ข้าพเจ้าขอแสดงเจตจำนงในการจัดทำข้อตกลงในการพัฒนางาน  ตำแหน่งครู วิทยฐานะครูชำนาญการพิเศษ ซึ่งเป็นตำแหน่งและวิทยฐานะที่ดำรงอยู่ในปัจจุบันกับผู้อำนวยการสถานศึกษา ไว้ดังต่อไปนี้

ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568

   1.1 ชั่วโมงสอนตามตารางสอน รวมจำนวน 17 ชั่วโมง/สัปดาห์ ดังนี้

    กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี รายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ว23102

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  จำนวน 15 ชั่วโมง/สัปดาห์

    รายวิชาพลังงานทดแทนเพื่อการเกษตร ว21209 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/2  จำนวน 2 ชั่วโมง/สัปดาห์

   กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน รายวิชาลูกเสือ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3   จำนวน 1 ชั่วโมง/สัปดาห์                    กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน รายวิชาชุมนุมนักดาราศาสตร์รุ่นเยาว์ ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน  1 ชั่วโมง/สัปดาห์

    กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน รายวิชาการป้องกันการทุจริต  ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2/2            จำนวน 1 ชั่วโมง/สัปดาห์

           1.2 งานส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 1 ชั่วโมง/สัปดาห์

                          - การมีส่วนร่วมในชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ

               1.3 งานพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของสถานศึกษา จำนวน 5 ชั่วโมง/สัปดาห์

- ปฏิบัติหน้าที่เจ้าหน้าที่การเงิน

- การจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้

- งานที่ปรึกษา งานดูแลนักเรียน

- งานเยี่ยมบ้าน งานติดตามนักเรียน

    1.4 งานตอบสนองนโยบายและจุดเน้น จำนวน 2 ชั่วโมง/สัปดาห์

           - กิจกรรมลดเวลาเรียน-เพิ่มเวลารู้

         - นโยบาย No Child Left Behind

รวมภาระงานตั้งแต่ข้อที่ 1.1+1.2+1.3+1.4 = 25 ชั่วโมง

ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2569

1.1 ชั่วโมงสอนตามตารางสอน รวมจำนวน 17 ชั่วโมง/สัปดาห์ ดังนี้

      กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี รายวิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ว23101

ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3  จำนวน 15 ชั่วโมง/สัปดาห์

      รายวิชาของเล่นของใช้ ว21208 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/2  จำนวน 2 ชั่วโมง/สัปดาห์

     กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน รายวิชาลูกเสือ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 1 ชั่วโมง/สัปดาห์                    

    กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน รายวิชาชุมนุมนักดาราศาสตร์รุ่นเยาว์ ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน  1 ชั่วโมง/สัปดาห์

      กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน รายวิชาการป้องกันการทุจริต  ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3/2                    จำนวน 1 ชั่วโมง/สัปดาห์

           1.2 งานส่งเสริมและสนับสนุนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 1 ชั่วโมง/สัปดาห์

                          - การมีส่วนร่วมในชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ

               1.3 งานพัฒนาคุณภาพการจัดการศึกษาของสถานศึกษา จำนวน 5 ชั่วโมง/สัปดาห์

- ปฏิบัติหน้าที่เจ้าหน้าที่การเงิน

- การจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้

- งานที่ปรึกษา งานดูแลนักเรียน

- งานเยี่ยมบ้าน งานติดตามนักเรียน

    1.4 งานตอบสนองนโยบายและจุดเน้น จำนวน 2 ชั่วโมง/สัปดาห์

       - กิจกรรมลดเวลาเรียน-เพิ่มเวลารู้

- นโยบาย No Child Left Behind

รวมภาระงานตั้งแต่ข้อที่ 1.1+1.2+1.3+1.4 = 25 ชั่วโมง

ประเด็นท้าทาย เรื่อง  แบบฝึกทักษะเรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   โดยใช้กระบวนการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้  5  ขั้นตอน  ( 5 E ) 

1. สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้และคุณภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน

   รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย  พุทธศักราช  2560  และพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ 

พ.ศ. 2562  ได้กำหนดบทบัญญัติในการจัดการศึกษาไว้ว่า  การจัดการศึกษาต้องยึดหลักว่านักเรียนทุกคนมีความสามารถในการเรียนรู้พัฒนาตนเองได้  และถือว่านักเรียนมีความสำคัญที่สุด  ทั้งนี้เพื่อมุ่งพัฒนาคนไทยให้เป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์  เป็นคนดี  มีปัญญา  มีความสุข  มีความเป็นไทย  มีศักยภาพในการศึกษาต่อและประกอบอาชีพ 

