Dynamische microfoons hebben een membraan (gemaakt uit een licht, maar stevig materiaal, zoals bijvoorbeeld polyester), waarop aan de onderzijde een klein spoeltje (magneet) wordt gekleefd. Het membraan is bevestigd rond die magneet met daartussen een luchtspleet. De magneet (of ook spreekspoel genoemd) kan vrij bewegen in die luchtspleet.
Als een geluidsgolf het membraan (diafragma) in beweging brengt, dan zal dit, door de soepele ophanging, meetrillen met de amplitude en de frequentie van die geluidsgolf. Door het feit dat het spoeltje trilt in het krachtveld van de magneet, zal een kleine stroomhoeveelheid in het spoeltje opgewekt worden, waarbij de grootte en de richting van die stroom analoog zullen zijn met de bewegingen van het spoeltje. De mechanische resonanties van het diafragma worden meestal gedempt door onderaan in de luchtspleet een vilten ring aan te brengen.
Het grote voordeel van dynamische microfoons is vooral hun stevigheid en betrouwbaarheid, alsook hun relatieve ongevoeligheid voor temperatuur en vochtigheid. Bovendien kunnen ze in allerlei omstandigheden gebruikt worden aangezien hun "afgeleverd" signaal direct bruikbaar is omdat externe voeding overbodig is.
Enkele populaire keuzes en te kennen dynamische microfoons op zicht:
Shure SM57
Shure SM58
Sennheiser MD421
Shure SM7B
Rode Podmic
Electro-Voice ME20
Elektrostatische of Condensatormicrofoons zijn microfoons die, zoals de naam impliceert, werken op het principe van een condensator. Twee geleiders (in dit geval twee plaatjes), die gescheiden zijn door een isolator (meestal lucht), kunnen opgeladen worden wanneer men er een spanning op aanbrengt. Doordat we spanning (meestal 48V) op beide plaatjes brengen brengen we een elektrostatisch veld teweeg tussen beide plaatjes. Hoe dichter de plaatjes elkaar naderen, hoe sterker dit elektrostatisch veld wordt, en vice versa.
Een condensatormicrofoon bestaat in wezen uit een vaste bodemplaat, waarboven een geïsoleerde met goud bedekte plastic folie gespannen wordt. Tussen beide geleiders zit een zéér dunne laag lucht (isolator). Drukveranderingen brengen de folie aan het trillen, zodat de afstand tussen folie en bodemplaat varieert met de drukverandering. Deze variatie in capaciteit brengt weer een zeer kleine spanningsvariatie teweeg, analoog aan de drukverandering.
Condensatormicrofoons hebben een zeer evident voordeel:
ze hebben een uiterst licht diafragma, zonder de massa van een spoel, zodat ze extreem acuraat de invallende geluidsdrukgolven kunnen volgen. De sonische kwaliteit is daarom meestal zeer hoog. Ze worden dan ook uitgebreid gebruikt bij kwaliteitsopnames. Ze klinken doorgaans ook helderder in de hoge frequenties dan een dynamische microfoon die meer midden frequenties naar voren duwt.
De grootste nadelen zijn:
Minder stevig dan dynamische microfoons
Gevoeligheid voor vocht
Kans op beschadiging van het diafragma door de 'vonkgevoeligheid' van het membraan (het elektrostatische veld tussen beide geleiders is erg hoog, zodat bijna-contacten vonken kunnen teweegbrengen).
Tenslotte is een goede condensatormicrofoon, omwille van de gebruikte materialen (goudbedekte folie, bodemplaat en voorversterker) redelijk duur.
