Szacunek dla cmentarzy jako przejaw dziedzictwa duchowego

W imieniu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Poznaniu dziękuję Burmistrzowi Obornik Tomaszowi Szramie, Radzie Miejskiej i Urzędowi Miejskiemu w Obornikach, Proboszczowi parafii Miłosierdzia Bożego ks. Zbigniewowi Urnemu oraz społeczeństwu tego pięknego miasta za pamięć o zmarłych, którzy są pochowani na cmentarzu żydowskim przy ul. Czarnkowskiej. Dziękuję autorowi projektu upamiętnienia prof. Januszowi Marciniakowi i wykonawcy pomnika Tadeuszowi Piaskowskiemu. Wyrazy wdzięczności kieruję do Dyrektora „Kruszgeo” Wielkopolskie Kopalnie Sp. z o.o. Bogdana Strachanowskiego i Dyrektora Sławomira Ślachetki oraz Zarządu tej firmy za ofiarowanie kamieni  na budowę pomnika. 

Szacunek dla zmarłych i miejsc ich pochówku ma podłoże religijne i kulturowe. Jest świadectwem najlepszych ludzkich uczuć, miłości bliźniego, dobroci i tego, co Jan Paweł II nazwał „wielkim dziedzictwem duchowym”. Podczas spotkania Papieża z Głównym Rabinem rzymskiej wspólnoty żydowskiej i Przewodniczącym Unii Włoskich Wspólnot Żydowskich w rzymskiej Synagodze Większej, 13 kwietnia 1986 roku z ust Papieża padły słowa, które trzeba przypominać: 

„Spotkanie to wraz z pontyfikatem Jana XXIII i Soborem Watykańskim II w pewien sposób zamyka długi okres, z którego na drodze niestrudzonej refleksji należy wyciągnąć właściwą naukę. Zapewne, nie można i nie należy zapominać, że miniona sytuacja historyczna była ogromnie różna od tej, którą mamy obecnie i która z trudem dojrzewała w ciągu stuleci; kosztem wielkich wysiłków zostało osiągnięte wspólne porozumienie co do słusznego pluralizmu na polu społecznym, obywatelskim i religijnym. (…) Kościół ubolewa nad nienawiścią, prześladowaniami i wszelkimi objawami antysemityzmu, skierowanymi przeciw Żydom w każdym czasie i przez kogokolwiek. (…) Religia żydowska nie jest dla naszej religii rzeczywistością zewnętrzną, lecz czymś wewnętrznym. Stosunek do niej jest inny aniżeli do jakiejkolwiek innej religii. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i – można powiedzieć – naszymi starszymi braćmi. (…) gotowi jesteśmy do pogłębienia dialogu w duchu lojalności i przyjaźni, z wzajemnym poszanowaniem naszych najgłębszych przekonań, w oparciu o te elementy Objawienia, które są dla nas wspólne jako wielkie dziedzictwo duchowe”. 

Zacytowałam te słowa ze wzruszeniem i wdzięcznością dla ich Autora. Dzięki ludziom dobrej woli pamięć o zmarłych i szacunek dla miejsc pamięci, którymi są wszystkie cmentarze, jest jednym z najważniejszych przejawów wspólnego dziedzictwa duchowego i warunkiem pomyślnej przyszłości.

Alicja Bromberger-Kobus

Wiceprzewodnicząca Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP i Przewodnicząca Gminy Wyznaniowej Żydowskiej  w Poznaniu