            นอกจากนี้พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ  พ.ศ. 2562  ได้กำหนดแนวนโยบายการปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงการศึกษาไว้อย่างชัดเจน  ที่จำเป็นต้องใช้กระบวนการปฏิรูปการศึกษาเพื่อให้สามารถดำเนินการได้อย่างรวดเร็วและจริงจัง  โดยได้กล่าวไว้ว่า  ทุกหน่วยงานในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการต้องเร่งระดมปฏิรูปการศึกษา  เพื่อให้คนไทยในประเทศมีศักยภาพสูงสุดในการดำรงชีวิต  และร่วมกันพัฒนาสังคมและประเทศชาติ  โดยการจัดการศึกษาต้องยึดหลักว่า  นักเรียนทุกคนมีความสามารถเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้  และถือว่านักเรียนมีความสำคัญที่สุด  กระบวนการจัดการศึกษาต้องส่งเสริมให้นักเรียนสามารถพัฒนาตามธรรมชาติและเต็มตามศักยภาพ  ซึ่งครูต้องจัดเนื้อหาสาระและกิจกรรมให้สอดคล้องกับความสนใจและความต้องการของนักเรียน  โดยคำนึงถึงความแตกต่างระหว่างบุคคล  มีการฝึกทักษะ  กระบวนการคิด  การจัดกิจกรรมให้นักเรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริง   ฝึกการปฏิบัติให้ทำได้  คิดเป็น ทำเป็น  แก้ปัญหาเป็น  รักการอ่าน  และเกิดการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง  สอดคล้องกับ  นวลจันทร์  วิเศษ  (2546 : 75)  ที่กล่าวว่า             ครูจะต้องมีความรู้ความสามารถในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ให้เหมาะสมกับนักเรียนและสอดคล้องกับสภาพจริง  เลือกวิธีการสอนที่หลากหลาย  และเหมาะสมกับเนื้อหาสาระที่มีการเรียนรู้

            การจัดการศึกษาให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติดังกล่าว  “ครู”  ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้สอน  จะต้องเป็นผู้ออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ให้สอดคล้อง  เหมาะสมกับเนื้อหาสาระ  ความถนัดและศักยภาพของนักเรียน  มีการจัดกิจกรรมที่หลากหลายเพื่อฝึกทักษะต่าง ๆ  ฝึกกระบวนการคิด  ฝึกกระบวนการด้านการจัดการให้นักเรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริง  จากการฝึกปฏิบัติ  รวมทั้งมีการปลูกฝังความรู้  ความเข้าใจด้านคุณธรรมจริยธรรม  ค่านิยมที่ดีงาม  และคุณลักษณะอันพึงประสงค์  โดยให้สังคม  ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ของนักเรียนให้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง  เพื่อพัฒนานักเรียนให้มีคุณภาพ  เป็นผู้ที่คิดเป็น  ทำเป็น  แก้ปัญหาเป็น  และใฝ่เรียนรู้  ครูต้องรู้จักเลือกกิจกรรมการเรียนรู้  เลือกสรรวิธีการและรูปแบบต่าง ๆ  ตลอดจนเลือกสื่อประกอบการเรียนรู้ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับเนื้อหาสาระที่ต้องการให้นักเรียนเกิดการเรียนรู้  นอกจากนี้ครูจะต้องศึกษาจิตวิทยาการศึกษา  เพื่อเป็นองค์ประกอบในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้  ตลอดจนมีการพัฒนาและปรับปรุงติดตามผลเป็นระยะ ๆ  เพื่อให้กาพัฒนา

การเรียนการสอนเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ  (สุคนธ์  สินธุพานนท์  และคณะ.  2545 : 1)

            วิทยาศาสตร์เป็นสาระการเรียนรู้หนึ่งใน  8  กลุ่มสาระการเรียนรู้  ของหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีบทบาทสำคัญยิ่งต่อการส่งเสริมและพัฒนาความคิดของมนุษย์   ทำให้มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์  คิดอย่างมีระเบียบแบบแผน  สามารถวิเคราะห์ปัญหาและสถานการณ์   ได้อย่างถี่ถ้วนรอบคอบ  ทำให้สามารถวางแผน  ตัดสินใจ  และแก้ปัญหาได้อย่างถูกต้องสมบูรณ์ (กรมวิชาการ.  2545 : 1)  จึงถือว่า  วิทยาศาสตร์เป็นวิชาหนึ่งที่มีความสำคัญยิ่งต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์  และเป็นเครื่องมือที่นำความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาการ  เทคโนโลยี  เศรษฐกิจและสังคม  ตลอดจนเป็นพื้นฐานของการค้นคว้าวิจัยทุกประเภท  และเป็นที่ยอมรับกันว่า  กระบวนการทางวิทยาศาสตร์เป็นแนวทางที่สำคัญที่สุดในการพัฒนาความคิดของนักเรียนให้คิดอย่างมีระบบ  มีเหตุมีผล  แก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ  และสามารถนำไปเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้วิชาอื่น ๆ  ได้ด้วย                                     

            การจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์  มีความสำคัญยิ่งในสังคมปัจจุบันและอนาคต  เพราะสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ  ในชีวิตประจำวันของมนุษย์เป็นผลผลิตที่เกิดจากการสร้างสรรค์ความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทั้งสิ้น  นอกจากนี้  วิทยาศาสตร์ช่วยให้มนุษย์พัฒนาวิธีคิด  ทั้งความคิดเป็นเหตุเป็นผล  คิดสร้างสรรค์  คิดจินตนาการ  คิดวิเคราะห์  และคิดสังเคราะห์เป็นองค์ความรู้  ทำให้เกิดทักษะในการค้นคว้าหาความรู้  มีความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบ  สามารถตัดสินใจโดยใช้ข้อมูลที่หลากหลายและมีประจักษ์พยานที่ตรวจสอบได้  วิทยาศาสตร์ เป็นวัฒนธรรมของโลกสมัยใหม่ซึ่งเป็นสังคมแห่งการเรียนรู้  (Knowledge - based  Society)  ดังนั้น ทุกคนจึงจำเป็นต้องได้รับการพัฒนาให้เรียนรู้วิทยาศาสตร์  เพื่อที่จะได้มีความรู้ความเข้าใจในปรากฏการณ์ทางธรรมชาติและเทคโนโลยีที่มนุษย์สร้างขึ้น  สามารถนำความรู้ไปใช้อย่างมีเหตุผล  สร้างสรรค์  และมีคุณธรรม

            กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์  มุ่งหวังให้นักเรียนได้เรียนรู้วิทยาศาสตร์ที่เน้นการเชื่อมโยงความรู้กับกระบวนการ  มีทักษะสำคัญในการศึกษาค้นคว้าและสร้างองค์ความรู้  โดยใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้และการแก้ปัญหาที่หลากหลาย  ให้นักเรียนทุกคนมีส่วนร่วมในการเรียนรู้ทุกขั้นตอน  มีการทำกิจกรรมด้วยการลงมือปฏิบัติจริง  และเหมาะสมกับระดับช่วงชั้น

            วิชาวิทยาศาสตร์  เป็นวิชาหนึ่งที่มีลักษณะโครงสร้างและเนื้อหาวิชาที่มีความสลับซับซ้อน             ยากต่อการทำความเข้าใจ  เนื่องจากเป็นวิชาที่มีองค์ความรู้ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  และหลักการคำนวณทางคณิตศาสตร์  เพื่อใช้ในการแก้โจทย์ปัญหา  ดังนั้น  ผู้เรียนที่มีความรู้พื้นฐานทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ไม่เพียงพอ  จะส่งผลให้การเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ไม่ประสบผลสำเร็จ  นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่ำหรือมีผลการเรียนไม่ผ่านเกณฑ์การประเมินขั้นต่ำ