Enkele populaire keuzes en te kennen condensator microfoons op zicht:
Rode NT1(A)
Aston Microphones Spirit
Neumann TLM 103
Neumann U87
AKG C414
Neumann KM 184
Hoewel zowel lavalier microfoons als shotgun microfoons elk hun eigen voordelen hebben, worden ze vaak samen gebruikt tijdens het opnemen van dialoog voor video. Dit komt omdat elk type microfoon unieke eigenschappen heeft die complementair zijn aan elkaar. Lavalier microfoons zijn ideaal voor het vastleggen van individuele sprekers met maximale mobiliteit en discretie, terwijl shotgun microfoons meer geschikt zijn voor het opnemen van geluid op afstand en het isoleren van geluiden van specifieke bronnen. Door beide microfoontypes te combineren, kan de geluidsprofessional een breder scala aan opname-opties en flexibiliteit hebben, wat resulteert in een betere geluidskwaliteit en een meer meeslepende kijkervaring voor de kijker.
Een lavalier microfoon, ook wel een dasspeldmicrofoon genoemd, is een klein en discreet type microfoon dat direct op de kleding van de spreker wordt bevestigd, meestal dicht bij de mond. Het is ontworpen om de stem van de spreker op te vangen en te versterken, terwijl omgevingsgeluiden worden geminimaliseerd. Lavalier microfoons zijn populair vanwege hun compacte formaat en onopvallende uiterlijk, waardoor ze ideaal zijn voor gebruik in situaties waarbij mobiliteit en visuele discretie belangrijk zijn, zoals televisie-uitzendingen, presentaties en interviews.
Voordelen van lavalier microfoons zijn onder meer:
Discretie: Lavalier microfoons zijn klein en kunnen discreet worden verborgen onder de kleding van de spreker, waardoor ze bijna onzichtbaar zijn voor de camera.
Mobiliteit: Omdat lavalier microfoons aan de kleding van de spreker worden bevestigd, kunnen ze gemakkelijk worden verplaatst en bieden ze maximale mobiliteit voor de spreker tijdens opnames.
Consistent geluid: Doordat de microfoon dicht bij de mond van de spreker wordt geplaatst, kan een lavalier microfoon een consistente en heldere geluidskwaliteit leveren, zelfs als de spreker beweegt.
Een shotgun microfoon is een directionele microfoon die geluid van voren oppikt en omgevingsgeluiden aan de zijkanten en achterkant minimaliseert. Het wordt vaak gebruikt voor het opnemen van geluid op afstand, zoals dialogen tussen acteurs of omgevingsgeluiden in een scène. Shotgun microfoons zijn langwerpig van vorm en worden meestal bevestigd aan een boom pole voor gebruik op locatie.
Voordelen van shotgun microfoons zijn onder meer:
Richtingsgevoeligheid: Shotgun microfoons zijn ontworpen om geluid van voren op te vangen, waardoor ze ideaal zijn voor het isoleren van geluiden van specifieke bronnen, zoals sprekers of acteurs, terwijl achtergrondgeluiden worden geminimaliseerd.
Bereik: Dankzij hun directionele ontwerp kunnen shotgun microfoons geluiden van verder weg oppikken dan lavalier microfoons, waardoor ze geschikt zijn voor het opnemen van geluid op afstand.
Flexibiliteit: Shotgun microfoons kunnen gemakkelijk worden aangepast en gericht op verschillende geluidsbronnen, waardoor ze veelzijdig zijn in verschillende opnamesituaties.
De shotgun microfoon die wij zullen hanteren is de Sennheiser MKE 600.
Het kiezen van het juiste opnamepatroon hangt af van de specifieke opnamesituatie en de gewenste geluidsopname. Het is belangrijk om rekening te houden met factoren zoals de akoestiek van de ruimte, de afstand tot de geluidsbron, en de aanwezigheid van achtergrondgeluiden bij het selecteren van een microfoon met het juiste opnamepatroon voor jouw behoeften.
Directionaliteit verwijst naar de manier waarop een microfoon geluid uit de omgeving oppikt, gebaseerd op de richting waarin het geluid afkomstig is van de bron. Hier zijn de vier belangrijkste directionaliteiten van microfoons en hoe ze werken:
Een omnidirectionele microfoon neemt geluid op vanuit alle richtingen rondom de microfooncapsule. Dit betekent dat het geluid gelijkmatig wordt opgepikt, ongeacht waar het vandaan komt. Omnidirectionele microfoons zijn ideaal voor het opnemen van omgevingsgeluiden, groepsgesprekken en situaties waarin je geluid wilt opnemen vanuit alle richtingen zonder een specifieke focus op één geluidsbron.
