ขนมอินเดียเกือบทั้งหมดสร้างสรรค์ขึ้นจากวัตถุดิบพื้นฐานสามกลุ่มหลักที่ถูกนำมาปรุงรสและแปรรูปอย่างพิถีพิถัน กลุ่มที่หนึ่งคือ ฐานนมและไขมัน โดยมีหัวใจสำคัญคือ โคยา (Khoya) หรือมาวา (นมเคี่ยวข้น) ซึ่งเป็นส่วนประกอบหลักของขนมยอดนิยมอย่าง กุหลาบ จามุน และ บาร์ฟี นอกจากนี้ยังมี ปานีร์ (Paneer) (ชีสไม่บ่ม) และ ฆี (Ghee) (เนยใส) ซึ่งใช้เพิ่มความหอมและเป็นไขมันในการทอด กลุ่มที่สองคือ สารให้ความหวานและแป้ง ซึ่งประกอบด้วย น้ำตาลทราย สำหรับทำน้ำเชื่อมเข้มข้น และแป้งต่าง ๆ เช่น แป้งถั่วลูกไก่ (Besan) สำหรับทำ ลาดู หรือ เซโมลินา (Sooji) สำหรับทำ ฮาลวา กลุ่มสุดท้ายที่ให้เอกลักษณ์เฉพาะตัวคือ เครื่องเทศและกลิ่นหอม โดยมี กระวาน (Cardamom) เป็นเครื่องเทศหลักที่ขาดไม่ได้ ควบคู่ไปกับ หญ้าฝรั่น (Saffron) ที่ให้สีและกลิ่นหรูหรา รวมถึง น้ำดอกกุหลาบ และถั่วเปลือกแข็งชนิดต่าง ๆ ที่ช่วยเพิ่มมิติของรสชาติและเนื้อสัมผัส 

   1. วิธีการทอดและแช่น้ำเชื่อม (เช่น กุหลาบ จามุน, จาเลบิ)

-เน้นการทอด: ปั้นส่วนผสม (เช่น โคยา) เป็นก้อนกลมหรือบีบเป็นเกลียว แล้วทอดใน ฆี (Ghee) จนสุกและได้สี

-เน้นการแช่: นำขนมที่ทอดเสร็จใหม่ ๆ ไปแช่ในน้ำเชื่อมที่หอมกระวานและน้ำดอกกุหลาบ เพื่อให้ขนมดูดซับความหวานจนชุ่มฉ่ำ

   2. วิธีการเคี่ยวนม/กวน (เช่น บาร์ฟี, ฮาลวา)

-เน้นการเคี่ยว: เคี่ยวนม (โคยา) หรือกวนแป้ง (Semolina) กับ ฆี และน้ำตาลด้วยไฟอ่อน ๆ เป็นเวลานาน

-เน้นความข้น: กวนจนส่วนผสมข้นเหนียวได้ที่ แล้วนำไปเทใส่พิมพ์และตัดเป็นชิ้นเมื่อเย็นตัว

   3. วิธีการปั้นโดยไม่ผ่านความร้อนสูง (เช่น ลาดู)

-เน้นการผัด/คั่ว: นำแป้ง (Besan) ไปผัดหรือคั่วกับ ฆี ให้สุกและหอม ก่อนนำมาพักไว้

-เน้นการปั้น: ผสมแป้งสุกกับน้ำตาลผงและเครื่องเทศ (กระวาน) แล้วนวดให้เข้ากัน จากนั้นปั้นเป็นก้อนกลมให้แน่น