            นอกจากนี้  การที่ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนอยู่ในระดับที่ไม่น่าพอใจนั้น  จากประสบการณ์ในการสอนของผู้รายงาน  พบว่า  มีสาเหตุหลายประการที่ทำให้การเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนไม่ประสบผลสำเร็จ  คือ  ประการแรก  ปัญหาจากตัวนักเรียน  เช่น  นักเรียนขาดความสนใจในวิชาวิทยาศาสตร์  มีทัศนคติที่ไม่ดีต่อวิชาวิทยาศาสตร์  และนักเรียนมีปัญหาในการคิดวิเคราะห์  การคำนวณ  ไม่มีจินตนาการ  และแก้โจทย์ปัญหาไม่ได้  คิดช้าเพราะขาดการฝึกฝน  ไม่ชอบเรียนหรือไม่อยากเรียน  เพราะคิดว่าไม่รู้จะนำไปใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันอย่างไร  สาเหตุประการที่สอง  ปัญหาจากรายวิชาวิทยาศาสตร์ที่มีเนื้อหามากเกินไป  ทำให้นักเรียนไม่ชอบจดหรือบันทึก  วิชาวิทยาศาสตร์ยากเกินที่จะทำความเข้าใจ  เพราะมีทั้งส่วนที่เป็นเนื้อหา  กฎ  ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์  และส่วนที่เป็นหลักการคำนวณทางคณิตศาสตร์  ทำให้การเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ไม่น่าสนใจ  นักเรียนจึงไม่อยากเข้าเรียน  ส่งผลให้มีเวลาเรียนไม่ครบตามเกณฑ์ที่หลักสูตรกำหนดไว้  หนังสือเรียนวิชาวิทยาศาสตร์มีเนื้อหามากเกินไป  ควรจะมีรูปภาพประกอบมากกว่านี้  เพื่อให้นักเรียนมองเห็นภาพได้ชัดเจน  ทำให้น่าอ่านและเรียนเข้าใจมากขึ้น  หนังสือวิทยาศาสตร์มีแบบฝึกหัดให้เลือกทำน้อยไม่ครอบคลุมเนื้อหาและไม่มีความหลากหลาย  โดยส่วนมากเป็นโจทย์ปัญหาให้แสดงวิธีทำ  และนักเรียนอยากให้มีเอกสารประกอบการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ที่น่าสนใจมากขึ้น  มีองค์ประกอบทั้งเนื้อหาสาระ  มีรูปภาพประกอบสวยงาม  มีใบความรู้  ใบกิจกรรม  หรือแบบฝึกหัดอยู่ในเล่มเดียวกัน  สามารถจดบันทึกลงไปในเอกสารได้เลย  และถ้าไม่สามารถเข้าเรียนในห้องเรียนตามปกติพร้อมเพื่อนได้  สามารถอ่านใบความรู้และทำแบบฝึกหัดหรือใบกิจกรรมส่งครูตามหลังเพื่อนได้  จากสาเหตุที่กล่าวมาข้างต้นนั้น  ผู้รายงานขอแยกเป็นประเด็นพิจารณา  ดังนี้

  ด้านความรู้ความเข้าใจ  ครูจะต้องใช้เทคนิค  วิธีการ  เครื่องมือ  สื่อ  หรือนวัตกรรมประกอบการเรียนรู้ให้สามารถตอบสนองหรือเอื้อต่อนักเรียนได้ในหลาย ๆ  ด้าน  ไม่ว่าจะเป็นด้านเนื้อหาสาระและข้อความรู้ที่สามารถศึกษาได้ด้วยตนเองทั้งในและนอกเวลาเรียน  ใบกิจกรรมหรือใบงานที่สามารถทำส่งครูในภายหลังได้  จากข้อมูลข้างต้น  ผู้รายงานจึงได้จัดทำแบบฝึกทักษะในด้านเนื้อหา และใบงานหรือใบกิจกรรม ไว้ใน Google classroom และ Google site ซึ่งนักเรียนสามารถเข้าไปทำได้เมื่อมีเวลาว่างเพื่อทบทวนเนื้อหา  มีองค์ประกอบที่สอดคล้องที่สามารถช่วยแก้ปัญหาให้กับนักเรียนได้ 

         ด้านทักษะกระบวนการ ปีการศึกษาที่ผ่านมาผู้รายงานพบว่า ในเนื้อหาเรื่องไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์  เป็นเนื้อหาที่น่าสนใจ  นำความรู้ไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ แต่นักเรียนได้เรียนรู้จากใบความรู้ ใบงาน และ power point นำเสนอ ซึ่งยังไม่กระตุ้นการเรียนรู้ของผู้เรียน ดังนั้น เพื่อเป็นการแก้ปัญหาดังกล่าว   ผู้สอนจึงมีแนวคิดที่จะพัฒนาสื่อ ที่ส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้และลงมือสืบค้นและปฏิบัติจริง  นักเรียนได้รับความสนุกสนาน และได้รับการพัฒนาทักษะทางการเรียนรู้ ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์เรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   โดยใช้กระบวนการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้  5  ขั้นตอน  ( 5 E )  เป็นแบบฝึกทักษะที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ   มุ่งเน้นการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้นักเรียนได้คิด  เรียนรู้และลงมือฝึกปฏิบัติด้วยตนเอง  นอกจากนี้ยังมุ่งเน้นกระบวนการกลุ่ม  ซึ่งช่วยส่งเสริมสนับสนุนและพัฒนาผู้เรียนให้มีความรู้  ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ จิตวิทยาศาสตร์ ถือว่าเป็นนวัตกรรมการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียนกระสังพิทยาคม  ที่เน้นพัฒนาให้นักเรียนเกิดทักษะการเรียนรู้จากกิจกรรมที่หลากหลาย  มีการนำเทคโนโลยีใหม่ๆมาใช้ในการเรียนการสอน  ทำให้นักเรียนมีเจตคติที่ดีอันจะนำไปสู่จุดมุ่งหมายของหลักสูตรได้อย่างมีประสิทธิภาพ   