Een unidirectionele microfoon, zoals een cardioïde microfoon, is gevoelig voor geluid vanaf de voorkant van de microfoon en minder gevoelig voor geluid vanaf de achterkant. Hierdoor wordt het geluid voornamelijk opgenomen vanuit één richting, waardoor achtergrondgeluiden worden geminimaliseerd en de nadruk wordt gelegd op de geluidsbron aan de voorkant van de microfoon. Cardioïde microfoons zijn veelzijdig en worden vaak gebruikt voor live-optredens, vocale opnamen en geluidsversterkingstoepassingen.
Een bidirectionele microfoon, ook wel een figure-8 microfoon genoemd, neemt geluid op vanuit twee tegenovergestelde richtingen, voor en achter de microfooncapsule. Geluiden vanaf de zijkanten worden minimaal opgepikt. Dit maakt bidirectionele microfoons ideaal voor situaties waarin geluiden vanuit twee tegenovergestelde richtingen worden opgenomen, zoals interviews tussen twee personen die tegenover elkaar zitten.
Deze microfoons hebben een nog smaller opnamepatroon dan cardioïde microfoons, waardoor ze nog gerichter zijn op de geluidsbron. Ze zijn echter ook gevoeliger voor geluid vanaf de zijkanten en achterkant, waardoor ze meer omgevingsgeluid kunnen oppikken. Deze microfoons worden vaak gebruikt in situaties waarin nauwkeurige geluidsopname vereist is, maar er wel omgevingsgeluid aanwezig is dat moet worden geminimaliseerd.
Het proximity effect of nabijheidseffect. Directionele microfoons en hun afgeleiden hebben een specifiek neveneffect: Als de geluidsbron zich op korte afstand van het membraan bevindt, dan zal het proximity effect beginnen spelen.
Om een lang en technisch verhaal van directionaliteit en lage frequenties te besparen kunnen we stellen dat het gevolg is dat we een sterke toename kennen van de lage frequenties hoe dichter we bij de microfoon komen. (Omnidirectionele microfoons hebben hier geen last van.)
Dit effect lijkt de stem warmer te maken als we dichterbij spreken. De enige oplossing voor een 'te warme stem' is hiervoor een high pass filter of laagaffilter te gebruiken.
Het proximity effect heeft een zeer slechte invloed op de verstaanbaarheid van een stem. Onderstaande grafiek toont de onnatuurlijke versterking van de lage frequenties bij het proximity effect.
Feedback of rondzingen van een microfoon is een veelvoorkomend probleem in audiotoepassingen, vooral bij live optredens of bij het gebruik van geluidssystemen. Het treedt op wanneer geluid dat uit een luidspreker komt, weer wordt opgepikt door de microfoon en opnieuw wordt versterkt. Dit creëert een lus van geluid die steeds luider wordt en uiteindelijk leidt tot een hoorbaar, vaak storend geluid.
Bij live optredens of in geluidssystemen wordt geluid vaak versterkt door luidsprekers. Microfoons vangen geluid op en sturen het signaal naar de versterker, die het vervolgens naar de luidsprekers stuurt.
De microfoon vangt niet alleen geluid op van de bron die het zou moeten opnemen (bijvoorbeeld een stem of een instrument), maar ook geluid dat uit de luidsprekers komt. Dit is vaak het geval als de microfoon te dicht bij de luidspreker staat of als het geluid te hard is.
Versterking van het teruggekoppelde geluid: Het geluid dat de microfoon opvangt van de luidspreker wordt teruggestuurd naar de versterker, die het opnieuw versterkt. Dit creëert een cyclus waarin het geluid steeds opnieuw wordt versterkt.
Feedback treedt vooral op bij bepaalde frequenties waarbij de fase van het teruggekoppelde geluid in lijn is met het originele geluid dat wordt opgenomen. Wanneer deze twee geluidsgolven samenkomen in fase, versterken ze elkaar enorm, wat resulteert in een luide toon.