Antonio Anile

“Op een dag stelt mijn baas me voor om een ​​nieuw bedrijf te openen en daarvoor wend ik me tot de bank. Het kostte me meer dan 100 miljoen die ik, ondanks mijn salaris, niet had”. “Ze verwijzen me door naar een kennis van hen die, ondanks mijn twijfels, voorstander is van die lening. Ik had nooit gedacht dat het vanaf dat moment een hel zou zijn”. “Ze vertelden me dat het een kleine boete was omdat ik te laat was met mijn schulden. Maar dat was niet het geval. Ik kwam in de handen van de woekeraars terecht en mijn collega's hadden me tussen deze mensen gestort”. “De maand daarop - vervolgt hij - vroegen ze me om nog een andere rente die dit keer echter 20 procent was. De situatie was verslechterd en het financiële bedrijf waar ik mee werkte, is op een gegeven moment ook failliet verklaard. Zo bevond ik me midden op de weg en met een schuld die in een paar maanden 200 procent was. Pas later realiseerde ik me dat ik door mijn eigen bedrijf in die situatie was gedwongen en dat Salvatore Femia aan de touwtjes trok. Een capobastone die, vanuit huisarrest waar hij gedwongen werd, het woekercircuit door het hele grondgebied kon manoeuvreren". “De intimidatie begint met vreemde telefoontjes, dan het stalken, de wapencocons op mijn auto, tot de bedreigingen gericht tegen mijn 12-jarige zoon. Op dat moment schrok ik. Maar ik wilde me nog steeds niet melden. Ik dacht dat ik de situatie zelf zou hebben opgelost, misschien door duidelijk te maken dat ik geen geld meer had en dat ze mij ook konden vermoorden, maar ik kon ze niet compenseren". “Ik wilde de maffia duidelijk maken dat ik niet om mijn familie gaf. En dus begon ik met andere vrouwen te daten en met hen gezien te worden. Ik wilde gewoon mijn gezin redden, maar daarbij verloor ik het in plaats daarvan en de criminelen kwamen weer op de voorgrond met nieuwe eisen ”.

“Ze bellen me op een middag. Het was nu zomer en in die tijd in Reggio Calabria is er nooit iemand in de buurt. Ik keek naar de waterkant van mijn stad terwijl ik daar was en dacht na over de veroordeling van mijn land. Gedwongen om in stilte te lijden. Toen naderden ze met een auto. Binnen waren vier mensen die me met geweld naar binnen slepen. Ze nemen me mee naar een nabijgelegen dorp en terwijl ze een pistool op mijn hoofd richten, vragen ze me om geld, temidden van beledigingen, spugen en slaan. Op dat moment dwingen ze me om een ​​grote verzekering op mijn leven te tekenen. Een soort contract op mijn persoon dat hem in staat zou hebben gesteld meer dan een miljard op zak te hebben, geld dat ik periodiek voor hen zou moeten betalen. Het was duidelijk een nepbeleid, maar ik zou nooit hebben gezegd dat het mijn leven zou redden”. “Ze namen mijn auto in beslag en dwongen me om als woekeraar voor hen te werken, om mijn oneindige schuld af te betalen. Gedwongen om elke dag geweld op geweld te zien. Op een gegeven moment kon ik het niet meer aan en heb ik een klacht ingediend. Sinds die dag heb ik mijn leven veranderd. Tegenwoordig zorg ik voor een anti-woekerteller, heel ver van Calabrië en ik ga vaak naar scholen om met de jongens te praten. Ze zijn de motor van iets nieuws dat niet teruggedraaid kan worden. Mijn beproevingen gaan door. Mijn zoveelste gerechtelijke overwinning vond twee dagen geleden plaats. Naast dat van het leven, mijn partner en ons kleine meisje ”.