Laredon eman diogu hasiera Kantabriako txangoaldiari. Eguraldi bikaina lagun, herri hartako udaletxearen eta Jasokundeko Ama Birjinaren elizaren ondotik igaro eta Laredoko lurmuturrera joan gara hango eraikin eta aztarna militarrak ikusi eta han dagoen panoramika bikainaz gozatzera.

Eguzkiak eguna argitzen duen bitartean, itsasoa bare dago eta giro zoragarria ibiltzeko.

Hasieran taldea bitan banatu da eta hau da eguneko talde nagusia. Gero hau ere zatitu da, eta lehenengo taldea Solpicoko eta Candinako tontorretara igotzeko asmoz aurreratu denean, bigarrenak, erritmo lasaiagoa hartu eta mendigune hura bera itsasertzetik inguratu nahirik egin du aurrera.

Donejakue bidetik ibili gara zenbait unetan eta horien aztarnak ere azaldu zaizkigu. Zehazki iparraldeko itsasertzeko bidean gabiltza, baina kontrako norabidean. Erromesak agurtu ditugu eta kasu honetan garai bateko ermita baten hondakinak topatu digu: San Julian ermitarenak, hain zuzen ere.

Bidearen erdia itsasertzaren ondotik egin ondoren, malda gogorra etorri zaigu. Ehuneko 57rainoko maldak dituen bidezidorretik goaz, baina gure azpian ikuspegi zoragarria dugula.

Solpico tontorrerantz igotzen ari gara, eguzkiak argitutako itsasoaren urdinaz eta belardien berdeaz gozatuz. Urrunean, berriz, gaurko eta biharko abiapuntuak ageri zaizkigu: Laredo eta Santoña, hurrenez hurren.

Solpico (486 m) eta Candina (489 m) mendiak atzean utzi eta Llanegroko arkuetara inguratu gara. Inguratu bakarrik ez, haietako batera joan eta gozatu bat eman diegu gure begiei. Gaztelaniaz Deabruaren Begiak esaten diete haitzulo hauei. Zergatik ote. Zulotik beheko herria (Sonabia) eta balea esaten dioten lurmuturra ikus daitezke, besteak beste.