         2. วิธีการดำเนินการให้บรรลุผล

             2.1 วิเคราะห์หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง        พ.ศ. 2560) และหลักสูตรสถานศึกษาโรงเรียนกระสังพิทยาคม ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2564 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สาระที่ 2 วิทยาศาสตร์กายภาพ ศึกษาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาทักษะการเรียนรู้และนวัตกรรม (Learning and Innovation Skills) การจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active learning) และการจัดการเรียนรู้แบบกระบวนการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน (5 E )

             2.2 พัฒนาสื่อ ที่ส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้และลงมือปฎิบัติจริงในเนื้อหาไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์เบื้องต้น  เรื่อง  แบบฝึกทักษะการต่อวงจรไฟฟ้า  ซึ่งเป็นแบบฝึกทักษะที่ครูผู้สอนใช้ประกอบการจัดการเรียนรู้เรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   โดยใช้กระบวนการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้  5  ขั้นตอน  ( 5 E )                        

             2.3 สร้างและพัฒนาแบบประเมินความพึงพอใจในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ โดยใช้แบบฝึกทักษะการต่อวงจรไฟฟ้า  ซึ่งเป็นแบบฝึกทักษะที่ครูผู้สอนใช้ประกอบการจัดการเรียนรู้เรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

             2.4 จัดการเรียนรู้ โดยใช้แบบฝึกทักษะการต่อวงจรไฟฟ้า  ซึ่งเป็นแบบฝึกทักษะที่ครูผู้สอนใช้ประกอบการจัดการเรียนรู้เรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้น

             2.5 นำแบบประเมินความพึงพอใจในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ต่อไป และรายงานผลการดำเนินการต่อฝ่ายบริหารและเผยแพร่ผลงานตามลำดับต่อไป

         3. ผลลัพธ์การพัฒนาที่คาดหวัง

             3.1 ผลลัพธ์เชิงปริมาณ 

                       3.1.1 ผู้เรียนร้อยละ 80 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาวิทยาศาสตร์ ที่สอนโดยใช้แบบฝึกทักษะการต่อวงจรไฟฟ้า  ซึ่งเป็นแบบฝึกทักษะที่ครูผู้สอนใช้ประกอบการจัดการเรียนรู้เรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   โดยใช้กระบวนการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้  5  ขั้นตอน  ( 5 E ) กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สูงกว่าเกณฑ์กำหนด

                       3.1.2 ผู้เรียนร้อยละ  80 มีผลการประเมินคุณลักษณะอันพึงประสงค์ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ อยู่ในระดับ ดี

                       3.1.3 ผู้เรียนร้อยละ  80 มีผลการประเมินการอ่าน คิดวิเคราะห์  เขียนสื่อความในรายวิชาวิทยาศาสตร์ อยู่ในระดับ ดี

                       3.1.4 ผู้เรียนร้อยละ  80 มีผลการประเมินสมรรถนะในรายวิชาวิทยาศาสตร์ อยู่ในระดับ ดี

                       3.1.5 ผู้เรียนร้อยละ 80 มีความพึงพอใจในการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนวิชาวิทยาศาสตร์ ที่สอนโดยใช้แบบฝึกทักษะการต่อวงจรไฟฟ้า  ซึ่งเป็นแบบฝึกทักษะที่ครูผู้สอนใช้ประกอบการจัดการเรียนรู้เรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี   อยู่ในระดับ ดี

             3.2 ผลลัพธ์เชิงคุณภาพ

                       3.2.1 ผู้เรียนทุกคนได้รับการจัดการเรียนรู้แบบเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ

                       3.2.2 ผู้เรียนทุกคนสามารถผลิตชิ้นงานได้อย่างมีประสิทธิภาพได้

                       3.2.3 ผู้เรียนทุกคนได้รับการดูแลช่วยเหลือตามข้อมูลสารสนเทศที่ครูจัดทำขึ้น

                       3.2.4 ผู้เรียนทุกคนเข้าถึงข้อมูลสารสนเทศรายวิชา

                       3.2.5 ผู้เรียนทุกคนมีความสุขในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้ แบบฝึกทักษะการต่อวงจรไฟฟ้า  ซึ่งเป็นแบบฝึกทักษะที่ครูผู้สอนใช้ประกอบการจัดการเรียนรู้เรื่องการต่อวงจรไฟฟ้า   กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

                3.2.6 ผู้เรียนทุกคนมีทักษะที่จำเป็นด้านการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21