Ipse inter primos praestanti corpore Turnus
uertitur arma tenens et toto uertice supra est.
cui triplici crinita iuba galea alta Chimaeram
sustinet Aetnaeos efflantem faucibus ignis;
tam magis illa fremens et tristibus effera flammis
quam magis effuso crudescunt sanguine pugnae.
at leuem clipeum sublatis cornibus Io
auro insignibat, iam saetis obsita, iam bos,
argumentum ingens, et custos uirginis Argus,
caelataque amnem fundens pater Inachus urna.
In mezzo ai primi, gagliardo corpo, ecco Turno
S’aggira e tien le armi e domina di tutta la testa.
Di triplice coda l’elmo è crinito e un’alta Chimera
Sorregge, spirante fuochi etnei dalle froge;
tanto più, quella, di fiamme sinistre fremente e feroce,
quanto più crude si fan le battaglie nel sangue.
Ma il lucido scudo d’oro abbelliva, alte le corna,
Io già coperta di peli, già vacca,
(straordinario soggetto) e Argo guardava la vergine,
e il padre Inaco il fiume dall’urna sbalzata versava.
(Traduzione di Rosa Calzecchi Onesti)