะประกอบไปด้วยพอยน์เตอร์อยู่ 2 ตัว โดยตัวแรกจะใช้สำหรับชี้ไปยังตัวถัดไป (Successor) และอีกตัวหนึ่งจะชี้ไปยังตัวก่อนหน้า (Predecessor)ภายในโครงสร้างเฮดโหนดหรือโหนดส่วนหัวจะประกอบไปด้วยข้อมูลอยู่ 3 ฟิลด์คือ ตัวนับ (count) ตำแหน่งเฮดพอยน์เตอร์ และพอยน์เตอร์ฟิลด์ rearโดยถึงแม้ว่าฟิลด์ rear อาจไม่จำเป็นต่อการใช้งานสำหรับดับเบิลลิงก์ลิสต์ก็ตามแต่อาจจำเป็นต้องนำมาใช้งานในบางครั้ง โดยเฉพาะการแทรกและการค้นหา ซึ่งจะทำให้เกิดประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
รูปที่ 3.11 ดับเบิลลิงก์ลิสต์ (Double-Linked List)
แต่ละโหนดของดับเบิลลิงก์ลิสต์จะบรรจุตัวชี้หรือพอยน์เตอร์อยู่สองตัวคือ Backward Pointer ที่ชี้ไปยังข้างหลัง ซึ่งก็คือตัวก่อนหน้า (Perdecessor) ในขณะที่ Forward Pointer จะชี้ไปยังข้างหน้า ซึ่ง ก็คือตัวถัดไป (Successor) โดยทั้งสองจะใช้อักษรย่อแทนว่า B และ F
