AANDACHT : Website best bekijken op pc, laptop of tablet, best niet op smartphone
Voor iedereen die onze voorzitter Jef Saerens heeft gekend, en voor de vele mensen die om de één of andere reden zijn uitvaart niet konden bijwonen:
We publiceren hier de tekst die, vanuit het hart van een Crack werd geschreven namens alle leden van onze wandelclub — als blijvende herinnering aan Jef en zijn betekenis voor ons.
Beste familie, beste vrienden, beste leden van Wandelclub Cracks Wolvertem,
beste voorzitters en bestuursleden van vele wandelclubs,
beste mensen die Jef op één of andere manier hebben gekend,
Vandaag staan we hier samen om afscheid te nemen van een man die voor velen onder ons een vaste waarde was. Een man die niet alleen een voorzitter was, niet alleen een wandelaar, maar iemand die een gemeenschap heeft gevormd, gedragen en geïnspireerd.
We nemen afscheid van Jozef — onze Jef — Saerens, medeoprichter van Wandelclub Cracks Wolvertem, en een man die zijn leven heeft verweven met dat van de club.
Jef was een Crack in hart en nieren. Hij stond mee aan de wieg van de club, bouwde mee aan haar fundamenten, en bleef tot het allerlaatste moment onze voorzitter. Maar wie hem kende, weet dat zijn rol veel verder ging dan titels of functies. Jef was aanwezig. Altijd. Overal. Elk weekend opnieuw.
Samen met zijn levenspartner Lea vormde hij een warm, herkenbaar en onvervangbaar duo. Hun aanwezigheid gaf de club een gezicht, een hartslag, een thuis.
Iedere wandeling, elke activiteit, elke busreis… Jef was er, samen met zijn Lea.
Met zijn rustige glimlach, zijn vriendelijke blik, en zijn kleine rituelen die zo typisch waren voor hem.
Op een eenvoudig bierkaartje noteerde hij hoeveel Cracks er passeerden — een klein gebaar, maar voor hem een manier om zorg te dragen voor de club en haar mensen. ’s Avonds keek hij op Wandelsport na of iedereen bij hem was langs geweest. En bijna altijd klopten de cijfers.
Het was zijn manier om te tonen: ik ben er voor jullie, ik volg jullie, ik zorg voor jullie.
De laatste jaren gaf Jef stap voor stap enkele taken door aan andere bestuursleden. Niet omdat hij het wilde, maar omdat zijn leeftijd hem ertoe bracht.
Maar één taak hield hij vast tot hij écht niet meer kon: de verantwoordelijkheid voor de busreizen.
Dat was zijn trots, zijn engagement, zijn verbindende kracht. Van de kust tot diep in Wallonië — overal kende men Jef. Overal kende men zijn vriendelijkheid, zijn respect, zijn warme manier van omgaan met mensen. Hij kende voorzitters, bestuursleden, wandelaars… en zij kenden hem.
Wie ooit bij Jef en Lea thuis kwam, weet hoe diep hun liefde voor de club ging.
Zelfs hun garage ademde Cracks: jarenlang mocht het bestuur er volledig gratis zijn materiaal plaatsen.
Dat was geen detail. Dat was vriendschap. Dat was vertrouwen. Dat was Jef.
Wat Jef vooral typeerde, was zijn oprechte begaanheid voor alle clubleden.
Hij kende mensen bij naam, wist wie nieuw was, wie ziek was, wie steun nodig had.
Hij was een luisterend oor, een vaste waarde, een man die de club niet alleen leidde, maar belichaamde.
Hij was iemand die niet alleen aanwezig was, maar die betekenis gaf aan die aanwezigheid.
En dan kwam het moment dat niemand had zien aankomen.
Tijdens onze reis in Oostenrijk, waar 35 Cracksleden — waaronder het volledige bestuur — aanwezig waren, sloeg bij Jef het noodlot toe.
Het nieuws trof ons diep.
We zijn terneergeslagen en verdrietig dat de 35 reizenden vandaag niet aanwezig kunnen zijn op jouw uitvaart, Jef.
Maar we weten, en we voelen, dat elk van ons op de terugweg vandaag in gedachten hier staat.
Dat elke kilometer stil zal zijn.
Dat het nog nooit zo stil geweest is op een terugreis van de Cracks.
Die stilte is ons eerbetoon aan jou, lieve man.
We zullen Jef ontzettend missen.
Als voorzitter.
Als wandelaar.
Als vriend.
Als mens.
Maar bovenal zullen we hem herinneren als een topper van de club, een man die Wandelclub Cracks Wolvertem mee heeft gevormd tot wat ze vandaag is: een warme gemeenschap, gedragen door mensen die elkaar vinden in vriendschap, beweging en verbondenheid.
En in dat verdriet, in dat gemis, staat één ding als een rots overeind:
De Cracks zullen Lea steunen.
Vele leden zullen haar omringen, helpen, dragen en bijstaan in dit immens zware verlies.
Zoals Jef altijd klaarstond voor ons, zo zullen wij nu klaarstaan voor Lea.
Met warmte.
Met respect.
Met dankbaarheid.
Met de kracht van een club die hij zelf heeft opgebouwd.
Dank je wel, Jef.
Voor alles wat je hebt gedaan.
Voor alles wat je hebt gegeven.
Voor alles wat je voor ons betekend hebt.
Rust zacht lieve Jef.
Met dank aan Louis Goossens voor zijn waardevolle bijdrage aan het fotoalbum. Voor meer foto's van Jef, klik hier
Ontdek hier
de verschillende Cracks wandeltochten.
We horen graag wat je denkt.
Goede ideeën, leuke suggesties of gewoon een complimentje ?
Laat het ons gerust weten via e-mail naar het bestuur.
secretariaat@crackswolvertem.be